In memoriam Dick Brinkkemper (1): ‘Noem de dood niet slecht als het leven goed is geweest'
Woensdag 28 september kreeg ik een brief van Dick, door hem zelf bij mij thuisbezorgd. Hij begon de brief met de volgende zin: 'Er zijn van die dagen - voor de een zeldzaam en voor de ander dikwijls voorkomend, dat alles meezit. Zo'n dag heb ik gisteren meegemaakt, bij mijn afscheid als lector voor de Vincentiuskerk'. In de brief bedankte Dick voor zijn afscheid. Hij vertelde dat het gebeuren in de Vincentiuskerk op zondag 25 september Alie en hem en de kinderen heel goed had gedaan. Ik heb van Alie begrepen dat zij niet wist van de brief en de kinderen evenmin. In de brief vertelde hij verder dat het nu tijd werd uit te zien naar een aanleunwoning, het liefst zo snel mogelijk. Voorvoelde hij iets?
Hoe anders het allemaal kan gaan, hebben we ervaren. De dood die komt als een dief in de nacht. Voor de gemeenschap van Edam-Volendam en die van Volendam in het bijzonder heeft Dick veel betekend. Verschillende mensen hebben dat terecht uitvoerig belicht. Ze hebben geen woord teveel gezegd.
Dick is bijna 43 jaar lector geweest. Sinds die tijd kennen we elkaar. En als je Dick kent, ken je Alie ook. Alie kende ik als lid van de parochieraad, als overbuurvrouw en omdat ik bij haar in de klas heb gezeten, als leerling welteverstaan.
We doen Dick vandaag zeker geen recht als we Alie daar niet in betrekken. Beiden waren in onze parochie zeer actief. Het meest duidelijk bleek dat wanneer Dick een avondwake moest verzorgen. Dick trok terug om de teksten en overweging te maken en Alie ging op bezoek bij de nabestaanden om te condoleren en om gegevens over de overledene te verzamelen. Dick verwerkte de informatie dan in zijn overweging en voorbede.
Dick en Alie waren in de parochie fundamenten in goede en kwade dagen. De lectoren zullen beamen dat we nooit tevergeefs een beroep deden op Dick. Hij maakte Avondwakevieringen voor de meest voorkomende situaties. Nog steeds wordt zijn monnikenwerk gebruikt.
'Dick: wil jij niet een paar complete teksten maken voor vieringen wanneer er geen priester is?'
`Dick, heb jij misschien gelegenheid om een 'in memoriam' te schrijven voor die en die?'
'Dick: ik heb niemand die mee kan naar het crematorium, wil jij niet gaan?'
`Dick: wil jij een boekje maken voor de uitvaart van die en die?'
`Dick, de beschrijving voor toeristen die in de kerk ligt, klopt niet meer en moet worden herschreven.'
Ik kan zo nog een tijdje doorgaan.
Voor de liturgie is Dick van onschatbare waarde geweest. En het moest goed zijn, want Alie wachtte je anders wel op achter in de kerk. We wisten het dan wel. Of je kreeg 's avonds laat van haar een telefoontje. `Zeg, luister jij eens naar me.' Van nabij heb ik ook gemerkt hoe waardevol Dick is geweest als archivaris voor de parochie. Hij heeft samen met anderen alles in beeld gebracht en op schrift gesteld. Voor de parochie en voor de historie van Volendam van onschatbare waarde.
Verschillende keren per jaar komen er verzoeken van mensen overal vandaan die iets willen weten over Volendam, over de Vincentiuskerk, het kerkhof of over onze gemeenschap. Meestal verwees ik ze naar Dick. Het kwam altijd goed. Dick maakte boeken voor het 150 jarig bestaan en 125 jarig bestaan van de Vincentiuskerk. Prachtige naslagwerken. Dick maakte een prachtig boek over het orgel, schitterende brochures over onze glas in lood ramen, de kruiswegstaties. Hij maakte bovendien jubileumboeken voor de parochies van Edam en Monnickendam. Dick maakte in het kader van de actie kerkbalans jarenlang interessante boekjes, die huis aan huis werden verspreid. Denk aan de boekjes over Prof. Klaas Steur over Professor Jan Plat en, misschien wel de meest interessante, over de eerste priester van Volendam, Klaas Kieft. Wat zeker niet onvermeld mag blijven is zijn grote inzet voor de actie 'Twee miljoen, samen doen' en voor de Kwastloterij. Dick zorgde met Pius voor de publiciteit en voor de vele teksten die moesten worden gemaakt.
We zijn Dick Brinkkemper dankbaar en heel veel dank verschuldigd. Tijdens de vergaderingen van de lectoren was hij present en was aanwezig als we onze bezinningsdagen hadden. We leerden hem daarbij kennen als onze mentor, raadgever en als iemand die ons behoedde als we te fel of te ongenuanceerd reageerden op ontwikkelingen. Dick was ook dan waardevol.
Hoe moeten wij Dick Brinkkemper herinneren? In zijn vrije tijd was Dick ook beeldhouwer. De tijd zal het beeld van Dick beitelen. Het wordt vast een mooi beeld, bestand tegen weer en wind, een beeld dat tegen een stootje kan en niet wegzinkt in het geheugen van onze Volendammer gemeenschap.
Vandaag hebben we verdriet. Het verdriet is groot voor Alie, de kinderen en kleinkinderen en voor alln die Dick zeer dierbaar waren. Toch geldt ook hier de uitdrukking: `noem de dood niet slecht, als het leven goed is geweest.' Als gelovige mensen mogen we daar kracht aan ontlenen, net zoveel kracht als we kregen tijdens de viering waarbij Dick afscheid nam als lector en nu ervaren tijdens deze uitvaartplechtigheid. We bidden en vertrouwen erop dat Dick Brinkkemper op weg is naar de hemel.
Voor die reis wensen we Dick dat de weg je tegemoet komt, de wind steeds in je rug is, en dat de zon je gezicht verwarmt en zachte buien je velden beregenen En dat God je, tot we jou weerzien, bewaart in de palm van Zijn hand.
Dick Brinkkemper, rust in vrede.
Cees de Wit