Bram Has: “We hopen niet dat dit de laatste Waterdag wordt” (foto)

Het gebeurt je niet elke dag, dat je iemand ontmoet die je een verbale tsunami kunt noemen, maar afgelopen donderdagavond was het dan toch eindelijk zo ver. Voor de Stadskrant had ik een afspraak met Bram Has en zelden kom je een gesprekspartner tegen die zo gevuld is met positieve energie. Ik ontmoet Bram (Abraham) Has in zijn flat in de wijk Overwhere in Purmerend. Het weer is bar en boos, hetgeen best jammer is, want vanaf het balkon van Bram (7e verdieping) zou je bij helder weer een ongekend fraai uitzicht hebben op Kwadijk en omstreken.

Foto Cor Kes - www.luxphotography.nl

Bram heeft zich goed voorbereid, getuige de A4’tjes met zijn CV en een met aandachtspunten voor een van onze gespreksonderwerpen; de Waterdag in Edam. Want hoewel Bram zich overal prettig voelt, in Edam komt hij toch het liefst en hij betreurt het dan ook zeer dat hij als alleenstaande geen geschikte woonruimte kon vinden in Edam-Volendam. “Dat komt later best nog wel weer goed”, verzekert deze optimist mij en ik ben direct geneigd hem te geloven.

Je komt behoorlijk overtuigend over
Dat moet je ook wel zijn als je als docent wil slagen. Vandaag de dag neemt geen leerling het woord van ‘de meester’ direct voor zoete koek aan en je moet je zelf de gehele dag legitimeren voor je uitspraken en daden. Iets waar ik best de lol van in zie sterker, ik vind het geweldig!

Wat is de achtergrond van Bram Has?
Op het moment is Bram single, na een relatie die op z’n einde is gelopen. Die dingen gebeuren. Ik kom uit een gezin van vijf. Vader, moeder en drie kinderen. Ik ben de jongste. Mijn vader is denk ik in Edam wel bekend als meestermeubelmaker. Mijn moeder zit ook in de VOF en neemt onder andere het stofferen van stoelen voor haar rekening.

Jij bent toch redelijk van het meubelpad geraakt
Dat mag je wel zeggen ja. Toch zag het daar in mijn prille jeugd niet naar uit, aangezien ik mijzelf voor had genomen de zaak van mijn vader over te nemen. Tenminste, dat wilde ik toen ik nog erg jong was.

Je ouders vonden dat geen verstandig idee?
Mijn ouders vonden dat zeker geen goed idee. “Ga jij maar lekker leren, jongen”, zei mijn vader en hij had, achteraf gezien, 100% gelijk. Mijn beide handen staan namelijk ultralinks en leren is het enige waar ik werkelijk goed in ben.

Het leren en Bram Has zijn met elkaar verbonden
Ik ben een soort trein die als een magneet vast zit aan de leerroute en ik zal er nooit los van komen. Vind ik niet erg hoor. Ik vind telkens nieuwe uitdagingen in studies en onderzoeken. Wil je het rijtje horen?

Shoot!
De St Agnes Basisschool, het Da Vinci Atheneum, studies bachelor en master Sociologie aan de UA, naar Cambridge voor Advanced English, een studie Gezondheidsrecht aan de UA, een studie Politicologie (premaster) aan de UA en momenteel een studie Maatschappijwetenschappen aan het VU.

De eeuwige student?
Dat zou je haast zeggen toch? Nou nee hoor, ik heb naast mijn studies altijd gewerkt. Ik was bijvoorbeeld werkzaam in de speciaal- en ouderenzorg, heb een onderzoek gedaan voor de KNVB naar negatief supportersgedrag in het amateurvoetbal in Amsterdam, ben docent Maatschappijleer geweest aan de Triade, de Da Vinci en ben ook nog actief geweest als docent Nederlands en Wiskunde aan De Triade. De raakvlakken met school zijn enorm groot, maar het was dus wel degelijk werk.

Een indrukwekkende lijst, met name dat onderzoek naar supportersgedrag lijkt mij interessant
Is het ook. Weet je dat in en rond de Randstad het geweld door supporters vele malen hoger is dan elders in Nederland? Het stellen van regels aan kinderen lijkt ouders in dat gebied een stuk minder goed af te gaan dan in andere delen van Nederland. Behoorlijk frappant.

Even wat anders; je was al vroeg politiek actief. Is het daarom niet verbazingwekkend dat je nog steeds niet ergens als lijsttrekker aan een billboard hangt?
Ooit vertelde mij iemand dat je ook nog op je zeventigste de politiek in kunt duiken. Minister Bot was bijvoorbeeld 71 toen hij minister van buitenlandse zaken werd. Nee, ik moet eerst nog veel ervaring opdoen in allerlei segmenten van de samenleving, alvorens ik een volwaardig politicus kan zijn. Trouwens, op dit moment gaat het in de landelijke politiek niet echt over de inhoud, maar meer over de verpakking. ‘Goede Nederlanders’, ‘Allochtonen’; er worden vrij makkelijk stickers op hele bevolkingsgroepen geplakt en dat klopt van geen kant.

Je bent bekend geworden als aankomend politicus
Ooit was ik lid van het jongerenpanel van Provinciale Staten. Kennelijk viel ik in positieve zin op want ik werd ook gevraagd om lid te worden van het VARA-panel ‘Het Jongerenlagerhuis’. In 2001 heb ik dat een klein jaar gedaan en moet zeggen; ik heb er van genoten om over allerlei vraagstukken te debatteren.

Wie is jouw held?
Dat is in ieder geval geen politicus. Ik ben een groot fan van Louis Theroux, de Engelse documentairemaker die voor de BBC werkt. Als ik 1% van zijn talent zou hebben, dan was ik in Nederland een gevierd TV-maker. De man is een genie. Kijk maar eens naar documentaires over de gevangenis in Miami, de wapenhandel en het interview wat hij regelde met de vader van Michael Jackson. Alles gemaakt met een blanco attitude. Geen spoor van vooringenomenheid. Ik zit tijdens uitzendingen van zijn documentaires op het puntje van mijn stoel.

Je wordt voorzitter van de Edamse Waterdag, om maar eens iets aan te zwengelen
Al 10 jaar deden Arjan Visser, Pim Meeder en Frans Hasert het bestuurlijke werk rond De Waterdag en het werd nu toch tijd dat er vers bloed in zou stromen. Dat gebeurt nu met Geert Beersema en mijn persoontje. Wat ons betreft blijft het daar niet bij en melden zich nog meer vrijwilligers of adspirant-bestuursleden.

Hoe staat het er voor?
Als ik het eerlijk mag zeggen; beroerd! Subsidies verdwijnen, de kosten lopen op en qua grootte is de markt niet meer te managen. Deze neemt zowat de halve binnenstad in beslag. Vandaar ook dat wij volgend jaar de markt kleiner zullen maken. Het moet overzichtelijker en veiliger. Als je bedenkt dat wij deze markt met 15 vrijwilligers runnen begrijp je dat je de handen vol hebt aan ca. 8000 bezoekers. We staan om 04.00 uur op en doen bij wijze van spreken ’s avond het licht uit. Om nog even terug te komen op de oplopende kosten, dat is toch echt een zorg. De afvalbakken, de vergunningen, EHBO, de website, drukkosten, advertenties, het wordt allemaal duurder en duurder en de inkomsten nemen af. Dan gaat het hard de verkeerde kant op. Vandaar ook dat wij een sponsoractie in het leven hebben geroepen onder de naam ‘Vrienden van Waterdag’. Particulieren of bedrijven die willen sponsoren zijn heel erg welkom. Zij kunnen hun bijdrage storten op bankrekeningnummer 31.56.16.792 t.n.v. de Stichting Evenementencommissie.

Om het maar duidelijk neer te zetten; als wij niet snel financiële hulp krijgen dan kan het 30-jarige jubileum van Waterdag Edam op zaterdag 20 augustus wel eens de eindhalte zijn. Iets wat de Edamse gemeenschap niet moet laten gebeuren.