Wat alle ouders moeten weten: Psychose door blowen!!

Geplaatst op 7 februari 2011 om 00:01 uurBron: Moedige Moeders

Na groep 8 gaan uw kinderen de wijde wereld in. Een nieuw tijdperk breekt aan! De pubertijd vriendjes/vriendinnetjes, liefde, seks, drugs en rock en roll. We vertellen onze kinderen alles over sex en alcohol, maar hoe zit dat nou met gebruik van drugs!

U loopt met uw kind door de woestijn het enigste waar je aan kunt denken is water. Opeens zien jullie een fles met iets dat op water lijkt, maar er staat een doodskop op. Zou jij dan tegen je kind zeggen; "neem jij dat maar" . Ik denk het niet. Maar we doen het toch " we pikken het "als je ontdekt dat je kind af en toe een jointje rookt .( moeten toch alles proberen, gaat wel weer voorbij. ) Maar bij sommige pubers gaat deze vlieger niet op! Het brein van uw kind is nog niet voltooid dat is pas klaar en uitgegroeid als het kind 21 jaar is. Dat waren we even vergeten,vroeger was je toch echt volwassen op je 21ste jaar!

Als je blowen niet op tijd de kop indrukt en je kind luistert niet naar je, pak het dan bikkelhard aan, want voor je het weet gaat het in dat "koppie" niet goed. Wat is nou het ernstige van dit verhaal. Het zijn juist de gevoelige types die gaan roken b.v. als een liefde overgaat of als ze tijdelijk niet lekker in hun vel zitten of omdat ze op school problemen ondervinden. Pubers zijn vaak heel onzeker. Het moeilijke is ook dat de binnenvetters ook niet graag met hun ouders over problemen van deze aard spreken.

De pretsigaret kan onverbiddelijk toeslaan als een monster in de hersenen van uw kind. Door de verstoring in de ontwikkeling van de hersenen komt er een overschot aan dopamine. Alleen als je er gevoelig voor bent. En dan ontstaan psychoses bij je kind, en daarom krijgt Jantje het wel , en Pietje van de buren het niet. Dus een joint is Russische Roulette want je weet niet of jouw kind er gevoelig voor is ? Dit is de kern van het verslavingsprobleem/ beleving/ gevoel. Het is dan ook een ziekte. Niet iedereen die een glaasje alchol drinkt wordt alcoholist.

Er komt dus veel te veel dopamine in de hersenen terecht komen bij de straffe rokers, ik bedoel hiermee kinderen die iedere dag wel èèn of twee opsteken. Het klinkt niet veel maar het is het wel. De joint bevat twee bestanddelen dat is THC en Cannabidol dit laatste geeft een lekker en ontspannen gevoel .
De THC is de boosdoener. De joint van nu bevat daarvan zo'n 18.4% en slaat pas later toe. Vroeger; de flower power tijd van Pa en Ma ,was het THC gehalte 5 tot 7 %.

Door een overschot aan dopamine ontstaan wanen en denkbeelden die niet meer passen bij de realiteit. Suïcidale gedachten ontstaan, je kind voelt zich niet meer thuis op deze wereld. Dit noemt men een psychose. Je hebt psychoses in verschillende vormen een positieve en een negatieve. Bij een positieve vorm ziet je kind dingen die er niet zijn. Als ouder denk je vaak dat je kind een grapje maakt of een smoesje gebruikt met een humoristische toon b.v. " ik ben te laat omdat er een kudde schapen voor mij liep. Of het kind krijgt opdrachten omdat het stemmen hoort. Dan zie je vaak angst. Bij een negatieve psychose is het nog moeilijker je kind sluit zich als het ware af van de buitenwereld en wil en doet niets meer, toont geen initiatief tot iets. Draait de nacht en dag om , eet niet meer, alleen koek en snoep. Verknalt alles op school. Blijft alleen achter, met een joint.

Het verband van roken en niet lekker meer in je vel zitten wordt niet gelegd, men paft dus vrolijk verder. Je voelt je maar even lekker door de cannabidol dus je wilt steeds weer een joint. De allerbelangrijkste fase in het leven van jouw kind van puberteit naar de adolesentie is totaal geruïneerd. Jouw kind mag weer vanaf 0 opnieuw beginnen als het al gestopt is met blowen. Jij zit met een kind met een ontwikkelingsachterstand, en herstel duurt jaren....................

Wat hebben we allemaal gedaan voor ons kind ALLES toch, en nu laten we dit toe. Wij moeders en vaders van Nederland moeten zelf onze kinderen voorbereiden op de grote boze buitenwereld. Vadertje staat die alles goed vind, politie geeft het veel werk en de coffeeshop betaald BTW. Criminelen die miljoenen verdienen, coffeeshops die vrolijk hun vergif verkopen, en dan mogen we later nog eens flink in de buidel tasten om alle uitkeringen te betalen aan deze DRUGSSLACHTOFFERS. De belasting betaler jijzelf dus moet alles maar weer ophoesten en de ziektekosten moeten weer omhoog. Laat dit niet gebeuren. Het devies is dus alleen maar: GRIJP OP TIJD IN!!!

Wat moet je doen? En hoe herken je dat het niet goed gaat.

Koop een drugstest en controleer je kind op gebruik van drugs. Het kind weet in z'n achterhoofd dat het iets doet wat niet mag en zal het jou dus nooit vertellen. Een test sluit al een heleboel uit. Gewoon doen! Zeg maar dat de wc kapot is ( niet doortrekken ) verzin maar een smoes hij/zij liegt net zo hard. Ik controleerde gewoon door de test in de w.c. pot te dopen en wist toen dat er alleen om wiet ging. ( drugstest Sanelco ) of bel de Moedige Moeders.

Je kind begint heel veel te snoepen en te snaaien. Het gezonde eetpatroon verdwijnt. Veel cola, koek, chips, en andere versnaperingen.

Op school gaat het niet goed. De leraren op school hebben niet door wat er aan de hand is, en dat is jammer. Sommige zeggen wel wat, maar dan leg jij de link nog niet, b.v. spijbelen. Scholen helpen niet want kinderen zijn geldwaard ook als ze er niet zijn.

Verstoord sociaal gedrag, dit gaat heel langzaam en kan jaren duren zodat je het ook weer niet door hebt. Je groeit samen met je kind een diepe put in.

De wereld is tegen mij. Alles en iedereen is tegen mij.

Je kind voelt zich moe, leeg, initiatiefloos, geen behoefte meer aan contact, geen eetlust meer alleen snoep, leeft in de nacht en slaapt het grootste gedeelte van de dag. Persoonlijke verzorging is niet meer belangrijk. Vertoont stuntelig gedrag b.v. net niet van de trap vallen kopjes omstoten e.d.

Zoek op internet naar weed en psychose tot je er bij neervalt en geef toe en accepteer wij zijn te laat hoe heeft dit onder ons ogen kunnen gebeuren.

Ga hulp zoeken vraag /eis een verwijsbrief van de huisarts.

Onze zoon is terecht gekomen in het AMC te Amsterdam op de afdeling Zorglijn vroege Psychose
(voorheen de Adolesenten kliniek). Ik mag wel zeggen van de hel in de hemel. Hij is opgenomen krijgt medicatie tegen het te veel aan dopamine in de hersenen, volgt een scala aan therapieën en rookt geen joint meer!!! Wij hebben onze zoon weer terug! Het gevolg is wel dat wij een kind hebben dat helemaal weer opnieuw zijn leven moet oppakken. Het hele gezin wordt hierin begeleid een pluim voor het AMC. Je komt er achter dat je niet de enige bent, wat al erg genoeg is.

Verdriet overheerst ook ,door de verloren jaren van onze zoon, wat niet nodig was geweest als ik dit allemaal van te voren had geweten hadden wij, z'n vader en moeder er heel anders mee omgegaan. Toen hij nog een klein jochie was leerde ik hem hoe je de straat moest over steken. Dat is heel gewoon. Met drugs en alcohol moet dat ook zo gaan maar je moet het wel weten! De tijd zal leren of het ooit nog goed komt, en of de schade in de hersenen zal genezen. In Amsterdam doen ze hier niet vrolijk over.

Weed roken is "Russische roulette". Hoe gaat u nu om met het weed gebruik van uw kind. Geen ouder wil zijn kind deze revue laten passeren . Wie weet nu van te voren of een kind daar gevoelig voor is.
Ouders speel op safe. Ik had de begrafenis van mijn kind al op de plank liggen, zo'n hel was het toch wel. Wie is het volgende slachtoffer ???

Een moedige moeder

2 reacties

Sorteer op

Snaartje
9 februari 2011 om 15:03
:D Hier zijn de Humans, op verzoek:

Het einde van de psychotherapie.

De theorie van Sigmund Freud is onpopulair omdat algemeen wordt geloofd dat zijn ideeën geen wetenschappelijke basis hebben. Tegenwoordig ligt de nadruk op de genetische achtergrond van gedragsproblemen, die vaak wordt gepresenteerd als onweerlegbaar feit. In 'Het einde van de psychotherapie' bewijst Paul Verhaeghe dat Freuds werk nog steeds heel waardevol en bruikbaar is en dat de genetische basis van psychologische problemen minder betrouwbaar is dan vaak wordt aangenomen.

De westerse wereld kampt met een depressie-epidemie, zoals beschreven door Trudy Dehue (eerder te zien bij Boeken). Voortbordurend op Freuds theorie over de oorzaak van depressie verklaart Verhaeghe dat deze epidemie het resultaat is van het verdwijnen van identiteit. Een vorige generatie weekte zich los van iedere soort van autoritaire inmenging met als resultaat leeglopende kerken, gebroken gezinnen en carrièremakers die zelden langer dan een paar jaar voor hetzelfde bedrijf blijven werken. Nu blijkt echter dat deze verdwenen stabiele factoren en blijvende sociale verbindingen een mens voorzien van zekerheid, bevestiging en op den duur van een identiteit omdat je weet wie je bent ten opzichte van de ander. Depressie volgt wanneer door gebrek aan identiteit een mens zich ook niet meer zeker weet van het doel in het leven en op den duur ieder sociaal en ethisch richtingsgevoel verliest.

Verhaeghe stelt dat het gebrek aan identiteit door het verminderende aantal sociale banden heeft geresulteerd in een obsessie met het lichaam, een andere manier om een identiteit te verwerven. Kan je je immers niet vergelijken met je gezinsleden, pastoor of collega om jezelf zo te definieren, dan profileer je je door uiterlijk vertoon en seksueel gedrag. In het zoeken naar een identiteit is het eigen gender al snel een beginpunt. Door mannelijke of vrouwelijke eigenschappen extreem uit te vergroten vindt men een basis voor identiteit, maar deze blijkt minder bevrediging te geven dan een identiteit gebaseerd op sociale verbintenissen.

Deze problematiek zorgt voor een nieuw soort patienten. Waar zich vroeger patienten aandienden die een neurose of complex ontwikkelden omdat ze iedere seksuele fantasie moesten onderdrukken, is er nu een vloedgolf aan patienten die juist iedere snelle lichamelijke bevrediging aangrijpen, maar van binnen een grote leegte ervaren. Vroeger was het onderdrukken van het lichamelijk instinct een oorzaak voor problemen, nu is het gebrek aan enig andere beweegreden de oorzaak.

Het meest schrijnende aan deze nieuwe generatie patienten is dat de farmaceutische industrie gewetenloos op hun problemen inspeelt. Door ieder gevoel van eenzaamheid, verdriet, of onbehagen te labelen als ziekte wordt de oorzaak van de ellende buiten de patient gelegd. De patient is dan immers het slachtoffers van verkeerde genen, waar geen goed gesprek aan zal helpen. De oplossing staat vervolgens klaar in pilvorm.

Verhaeghe gaat zelfs zo ver te stellen dat aandoeningen zoals ADHD en PDD-NOS niet bestaan. De symptomen natuurlijk wel: drukke of verlegen kinderen zijn een feit. Het probleem ontstaat wanneer een patient niet als een persoon met een aantal eigenschappen wordt beschouwd, maar als die eigenschappen worden gefilterd tot een paar goed te classificeren afkortingen. Diagnose van zo'n soort aandoening gebeurt meestal met behulp van de DSM, een diagnostisch handboek dat niet, zoals men zou verwachten, samengesteld werd door onafhankelijke wetenschappers maar eerder een allegaartje van meningen is. De samensteller is de Amerikaanse Psychiatrische Associatie, een belangenvereniging die ooit zelfs met een stemming besloot of homoseksualiteit al dan niet een categorie moest worden. Zo worden ook te pas en te onpas aandoeningen toegevoegd, tot grote vreugde van de farmaceutische industrie. Zo kan er bijvoorbeeld weer een nieuwe pil in de markt worden gezet tegen een abnormaal lange rouwperiode. De DSM methode valt dus moeilijk wetenschappelijk te noemen, en blijkt in de praktijk al helemaal niet bij te dragen aan een structurele oplossing.

Verhaeghes voorstel om terug te keren naar een psychologische methode biedt een geruststelling. Hoewel de oplossing niet meer in een pilletje te vinden is, legt het de nadruk op een menselijker manier van omgaan met psychologische problemen. Niet langer regeren de zogenaamde allesbepalende genen en het wordt weer mogelijk jezelf te veranderen. Hoewel de psychiater ook niet almachtig is, kan deze in ieder geval wel helpen om van psychiatrisch ongelukkig te veranderen in "gewoon ongelukkig".
Bron: Zielenknijper.nl / VPRO
Verwant artikel: Ouders misleid over middelen bij ADHD.

:mrgreen: Roll another one... just like the other one...
Kees Nardoes
7 februari 2011 om 09:25
Beste MM, voordat jullie zo'n tekst (laten) plaatsen, lees het eens na, of laat het door een ander lezen. Spellingcontrole op de computer even laten draaien zou eventueel ook nog kunnen.

Als je dan probeert een vrij serieus stuk tekst te laten plaatsen, helpt het een hoop als het niet lijkt te zijn gemaakt door iemand die aan het slapen was tijdens het schrijven.