De verbouwing van Jacob Peteysstraat 14 (foto)
“Ze verklaarden ons voor gek”
Aan de achterzijde van de woning van Gerard en Ati Broek is een ruime aanbouw gebouwd. Ze wonen er al meer dan 35 jaar en nu is het er eindelijk van gekomen. “Veel mensen verklaren ons voor gek dat we nu pas gaan verbouwen.”
Foto Cor Kes - www.luxphotography.nl
“We speelden al jaren met de gedachte, al jaren!” vertelt Gerard Broek. “We hadden er eigenlijk voor gekozen niet te gaan verbouwen, maar te verhuizen en dit huis te verkopen. Maar je hebt toch bepaalde eisen, we wilde weer een grote tuin en een ruime woonkamer. Dat hebben we niet gevonden dus zijn we blijven zitten en al snel stortte de huizenmarkt volledig in. Eind vorig jaar zijn we gaan kijken bij de verbouwing van de buren aan de overkant van het pleintje. We vonden het direct schitterend mooi. Zij hadden ervoor gekozen om de bovenzijde van glas te doen zodat het meer een serre wordt.”
Vrouwenvraag
“Mijn vrouw stelde direct de typische vrouwenvraag: waar hang je dan de gordijnen op? Dat vond ik ook een goede vraag, want bij ons staat de hele dag de zon op de ramen. Wij hebben er daarom voor gekozen om alleen de voorkant van glas te doen, de bovenkant is dus gewoon een plafond. Toen het belastingtarief op arbeid werd verlaagd, hebben we een aannemer gevraagd voor een offerte. Hij legde ons een knappe offerte voor en toen was de beslissing snel genomen. Want het was eigenlijk best nodig. We hebben drie kinderen, die allemaal een partner hebben. Als iedereen komt eten, passen we gewoon niet aan tafel.”
“En waarom niet? Onze kinderen hebben allemaal een eigen huis en hebben het goed. Waarom zou ik het oppotten? Ik kan het toch niet meenemen. Gezien hoe de huizenmarkt op dit moment is, krijg ik de investering niet meer terug. Maar als ik mijn huis te koop zet, wordt het wel eerder verkocht dan een vergelijkbare woning.”
Eerst tuin klaar
“We zijn in maart met het project begonnen. Eerst werd de tuin afgegraven en palen geheid voor een nieuwe fundering. De volgende stap was het storten van het beton. Het beton moest zes weken uitharden, wil je zeker zijn dat het goed is. De verbouwing is uitgevoerd door een vader en zoon uit Volendam. Ze hadden eerst een doe-het-zelf-zaak maar hij is uiteindelijk met zijn zoon een eigen bedrijf begonnen. Het is allemaal perfect gegaan. Als het ijzervlechten klaar was, kwam de volgende dag het beton. Achter elkaar waren er 1 of 2 mensen aan het werk dus het ging lekker vlot. Helemaal klaar zijn we echter nog lang niet. De tuin is nog niet af en daardoor kan de verbouwing niet worden afgerond. We hebben ervoor gekozen een nieuwe vloer te nemen, je kunt nooit meer precies dezelfde kleur hout vinden. Daarom moet eerst de tuin klaar, zodat we tijdelijk de meubels buiten kunnen zetten zodat de vloer erin kan. Er moet ook nog iets met de keukenvloer gebeuren. In de vloer is een deurmat verwerkt, maar dit zit nu natuurlijk midden in de aanbouw. Misschien heeft de vloerenboer hier een goed idee. En anders halen we de tegels eruit en nemen we nieuwe tegels.”
Oude schuifpui verkocht
“Hiervoor hadden we een schuifpui met openslaande deuren. Mijn buurman van twee huizen verder, zag de pui staan toen we hem eruit hadden en vroeg wat ik ermee van plan was. We hadden hem op internet gezet, maar uiteindelijk hebben we hem aan de buurman verkocht. Hij kon hem er zo in zetten, de huizen aan deze kant zijn namelijk hetzelfde. Ook de oude radiator die bij ons in de keuken hing, heeft hij meegenomen. Die had ik niet meer nodig, de CV is nu helemaal in de muur verwerkt en volledig uit het zicht. Vanuit het plafond lopen de buizen door de muur naar een convectorput.”
Beetje lang
“Met z’n verbouwing houdt het nooit op. Je bent nu toch bezig en wilt het ook mooi maken, maar dat valt nog niet mee. Bij het aansluiten van de nieuwe verlichting bleek bijvoorbeeld dat de stoppenkast verouderd was, die moest dus ook vervangen. Dat soort dingen komen er dus steeds bij. Maar het is dan nu ook wel heel mooi. Ik heb nu binnen knoppen waarmee ik de buitenverlichting en het zonnescherm kan bedienen. Het is een prachtige ruimte geworden, al moet ik nog wel een beetje wennen. Als de vloer er eenmaal in ligt, is het weer een ander gezicht. De ruimte is nu nog leeg, maar dat wordt vanzelf weer opgevuld. Het is alleen jammer dat het al klaar had kunnen zijn, het duurt mij eigenlijk te lang, maar het is niet anders. Uiteindelijk zal het wel begin december worden voordat het zover is, maar dan hebben we ook wat.”