Rotondes als Rad van Avontuur
Als automobilist probeer je zoveel mogelijke rekening te houden met kwetsbare verkeersdeelnemers. Voetgangers, vooral moeders met kinderwagens natuurlijk en ouderen met rollende hulpmiddelen, krijgen op rotondes met zebrapaden voorrang en daar moet je als chauffeur uiterst scherp op zijn.
Maar in onze gemeente hebben we een bijzonder verkeersfenomeen voor fietsers, namelijk de rotondes. Voor eerstgenoemde groep is het duidelijk, een zebrapad en oversteken maar. Iedere automobilist weet dat zij voorrang hebben, en terecht. Maar nu de fietsers! Ik ken géén gemeente die fietsers géén voorrang laat verlenen op rotondes binnen de bebouwde kom. Overal waar je in andere gemeenten komt heeft ook die groep voorrang op rotondes... maar niét in Edam-Volendam!
Lief voor elkaar
Het gevolg? Lieve goed bedoelende automobilisten in onze gemeente geven bij voorkeur deze fietsende groep wél voorrang op rotondes. Een heer in het verkeer zou je zeggen (een heer in het verkeer is trouwens bijna altijd een dame); en dat is ook zo. In onze gemeente zijn we in het verkeer lief voor elkaar. We stoppen zomaar midden op straat omdat er een tweetal kinderwagenbestuursters recepten van de slager uitwisselt. Dat er dan een rijtje auto's op de weg ontstaat, wordt zowel voor de pratende als voor de wachtende partij voor lief genomen. Mooi hè? Da's nou onze gemeente; we zijn een minnekozend volkje.
Fietsers
Maar dan de fietsers op de rotondes... dat is echt een Rad van Fortuin: "schep je ze of schep je ze niet", is altijd de vraag als je in je auto door Edam-Volendam rijdt. Maar ook andersom, "scheppen ze me of scheppen ze me niet", lees je van de gezichten van de fietsers af. Want niet alleen gewoon midden op de weg, maar ook op rotondes, waar we in deze gemeente géén voorrang aan fietsers mogen verlenen, is bijna iedereen weer zo aardig voor deze uiterst kwetsbare fietsende club. "Ach laat ze maar voor gaan", moeten vele chauffeurs denken. IEIEIEIEIEIEEEEEE gieren de banden "Sjaaise!, waarom rijden die fietsers hier door, er staan toch haaientanden op de weg (vertaald uit het Duits)?", dacht de toerist met een hartslag van 200.
Foute jackpot
De kwestie is hiermee duidelijk meen ik. Als ik op een rotonde in onze gemeente rijd, weet ik echt nooit wat een fietser doet, gaat ie of gaat ie niet, maar ook... ga ik of ga ik niet? Het blijft een Rad van Fortuin, maar deze Jackpot gaat een keer bij iemand vallen en geloof me, die wil ik ècht niét winnen!
Dank voor plaatsing, Peter Mulder