Handbalscheidsrechter Jos Markus promoveert naar de eredivisie
Volendammer Jos Markus fluit samen met Laurens van Tessel volgend seizoen in de eredivisie handbal. Afgelopen seizoen leidde hij al drie duels op het hoogste niveau bij de vrouwen. Jos Markus heeft geen Volendamse naam, maar is een geboren en getogen Volendammer. „Mijn vader komt uit oorspronkelijk uit Badhoevedorp," vandaar legt hij uit. „Maar ik ben hier geboren."
Vanaf de jeugd speelde hij handbal bij Kras/Volendam. „Ik heb er tot aan het eerste team hier gespeeld. Nadat ik een keer mijn pols had gebroken, kon ik het niet meer opbrengen op zo vaak te gaan trainen. Dat was overigens in die tijd zo veel als dat de jongens nu doen. Wij trainden drie keer in de weck anderhalf uur."
Hij stopte als spelend lid en ging wedstrijden fluiten voor zijn club. „Ik heb een tijdje als solist gefloten, maar als je hogerop wilt zal je met een ander een koppel moeten vormen. Zes jaar geleden had ik een wedstrijd van de vrouwen van RK DES in Kudelstaart gefloten en Laurens van Tessel stond toen te kijken. Later heeft hij me benaderd met de vraag of ik met hem een koppel wilde vormen."
Net als het handbal haalde hij als arbiter de eerste divisie. „Vorig seizoen mochten we drie wedstrijden in de eredivisie van de vrouwen leiden. Na het seizoen kregen we bericht dat we waren gepromoveerd naar de eredivisie. lk heb er ontzettend veel zin. De competitiestart op 3 september, de zaterdag van de Volendammer kermis. Maar die laat Ik er dit keer graag voor schieten."
In het begin wordt het duo twee keer beoordeeld. „Er wordt extra goed op ons gelet en als we het niet goed doen, dan worden we teruggezet. Dat geeft wel druk, maar dat is niet erg. Als je hogerop wilt, moet jc daar wel tegen kunnen. Ook als scheidsrechter maak je natuurlijk fouten, maar met vallen en opstaan moet het steeds beter gaan. In de eredivisie ligt het tempo natuurlijk een stuk hoger dan in de eerste divisie."
De Volendammer hoopt dat hij zijn club in de voorbereiding een keer kan fluiten. „Omdat ik lid van de club ben, weet ik dus zeker dat we die ploeg in de competitie niet mogen fluiten. Aan de ene kant is dat wel jammer, maar aan de andere kant Is het ook beter van niet, want Je bent natuurlijk wel bevooroordeeld. In de voorbereiding is dat geen probleem. Tijdens de oefenwedstrijden kunnen wij ook wennen aan liet niveau. Het is soms heel moeilijk om te zien of er een aanvallende of een verdedigende fout wordt gemaakt. In de eredivisie zijn de spelers ook nog een gehaaider. Ze proberen uit tot hoc ver ze mogen gaan, als je dat door hebt dan moet je een lijn trekken."
Geluk
De ambitie is er om nog hoger te komen. „Maar dat wordt een heel moeilijk verhaal. Ik ben pas 36 jaar en dat Is eigenlijk een goede leeftijd. Maar de bond, het NHV, heeft een groep jonge arbiterkoppels tussen de achttien en vijfentwintig jaar en daar zijn ze heel zuinig op. Wij hebben het geluk gehad dat er aanvulling moest komen, omdat een aantal koppels is gestopt. Maar om internationaal arbiter te worden is moeilijk, omdat die jonge koppels dan voorrang krijgen."