Een bijzondere busrit van Edam naar Purmerend
Afgelopen dinsdag was ik even langs bij een relatie in Purmerend toen ik een whatsapp-je kreeg van mijn dochter (13 jaar oud) met de vraag of ik haar kon ophalen van het busstation Tramplein. Zij zat in de 113 van Arriva. Zij kwam van school (Edam) en wilde naar Purmerend.
Op mijn vraag waarom zij naar het Tramplein ging was het antwoord simpel. De buschauffeur was het zat om bij elke halte te stoppen om vervolgens tot de ontdekking te komen dat er niemand uitstapte. Het bekende “stopknopje” drukken. De buschauffeur had besloten, ik ga er vanuit na gewaarschuwd te hebben, om rechtstreeks naar de eindhalte te rijden. Maar dat niet alleen, hij had ook besloten om van de route af te wijken. Daarmee werden dus ook de passagiers die onderweg stonden te wachten op de 113 gedupeerd.
Ik kan me voorstellen dat het irritant is om steeds voor niets te stoppen maar…. Volgens mij als je 3 haltes meedoet met die lol en je reageert niet dan is de lol er snel af. En volgens mij is het gewoon je werk om je route te rijden en te stoppen bij de haltes. Dus waar maak je je überhaupt druk over denk ik dan.
Mijn dochter had niet gekozen voor deze route en wilde gewoon de bus uit. De chauffeur weigerde om mensen uit de bus te laten. Tevens had hij besloten dat iedereen maar voor de rit naar het tramplein moest betalen en had de chip apparatuur uit gezet.
Misschien ben ik dan een vreemde, maar op het moment dat iemand besluit om mijn dochter te beperken in haar bewegingsvrijheid raak ik lichtelijk geïrriteerd en wil ik iemand door op aanspreken.
Ik ben dus naar het Tramplein gegaan om mijn dochter, en haar schoolvriendin, op te halen en om aan de chauffeur te vragen of hij dit zelf een goede actie vond. Op mijn poging om contact te krijgen met de chauffeur werd ik tamelijk onbeschoft afgekapt en bekroop mij zelfs het gevoel dat de chauffeur zichzelf nogal grappig vond. Een gesprek was dus niet mogelijk.
Op het Tramplein begreep ik dat een aantal jongere kinderen (waarschijnlijk 1e jaars, dus nog niet geheel thuis in de “wereld” van Arriva) gezien de situatie, de politie hadden gebeld. Maar die is dus niet komen opdagen.
Aangezien het een en ander mij toch wel stevig irriteerde ben ik nog even langs het politiebureau in Purmerend langsgegaan om eens te vragen hoe zij tegen een situatie als deze aankijken.
Op het bureau stonden 2 knapen voor mij te wachten op hun beurt. Toen zij aan de beurt waren, probeerde zij vriendelijk uit te leggen dat zij vanuit de bus hadden gebeld maar dat er niemand was komen opdagen. Zij wilden voorkomen dat er later gezegd zou worden dat zij voor niks de politie hadden gebeld en waren dus zelf naar het bureau gekomen. De reactie van de dienstdoende agenten achter de balie was op z’n minst opmerkelijk. Huh, gebeld? Waarover? Laten we zeggen dat mijn stemming er niet beter op werd. Ik heb mij, misschien wel onbeleefd om te doen, bemoeid met het gesprek met de vraag waarom er niet door de politie is gereageerd op het belletje. Dit leverde mij de reactie op van: Ach mijnheer, wat verwacht u nou van ons? U moet bij Arriva zijn! Niet bij ons!
Samengevat leverde dit een spannende discussie op met een aantal agenten. Het lukte niet om er een constructieve discussie (we nemen het op met de wachtcommandant was het enige wat er stamelend uitkwam) van te maken en dat was voor mij het signaal om het politiebureau te verlaten.
Samengevat: een paar vervelende mannetjes/meisjes duperen 40 tot 50 mannetjes/meisjes omdat een buschauffeur hier niet tegen kan, de politie wordt gebeld en doet niks.
Inmiddels hebben wij een klacht ingediend bij Arriva en wachten af hoe zij hier op gaan reageren. Verder had Arriva gisteren (woensdag) extra personeel geregeld voor in de bus. Dom, dom, dom, nu hebben de aanstichters dubbele lol. Want zodra het extra toezicht weg is begint het feest natuurlijk weer opnieuw. En ik herhaal dat ik begrijp dat dit gedrag heel vervelend is en ik keur het zeker niet goed, maar zo als ik al eerder schreef, gewoon laten gaan, en dan houdt het vanzelf op. Dan maar even stoppen bij elke halte…….
Nu werden er kinderen gedupeerd die er niets aan konden doen en misschien ook nog wel afspraken hadden waar ze nu te laat voor kwamen.
Wat moet ik hier als ouder nou mee? #durftevragen