Het geheugen van burgemeesters
Ex-burgemeester IJsselmuiden heeft een bar slecht geheugen. Dat bleek uit zijn bijdrage aan de discussie op de website Edam.Volendam.nl. Daar zegt hij onder meer: "In het genoemde vraaggesprek met Fons ten Poel vroeg hij daarop, dat de ambtenaar mij toch had moeten informeren, waarop ik antwoordde niet de schuld op de ambtenaar te willen afschuiven. Dat was ook helemaal niet mijn bedoeling."
In die uitzending zei hij echter letterlijk: "Ik vind het vervelend om het nou op een ambtenaar te schuiven. Dat doe ik liever niet. Maar laten we het maar zo houden: WE WISTEN HET NIET. Ons is niets gerapporteerd." Er zijn genoeg documenten die aantonen dat ze het dondersgoed wisten, althans, konden weten.
Laat ik het er maar op houden dat IJsselmuiden wat moeite heeft met zijn geheugen en het graag hervertelt op een wijze die zijn straatje schoonveegt. Daarna schrijft hij in een volgende reactie bij die discussie: "WIJ WISTEN HET NIET". Kunt U mij aangeven waar ik dat gezegd heb? Ik heb uitsluitend gesproken over mij zelf." Nu wordt het echt pijnlijk voor IJsselmuiden. Even later wordt namelijk de video van de uitzending van Netwerk in de reactiekolom op de website geplaatst. Iedereen kan nu zien en horen dat IJsselmuiden een nogal falend geheugen heeft. In zijn tekst komt zowel het woord ‘Wij' als ‘ons' voor. Hij spreekt daar niet als privé-persoon. Hij spreekt namens de gemeente en namens het college van B&W.
Waarom is dit van belang? Deze bijdrage van IJsselmuiden aan de recente discussie kan alleen maar worden opgevat als: ‘sorry, maar de rehabilitatie van Cees Bont is helemaal niet nodig omdat ik niet heb gezegd wat ik gezegd heb.' Met andere woorden, ‘als Cees Bont wordt gerehabiliteerd, sta ik (IJsselmuiden) in mijn hemd.' Het zou betekenen dat de gemeente dan formeel afstand moet nemen van die uitspraken van IJsselmuiden. Dat is nooit gebeurd. Je kunt je dan ook afvragen of loyaliteit aan IJsselmuiden de gemeente heeft belemmerd om die paar woordjes op te schrijven: "Sorry Cees, de baas zat er volstrekt naast."
Het is niet nieuw. In de kwestie die in het rapport ‘Afgebrand' aan de orde wordt gesteld, is het meerdere keren duidelijk dat leidinggevenden de voorkeur geven aan hun eigen waarheid. Ze hebben de macht om die door te drukken. Dat gaat ten koste van degene waar ze leiding aan geven.
Burgemeester van Beek blijft bijvoorbeeld maar herhalen dat het een arbeidsrechterlijke kwestie is. Dat is op zijn zachtst gezegd nogal arrogant en in strijd met de waarheid. Inmiddels kan iedereen weten wat er echt is gebeurd (www.rehabilitatieceesbont.nl). Een weinig fraaie vertoning die werd afgesloten met een overeenkomst waarin een zwijgplicht werd opgenomen. Bij ‘zwijgplicht' zou iedereen nieuwsgierig moeten worden. Als de zaken eerlijk zijn verlopen en het daglicht kunnen verdragen, is er geen zwijgplicht nodig. Daar doe je alleen beroep op als je liever niet hebt dat er bekend wordt wat er is gebeurd.
Voor zover er sprake is van een arbeidsrechterlijke situatie, dient daarbij te worden aangetekend dat die het gevolg is van een bedenkelijke bestuurscultuur. Een cultuur waarin degenen die macht hebben, die gebruiken om hun versie van de waarheid hardhandig op te leggen. Dat is precies de kern van het probleem. Als er één partij het eenzijdig recht op de waarheid claimt, is er een andere partij die in een hoek wordt gedrukt. Zijn waarheid doet er niet toe en wordt met een zwijgplicht weggemoffeld.
In recente publicaties toont de gemeente weinig eerbied voor de waarheid. Ze borduurt met halve waarheden verder op haar eigen versie van de waarheid. Dat leverde in de Nivo van vorige week een ‘verbolgen' reactie op. Die zou bij een integer beleid moeten leiden tot een voorzichtige houding. Die heeft de gemeente inmiddels uit het oog verloren. Haar enige reactie is: ‘en toch hebben wij gelijk.'
Ik zie dat als diefstal met geweld. De waarheid wordt geweld aangedaan. Het recht op de waarheid, op weten wat er in werkelijkheid is gebeurd, wordt gestolen en de eigen waarheid wordt er voor in de plaats gelegd. Op die manier worden we misleid. In mijn fantasie zie ik een paar mensen door het stadskantoor paraderen. Ze zijn slechts gekleed in het eigen gelijk. Ik ben het jongetje dat het beleefde zwijgen doorbreekt.
Ik ben benieuwd hoe burgemeester van Beek zich deze episode later zal herinneren.
Peter Louter