Troostbeer

Met zwaailicht sirene rijden we snel door het centrum van Volendam. Toeristen schrikken zichtbaar van ons. Gelukkig reageert het verkeer goed. Er wordt op tijd ruimte gemaakt en we kunnen er vlot langs. Met spoed zijn we onderweg naar een aanrijding tussen een auto en een kind op een fiets.

Van de meldkamer horen we dat er ook een ambulance onderweg is. Als we na een korte rit ter plaatse komen, horen en zien we al snel dat er gelukkig geen letsel is. We worden gewezen op de automobilist en het jongetje. Het jongetje zit op een stoel in een bushokje. Hij is zichtbaar erg geschrokken. Ik maak kort kennis met zijn ouders die geschrokken maar ook opgelucht zijn dat hun zoon niets mankeert. Als ik het jongetje vraag wat er is gebeurd valt me op dat hij ondanks de schrik goed zijn verhaal kan vertellen. Als hij tot slot zijn naam en leeftijd vertelt komen toch de tranen. In de politieauto ligt altijd een troostbeer bestemd voor kinderen die betrokken zijn bij een heftige gebeurtenis. Het uitreiken van zo'n beertje is altijd speciaal.

Nu ook weer. Als ik het jongetje de troostbeer uit de politieauto geef en hem zeg dat de beer er is om hem te troosten, zie ik de dankbare blik in zijn ogen. Uit het verhaal van beide partijen blijkt dat de jongen op de fiets plotseling de weg overstak. De automobilist, die gelukkig niet hard reed, remde hard maar kon een aanrijding niet voorkomen. Het jongetje rolde over de motorkap van de auto en bleef wonderwel ongedeerd. De ouders vertellen me dat zijn kleine broertje de aanrijding zag gebeuren. Zijn broertje was zo geschrokken van de aanrijding dat hij de struiken in was gerend en zich daar had verstopt. Een ambulancebroeder onderzocht de ongelukkige fietser en stelde vast dat hij gelukkig niets mankeerde. Ook hoorde hij het verhaal aan van het kleine broertje in de struiken. Weer zo'n prachtige blik. Dit keer in de ogen van het kleine broertje toen hij een troostbeer vanuit de ambulance kreeg.

Peter Schuurman
Wijkagent Volendam
Twitter @politie1130