Genieten in Het Geheim van Edam
Het is vrijdagavond, het restaurant Het geheim van Edam aan het Spui zit helemaal vol. Jarenlang zat op deze plek een brillenwinkel, even een kaasrestaurant en sinds juni vorig jaar is het concept vernieuwd: Een restaurant met alleen kleine gerechten.De ontvangst is prettig. De jassen worden aangenomen en we krijgen een rosé met bubbels als aperitief. Als amuse om alvast de smaakpapillen wakker te schudden, krijgen we een dubbel-getrokken runderbouillon, een stukje Zeeuws spek en een zalmrolletje. Alle gerechten hebben het formaat van een voorgerechtje. Ongeveer vier gerechten per persoon is voldoende voor een goed gevulde maag. We proberen zo veel mogelijk verschillende gerechten van de kaart en kiezen niet voor het verrassingsmenu. De eerste gang is een kalfscombinatie bestaande uit zacht gegaarde kalfswang en krokant gebakken kalfszwezerik en runder-carpaccio met truffelmayonaise. Vooral de kalfswang is subliem, de overtreffende trap van stoofvlees dat direct in je mond wegsmelt. Jaloerse blikken achter het bord carpaccio vandaan, die er niet helemaal uitspringt qua smaak.
Als tweede gang hebben we ossehaas met krokante pastinaakchips en een tartaar van rauwe en gerookte zalm met wasabi mayonaise. Beiden zijn een lust voor het oog en smaken heerlijk. Het vlees is van Waterlands Weelde, eerlijk vlees uit de regio; daardoor lijkt het misschien wel nog lekkerder te smaken. Vervolgens krijgen we gamba's geregen op citroengras en een gevulde paprika met roomkaas. De gamba's zijn perfect bereid, alleen is de combinatie met de rode bietensalade niet helemaal overtuigend. De paprika is minder exotisch dan de andere gerechten, maar smaakt er niet minder om.
Als laatste gang wordt ons op de huid gebakken heilbot met risotto en een lams stoofpotje geserveerd. Het stoofpotje overtreft alle verwachtingen, goed van smaak en textuur. De heilbot met risotto is een goede combinatie, maar wordt in een enorm groot bord geserveerd, formaat strandhoed. Dat komt het eetgenoegen zeker niet ten goede. Navraag bij de serveerster leert ons dat de borden zijn gekozen ‘gewoon voor de leuk', maar het is vooral een beetje jammer.
Het toetje is een warm geserveerd chocoladecakeje met een smeltend hart van chocolade en boeren yoghurt-honing ijs. Het smeltende hart van chocolade had wat smeltender gekund, maar qua smaak is er niets op aan te merken. Datzelfde geldt voor het zelfgemaakte yoghurtijs. Het geheel wordt nog eens extra smakelijk door de dessertsherry, die er op aanraden van de gastheer bij wordt geserveerd.
Behalve lekker eten is de sfeer bijzonder prettig. De bediening is bekwaam en vriendelijk. De sfeer in het restaurant is goed. Door gezellig gekeuvel en het geluid van borden, bestek en klinkende glazen is de muziek bijna niet hoorbaar. Na de eerste twee gerechten was het even wachten op het derde, maar net als je wilt gaan kijken op je horloge hoe lang het duurt, stonden er weer twee prachtig uitziende borden voor onze neus. Het concept van de kleine gerechten komt de totaalbeleving aan tafel ten goede. Het geeft de kans veel lekkers te proeven en zorgt voor een plezierige avond. Zonder twijfel komen we hier nogmaals eten.