Inzet voor behoud van Edamse cultuur

Als er iemand een hart voor Edam heeft, dan is het Peter Sluisman (65). Hij doet ontzettend veel voor deze stad, als bestuurslid van Stichting Kaasmarkt, voorzitter van het Edams museum, gids in de plaatselijke kerk en trouwambtenaar. Bij hem draait veel om cultuur en geschiedenis. Peter is geen geboren Edammer, maar heeft er in de loop der jaren wel een band mee opgebouwd. "Mijn ouders zijn hier wel geboren en getogen. Vanwege het werk van mijn vader zijn ze verhuisd naar Amsterdam. Daar ben ik geboren. Maar op mijn tiende zijn we teruggegaan naar Edam." Daarna heeft Peter nog in Hoorn gewoond en maar liefst vijfentwintig jaar in Gouda, waar hij samen met zijn vrouw een antiekzaak runde. "Ik was meer een liefhebber dan een handelaar. Vijf jaar geleden zijn we teruggekeerd. We hielden een binding met Edam."

Cultuur
Een probleem van Peter is dat hij veel leuk vindt. "Ik word vaak benaderd. Een lezing hier,een gastles daar. Mijn vrouw en ik hebben veel energie." Van kleins af aan is Peter al geïnteresseerd in cultuur en geschiedenis. "Dat heb ik niet van mijn ouders. Het is een vreemde gen denk ik." In de loop der jaren is hij zich steeds meer gaan verdiepen, want een opleiding hierin heeft hij niet gevolgd. Cursussen, museumbezoeken, beurzen en tentoonstelling hebben zijn kennis over de cultuur en geschiedenis ruimschoots verbreed. "Ik vind het bijvoorbeeld interessant om naar een willekeurig historisch gebouw te kijken en te raden in welk jaartal deze gebouwd is.

Als ik daarna op het informatiebordje kijk en ik zit er maar tien jaar naast, geeft me dat een goed gevoel. Als het meer dan tien jaar is, baal ik." Edam staat bekend om zijn historie. "Er is zoveel bewaard gebleven. Dat moet vooral zo blijven. Alleen de gemeente wil hier niet altijd aan toegeven en verstrekt weinig subsidie. In mijn ogen geven ze weinig aandacht aan historie. Nu gaat weer het gerucht dat de Kaaswaag te koop staat. Ik vind het jammer dat het zo loopt." Met name de jeugd moet geprikkeld worden om wat te weten van de geschiedenis van Edam.

Sinds zijn terugkeer naar Edam is Peter betrokken bij het Edams museum, sinds januari als voorzitter. "We zijn afhankelijk van vrijwilligers. Maar het is algemeen bekend dat het lastig is om hier voldoende mensen voor te vinden." In april is een expositie geopend, 'Machtige boeken'. Een tentoonstelling met onder andere vijfhonderd jaar oude boeken, en een vergelijking tussen de katholieken en protestanten. Deze is te zien op de bovenste etage van het stadhuis, vlakbij het museum. "Door het gebrek aan vrijwilligers zijn we genoodzaakt om de deuren van de expositie 's morgens dicht te doen. We hebben simpelweg geen vrijwilligers op dit moment. In het ergste geval moeten we de expositie geheel sluiten.

Ik heb wel eens voorgesteld om een beleidsmedewerker aan te stellen die in dienst van de gemeente werkt en dan zowel het museum in Edam als Volendam aan‐ en bijstuurt. Zo creëer je een stukje continuïteit."Graag ziet Peter dat de gemeente meer subsidie heeft voor het Edams museum. "Uit onderzoek blijkt dat de gevel steeds schever gaat staan. Daarnaast zou ik graag een hypermodern gebouwtje in de achtertuin plaatsen, waar we bijvoorbeeld koffie aan kunnen bieden en toiletten kunnen plaatsen. Afgelopen week kreeg ik het goede bericht dat de gemeente nu serieus gaat kijken naar de renovatie. Er staat dus wat te gebeuren de komende tijd."

Kaas
Waar Edam vooral om bekend staat, is kaas. Toch is er geen kaasmuseum in de stad. "Dat vind ik raar. De Edammer kaas dreigt te verdwijnen, door de onaantrekkelijke ronde vorm. Triest als dit daadwerkelijk gebeurt."Op de vraag of Peter betrokken wil zijn bij een mogelijk kaasmuseum, antwoordt hij: "Als ze het me vragen, zal ik er zeker over nadenken. Maar dan neem ik nog meer werk op mijn schouders, en dat is misschien niet verstandig. Toch blijf ik er bij dat de Edammer kaas geüpgraded moet worden. Laat de mensen proeven. Geef er een meerwaarde aan. Maak het exclusief."

Sinds twee jaar is Peter ook volwaardig trouwambtenaar. "De gemeente was hiernaar op zoek. Ik vond het wel een uitdaging, maar bedoelde het meer als een grapje. Mijn sollicitatiebriefje, bestaande uit drie zinnen, werd juist als heel goed ervaren. Ik kreeg een vervolggesprek en mocht een proefhuwelijk draaien."Alhoewel hij het een interessant vak vindt, blijft Peter dit niet nog tien jaar doen. "Het kost me toch wel veel moeite en tijd, ook omdat ik de lat voor mezelf zo hoog leg. Aan de andere kant kom je een heleboel interessante mensen tegen en hoor je een hoop boeiende verhalen."Peter Sluisman wil zich nog jaren inzetten voor Edam. "Het begint bijna op werken te lijken.

Zolang ik me nog goed voel, blijf ik doorgaan. Maar heel belangrijk: ik doe en kan dit allemaal zeker niet alleen. Ik ben misschien wel de voortrekker of de animator, maar zonder alle andere vrijwilligers zou ik gillend gek worden. Als ik maar een klein schakeltje kan zijn, ben ik tevreden."