Ik was erbij!
Weekend! Olé, olé. En wat een weekend zou het worden. Het was legendarisch. Dat ik dit als ‘bodywarmer' allemaal heb mogen meemaken op dit unieke stukje grond dat zich Volendam noemt. Op vrijdagavond ‘mocht' ik disco zwemmen met mijn dochter. Geweldig...Zaterdag stonden er nog spannendere zaken op het programma.
Het stond al maanden rood omcirkeld in mijn agenda: 29 januari, zaal open 19.00 uur, aanvang 21,00 uur. De dag die Volendam voor altijd zou veranderen. Vergeet The Cats, vergeet BZN, vergeet ook de 3JS, Jan Smit en Nick & Simon. Niemand minder dan Jim Wave zou gaan zorgen voor het meest memorabele stukje popgeschiedenis van ons talentvolle dorp. In de Jozef aangekomen hing er direct al een gezonde spanning. Een spanning die zich laat vergelijken met de laatste minuten voor de aftrap van een WK-finale.
Mensen die elkaar aankijken met verwachtingsvolle ogen. Mensen die elkaar niet kennen, maar zich toch verbonden voelen omdat zij samen getuigen zijn van een uniek stukje muziekgeschiedenis. Ineens wist ik hoe die mensen die er in Woodstok bij waren, zich moeten hebben gevoeld. Je bent ergens bij waar ze het over decennia nog over hebben. Iets waar geschiedenisboeken voor worden herschreven. De spanning loopt verder op. Is hij al binnen?
Is hij goed bij stem? Wat is er waar van de geruchten dat hij 12 sexy danseressen om zich heen heeft. Is hij live net zo goed als op YouTube? Dan klinkt ineens de stem van Nico Dobbel. Hij is binnen. Er kan nu niet veel meer misgaan. Het is vijf over negen als twaalf schaars geklede exotisch dames het podium betreden. Het publiek dringt zich een weg naar voren. Ik voel de adrenaline door mijn aderen pompen. De zaal laat nu duidelijk van zich horen en het publiek laat de emoties de vrije loop. Dan ineens verschijnt hij vanachter een zwart doek. In een goud pak met tijgermotief en getooid met een grote zwarte zonnebril begroet hij het uitzinnige publiek. Als reactie schreeuwen zij de kelen schor. Zelf kijk ik even in de ogen van mijn goede vriend Arjen Staubach, die dit unieke moment met me deelt.
Woorden hebben we niet nodig. Ik voel mijn ogen vochtig worden. Een golf van emotie overspoelt mijn geest. Dat gevoel herken ik nog van de dag dat ik Beste speler van het Pius X toernooi werd. Een gevoel dat ik ook had toen Dennis Bergkamp scoorde tegen Argentinië in 1998. Pure euforie. Een gevoel dat vrouwen schijnen te hebben bij het zien van een inloopkast waar Arie Boomsma naakt uit vandaan komt. Alsof deze emotionele achtbaan nog niet heftig genoeg is, roept de nieuwbakken Godfather van de Palingsound zijn discipelen op tot een wave.
"Hé fans, ik wil een wave zien, een Jim wave!" Het publiek is als was in zijn handen en er dendert een wave door De Jozef. Beginnend bij de complete selectie van Zaterdag 1 en 2, waar een roverhoofdman met dezelfde initialen als een plaatselijk benzinestation zijn troepen ophitst. Even dreigt het uit de hand te lopen wanneer onverlaten bier op het podium gooien.
Mijn gedachten gaan terug naar het legendarisch concert van The Rolling Stones, waar Hells Angels een toeschouwer neerstaken. Gelukkig heeft Jim met zijn natuurlijke charisma de situatie beter onder controle dan Mick Jagger destijds. "Hé jongens, als jullie bier gooien gaan de vrouwen weg. En wie de vrouwen weg wil hebben is een homo. Dus biergooiers zijn homo's." Tja, daar is geen speld tussen te krijgen en er vloeit geen druppel meer op het podium. Zelfs wanneer de zanger zijn broek afzakt is er geen reden tot paniek. "Mijn broek zakt af, mijn broek zakt af."Alsof de tekst gewoon in het liedje thuishoort gaat hij probleemloos verder. Even is er toch nog lichte paniek wanneer Boettie zich zorgen maakt of de show niet te vroeg afgelopen zal zijn. Jim stelt de zaalhouder echter direct op zijn gemak. "Ik heb 33 nummers en die worden per liedje beter. Ik ga ze allemaal spelen."
En dat was geen loze belofte. Terwijl we sprakeloos de zaal verlaten, kijken we elkaar nog een keer in de ogen. We lezen elkaars gedachten. "Wij waren erbij.' Dat Jim niet altijd even tekstvast was, is hem vergeven. 33 liedjes met 12 schaars geklede danseressen erom heen die alles doen om je af te leiden. Dan is iedereen soms even de draad kwijt. Voor iedereen die het heeft gemist. Jim Wave in concert, komt het zien, komt het zien!
Jan Pitjes is al een hoekje aan het inruimen in het Palingsoundmuseum...