De burger centraal
Het is niet bepaald het belangrijkste onderwerp dat in de raad van Edam-Volendam behandeld is. Toch zijn er al weer heel wat woorden aan gespendeerd. De keuze zand, gras of aanverwante mogelijkheden leeft, omdat burgers via een handtekeningenactie, brieven en inspraak duidelijk hebben gemaakt dat hun voorkeur uitgaat naar gras.
Maar zand was al besteld en zand is nodig om aan wettelijke eisen te voldoen. Dat zijn de twee argumenten om niet overstag te gaan. Met alle onrust van dien. Want hiermee stel je burgers niet tevreden, zacht uitgedrukt.
Er is gekozen voor een klassiek recept: een coalitiecompromis. Volendam|80, PvdA en CDA sloten in de laatste raadsvergadering snel de rijen om de verantwoordelijk wethouder (Gina Kroon, CDA) niet af te vallen. Geen maatwerk zoals eerder op de avond was voorgesteld door Janneke Rijpstra (PvdA), een gedachte die steun leek te krijgen van Volendam|80. Gewoon zand als speelondergrond voor de eerste 24 van de in totaal 88 speelterreinen en na drie maanden de zaken evalueren. Indien dan blijkt dat zand alsnog niet voldoet dan kijken naar alternatieven.
Hiermee was de wethouder gesteund, maar is de onvrede onder burgers en oppositiepartijen alleen maar vergroot.
Zonder het probleem groter te maken dan het is, kun je dit voor de nu aangedragen oplossing ook zeggen. Want reeds besteld zand kan toch niet doorslaggevend zijn voor beleid. Zand dat overal voor gebruikt kan worden, zand dat nu niet de meest kostbare grondstof is op aarde. En als daarnaast de berekeningen niet compleet zijn, is het legitiem om je standpunt opnieuw te bezien.
Veiligheid, dat is een argument. Al speelden ‘we’ jarenlang op gras, voorschrijdend inzicht kan voor andere keuzes zorgen. Zeker als dit wettelijk wordt ingekaderd. Gezondheid is een ander item. Daarvoor neigt de weegschaal in positieve zin sowieso richting gras.
De keuze voor zand heeft met name te maken met de hoogtes van speeltoestellen. Als de roep om gras zo groot is, zou je je beleid hier op moeten aanpassen. Dus lagere speeltoestellen en hier en daar een rubber tegel. Zo simpel zou het moeten zijn.
Ruim 200 handtekeningen negeren is uiteindelijk schadelijker dan je gelijk met bureaucratische argumenten halen.
Want waarom tenminste drie maanden wachten op het resultaat van zand, terwijl je nu nog sturend kan optreden ten aanzien van de te bestellen speelattributen? En dan een simpel formuliertje de wijken in sturen en burgers vragen om hun keuze kenbaar te maken. Een minireferendum waarmee actieve burgers in ieder geval gesteund worden in het idee dat hun mening telt.
Redactie de Stadskrant