Hoeren en snoeren
Het was een op een blakke zaterdagmiddag dat ik even 't Gat inliep, omdat ik 'hoge nood' had. Tot mijn verbazing zaten daar wat kalende leeftijdsgenoten een biertje te drinken en sterke verhalen over vroeger te vertellen. Nadat ik er even bij had gezeten en de weken daaropvolgend nog een paar keer was aangeschoven, was ik ineens lid van de soos van 't Gat. De zogenaamde 'risicosoos'.
Het 'hoe en waarom' van die naam ontging me totaal, maar afgelopen vrijdag werd dat ineens heel duidelijk. Voor het zogenaamde soosfeest gingen we met een taxibusje naar Amsterdam (alleen de cola ramen ontbraken), waarna we gedropt werden in een restaurantje in een steegje van de Zeedijk. Ene Marc Sijmonsbergen had dit voor ons bedacht. Die schijnt daar vis te leveren. Nu ken ik Marc nog van de finale van het KAJ toernooi, waarin hij als buitenspeler geen voet aan de grond kreeg tegen een wederom excellerende BSPXT '95.
Zijn wraak was echter zoet. De kok had van hem opdacht gekregen het wereldrecord 'knoflook in eten verwerken' te verbeteren. Helaas 'roken' we iets te laat onraad en hoefden de vrijgezellen onder ons zich die avond geen illusies te maken. Wat volgde was een rondleiding over de wallen. Na de rondleiding besloten de organiserende soos gangers dat we onszelf nog even verder gingen rondleiden.
De tocht ging langs smalle steegjes - waar Ab Jonk (Melk) overdwars doorheen moest lopen - naar een bar die Al Bundy zou omschrijven als de ‘tittybar'. Naakte vrouwen die dansen op een bar en je een ‘lapdance’ proberen aan te smeren voor € 20,00. Voor sommigen de hemel op aarde, voor mij een soort kijkdoos. Een kijkdoos waarin een biertje € 7,00 kost en waar ik een straaltje kwijl zie ontsnappen uit de mond van een oudere man die naast een halfnaakte dame zit. Hij heeft haar zojuist een flesje Champagne van € 40,00 aangeboden en ze streelt zacht door zijn grijze haar. Mijn kapper doet dat bij mij voor de helft en knipt mijn haar er dan ook nog eens gratis bij.
Nadat we een kwartier nadat we 50 euro hadden 'gelapt' alweer door het geld heen waren, besloten we ons geluk te beproeven op het Rembrandtsplein. Daar aangekomen zag ik in café Tante Roosje ineens Theo van de Keffer levensgroot op een televisiescherm. Om van de schrik te bekomen namen we snel wat 'kleine glaasjes', maar al snel wist ik waar dit ging eindigen. Om vijf uur laveloos thuis, een vrouw die 'not amused' is, een lege portemonnee en een kater van drie dagen. Daarom besloot ik er om half twee tussenuit te knijpen.
Ik was alleen even vergeten dat je dan niet zoals ik gewend ben meteen de Edammerweg oploopt. Na enige tijd had ik een taxi te pakken en daar begon het raarste deel van het feestje. Terwijl ik een praatje probeer aan te knopen met de taxichauffeur (type Herman den Blijker, maar dan boos), gaat zijn telefoon. Hij nam op met de 'liefkozende' woorden: 'Wat moet jij nou weer vuile teringhoer, ik ben aan het werk.' Uit het gesprek dat op steeds luidere toon werd gevoerd, begreep ik dat hij zijn vriendin aan de lijn had die blijkbaar vreemd was geweest. Nadat hij zei dat 'een Amsterdammertje' nog niet genoeg was om haar te bevredigen, begon ik me steeds ongemakkelijker te voelen.
Zijn woede ging gelijktijdig omhoog met de snelheid van zijn Mercedes. Nadat we met 150 km. per uur door Broek in Waterland waren gevlogen, zag ik in gedachten pastoor van de Hulst al extra tribunes bouwen buiten de Mariakerk om al mijn fans de mogelijkheid te geven mijn uitvaart bij te wonen. Wonder boven wonder kwam ik veilig thuis en de taxichauffeur voegde me nog even toe dat vrouwen alleen maar geld kosten, je belazeren en je leven proberen te vergallen. Wanneer ik voor het slapen gaan nog even een blik werp om mijn vijf vrouwen (zelfs mijn cavia's zijn vrouwtjes), concludeer ik dat alleen het eerste deel van zijn stelling waar is...
P.S.: Bij deze wil ik Jan Jonk (Melk) van harte feliciteren. Als Beste Speler van het Pius X Toernooi 2011, zal hij worden 'bijgezet' in de 'Eddy Guyt Hall of Fame'. Jaja, hij bestaat echt! Eindelijk respect. Bedankt Sportkoepel voor deze geweldige eer. Mijn leven is nu al geslaagd!