Gelukkiez
Per tientje aan boodschappen geeft onze dorpskruidenier je gratis een tegeltjeswijsheid mee naar huis. Die moet op een verjaardagskalender worden geplakt en dat valt lang niet mee. Als mevrouw Louter thuiskomt van het boodschappen doen, moet ik onmiddellijk aan het werk. Het lukt haar namelijk niet om de beschermingslaag van de sticker te verwijderen, dat is een enorme beproeving voor haar geduld. Ik heb dan ook heb al lang gezien dat de belangrijkste wijsheid op die kalender ontbreekt: ‘geduld is een schone zaak'.
Met een strak gemaakt voorhoofd en met de punt van mijn tong uit de mond, beleef ik keer op keer mijn eigen geluksmoment bij het scheiden van de sticker en de beschermlaag. Met triomf op mijn gezicht wend ik me dan tot mevrouw Louter en zeg : "zie je wel, geduld overwint alles". Nou is ze niet op haar mondje gevallen. Volgens haar is er ook alleen maar geduld nodig bij het strijken van mijn eigen overhemden of het vervangen van losgeraakte knoopjes. Daar denk ik toch heel anders over. Als ik op dat punt toegeef, sta ik vanaf morgen mijn eigen boterhammen klaar te maken en het eten te koken. Feminisme is mooi, maar er dient wel te worden voorkomen dat het de wereld of ons huishouden gaat regeren.
Gelukkig levert onze dorpskruidenier daar een toepasselijke spreuk bij. ‘Verander wat je niet accepteren kunt. En accepteer wat je niet kunt veranderen.' Als uitdaging hou ik mevrouw Louter die spreuk voor en daar is ze wel weer even zoet mee. De grote vraag bij die spreuk is natuurlijk wanneer je van de eerste zin overstapt op de tweede. Wanneer ligt het buiten je macht om iets te veranderen en op welk moment leg je je daar bij neer?
Cees Bont voelde zich bijvoorbeeld gedwongen om zich bij bepaalde zaken neer te leggen, maar eigenlijk kon hij dat niet accepteren. Zijn meerderen konden dat op hun beurt niet accepteren en wezen hem de deur. Maar die hielden geen rekening met de belangrijkste van alle tegeltjeswijsheden: ‘de waarheid is onoverwinnelijk'. Nadat de stichting die zich voor zijn rehabilitatie inzet de belangrijkste leugens had ontmaskerd in het door haar uitgebracht rapport ‘Afgebrand, kon hij, niet langer gehinderd door zijn zwijgplicht, zijn verhaal aan verschillende politici gaan vertellen.
Dat heeft kennelijk gewerkt. Er komt een onafhankelijk onderzoek naar de omstandigheden en gebeurtenissen die tot zijn gedwongen ‘vrijwillig' vertrek bij de gemeente hebben geleid. Hoewel er nog geen officieel bericht hierover is uitgegaan, was er in de wandelgangen gemakkelijk bevestiging te krijgen van dat bericht. Het is een gelukkige ontknoping na een paar spannende maanden waarin geprobeerd is zo'n onderzoek tegen te houden. Waarheid en leugen kunnen nu van elkaar worden gescheiden en daarmee is de kleefkracht van de waarheid niet langer afgeschermd. Een ‘gelukkie' voor Cees Bont die zich niet bij een onrechtvaardige gang van zaken kon neerleggen.
Politici van de gemeente, wethouders en raadsleden, verdienen veel respect voor de oplossing die ze hebben uitgewerkt. Dat mag, zeker door mij, wel eens hardop worden gezegd. Ze hebben zich uiteindelijk laten leiden door niets anders dan de wens dat de waarheid in deze zaak boven water komt. Dat is krachtig, integer en rechtvaardig en dat geeft vertrouwen.
Terwijl ik dit schrijf is nog niet helemaal duidelijk hoe dit besluit tot stand is gekomen en wie daarbij de leiding heeft genomen. Dat waren in ieder geval niet de politiek nog steeds onrijpe raadsleden van de VVD. Als enige heeft die partij met het stellen van raadsvragen geprobeerd politiek voordeel uit de situatie te halen zonder zich te bekommeren om wat er werkelijk toe doet.
De beweging die op gang is gekomen, geeft me het vertrouwen dat de kwestie nu in goede handen is. Het zal nog wel even duren alvorens het onderzoek resultaten oplevert. Maar als op de ingeslagen weg wordt doorgegaan, zal dat zonder twijfel leiden tot het rechtzetten van wat fout is gegaan. ‘Eind goed, al goed' zal de laatste sticker zijn die we op deze zaak gaan plakken.
Peter Louter