Hoe misleid je fractievoorzitters van de gemeenteraad
Voor u en voor mij is dat niet zo gemakkelijk. Maar als je burgemeester bent, schijn je dat ontstellend eenvoudig voor elkaar te kunnen krijgen. Ik zal u het recept geven. Als een paar burgers in een rapport aantonen dat er bij de gemeente sprake is van wantoestanden, zorg je er voor dat ze worden aangepakt. Verspreid geruchten dat al langer bekend is dat die burgers niet deugen. Vervolgens pak je dat rapport aan. Laat iedereen weten dat het slecht geschreven is en bovendien lasterlijk . Dan neem je de volgende stap. Je laat een analyse opstellen door een duur betaalde jurist die daar ook nog eens een dure psycholoog bij inschakelt. In die analyse beweer je, in strijd met de feiten, dat het om een zielig geval gaat en dat je je uiterste best hebt gedaan om hem op de meest humane wijze te redden van de ondergang. Dat leg je aan de fractievoorzitters voor en die laat je vervolgens volstrekte geheimhouding zweren. Daarna gaan ze overtuigd naar huis en laten de wantoestanden bestaan omdat ze, onder de indruk van autoriteiten, niet verder kijken dan hun neus lang is.
Iemand met gewetensbezwaren die aan die analyse kon komen, heeft dat spel doorkruist. Inmiddels heb ik het ook en kook ik van woede. Het enige wat je van de competente Cees Bont kunt zeggen is dat hij zich niet neerlegt bij wat hem is overkomen. Hij heeft de pech dat hij niet kan verdragen dat meerderen liegen, draaien en de schuld op hem afschuiven. Dat soort meerderen is levensgevaarlijk. Als je je niet neerlegt bij wat ze van iets vinden, maken ze gehakt van je. Cees Bont stond er min of meer alleen voor tot de stichting, die zich voor zijn rehabilitatie inzet, besloot de zaak aanhangig te maken. Daar heb ik graag aan bijgedragen in mijn kladbloks. Vandaag doe ik dat weer. Maar nooit eerder heb ik zo sterk het gevoel gehad dat deze zaak stinkt als bedorven vis.
Als ik de door de burgemeester gebruikte juridische analyse lees, rijzen mijn haren ten berge. Dat je zo eenvoudig met volstrekt onjuiste informatie fractievoorzitters om de tuin kunt leiden, heeft me meer dan verbaasd. De fractie van GroenLinks komt als enige de eer toe dat ze openlijk heeft laten weten dat er redenen zijn voor verder onderzoek. De prijs voor de onnozelaar van het jaar is bij deze toegekend aan Loek Kras. Die was als was in de handen van de burgemeester. Hij is de enige fractieleider die de leugenachtige en schijnheilige juridische analyse ronduit heeft bejubeld.
Het sleutelwoord in deze hele affaire is geheimhouding. De ontslagovereenkomst diende geheim te worden gehouden en de juridische analyse is ook strikt geheim gehouden. Zo kun je mensen aardig wat wijs maken zonder dat er verder iemand achter komt. Je vraagt om geheimhouding om de privacy van anderen te beschermen. Maar eigenlijk bescherm je alleen jezelf omdat je wat te verbergen hebt.
Maar wie rekent op geheimhouding, kan beter twee keer rekenen. Het komt een keer uit. Dat is nu het geval. Het rapport ‘Afgebrand' staat nog steeds als een huis (www.rehabilitatieceesbont.nl). Het is op geen enkele manier weerlegd. Dat kan ook niet, want het is gebaseerd op feiten en documenten. Nu het dure documentloze verweer van de burgemeester (het kostte al zo'n 40 à 45.000 euro) waardeloos en schijnheilig is gebleken, zitten we met de vraag: wat nu?
Ik kan het de burgemeester aanbevelen om de eer aan zichzelf te houden nu dat nog kan. Al zijn pogingen om de zaak in de doofpot te houden hebben alleen maar een knoeiboel opgeleverd. Hij maakt er telkens een grotere puinhoop van en sleept anderen daarin mee. Zijn optreden van de laatste maanden in deze kwestie, laat vrij aardig zien hoe hij ook in het verleden omging met problemen. Hij bluft zich er uit en rekent op de autoriteit van zijn ambt. Uiteindelijk is de hele kwestie daar ook uit voort gekomen. Hij lijkt te denken dat bepaalde regels er alleen voor anderen zijn. Over wie het hem lastig maken, roept hij dat ze niet deugen.
Het is echter de bestuurscultuur die aan hem kleeft, die niet deugt. Het maakt hem ongeschikt voor het vak van burgemeester. In deze tijd dienen burgemeesters juist een rolmodel van smetteloze integriteit te zijn. Daarin schiet hij tekort. Als het er op aan komt, denkt hij het te redden met smoezelige smoesjes. Als die in ernstige mate ten koste van anderen gaan, lijkt hem dat weinig te deren.
De fractieleiders zullen inmiddels wel goed wakker zijn geworden ( Loek, wakker worden!) en mogen zich best wel een klein beetje schamen. Fractieleiders horen alergisch te zijn voor smoesjes van burgemeesters en autoriteiten, vooral als die aan komen zetten met dure externe juristen en psychologen. Als de burgemeester een eerlijk verhaal had gehad, had hij gewoon beroep kunnen doen op de deskundigen uit zijn eigen stadskantoor.
Peter Louter