Voorgeschiedenis van de waterputten Grote Kerk Edam
In de Stadskrant van 18 april 2011 las ondergetekende dat de waterputten min of meer zichtbaar zijn gebleven d.m.v. een informatiebord. Vereniging Oud Edam zou dit proces goed bewaakt hebben. Graag wil ik enige kritische kanttekeningen plaatsen bij de ontwikkeling van de kloostertuin bebouwing. Toen de voorbereidingen van de bouw in volle gang waren werd ik door de gemeente benaderd als bestuurslid van Ver. Oud Edam.
Men was van plan om de waterputten te overbouwen met een funderingsplaat t.b.v. bergingen voor de woningen. Het argument van de gemeente en architect was dat dit idee uit ruimtegebrek, binnen het totale bouwterrein, is ontstaan. Omdat de waterputten archeologisch objecten waren, moest er naar mijn mening, volgens de wettelijke regeling, eerst een archeologisch onderzoek plaatsvinden. Dit onderzoek kon gecombineerd worden met het onderzoek dat op de locatie van de woningen moest plaatsvinden.
De wethouder heb ik bij herhaling om de rapportage van het archeologisch onderzoek gevraagd, echter zonder enig resultaat. Ook heb ik de gemeente erop gewezen dat een archeologisch object nooit overbouwd mag worden volgens de wettelijke regeling. Eerder waren binnen de Ver. Oud Edam plannen ontwikkeld om de waterputten d.m.v. een geringe ontgraving juist zichtbaar te maken.
Nu er voor een informatiebord is gekozen kan je een paar zaken vaststellen:
- De procedure, volgens de wettelijke regeling, kostte teveel tijd en geld.
- Het monumentenbeleid van de gemeente stelt geen hoge prioriteit aan archeologische objecten.
- Het informatiebord is een goedkope truc om alle partijen tevreden te stellen.
- De waterputten zijn met deze bouwmethode voorgoed onzichtbaar en ontoegankelijk geworden.
Dick Bak