Zwaluwengeluk
Een Pools spreekwoord zegt: "het is een gelukkig huis, waar zwaluwen woven" (Gdzie jaskulki sont, jest szczesliwy dom). Drie jaar geleden konden we niet toestaan dat zwaluwen zich in onze schuur vestigden. Die ging in de nacht en als we weg waren dicht. Later heb ik uit schuldgevoel met een gatenzaag nog grote gaten in de dakopstand gemaakt, maar dat werkte niet.
Vorig jaar hebben ze zich voor het eerst in de nok van het dak boven onze waranda gevestigd. Een mooi halfrond nest tegen het huis aan. Vijf jongen waren het resultaat. Omdat het nest precies boven de voordeur zat, moesten we een afdakje boven de deur timmeren vanwege al die `zegen' van boven. Zwaluwen zijn best proper. De ouders namen de eerste dagen, na het voeren, de uitwerpselen mee terug. Nadat de jongen echter groot genoeg waren, begonnen die hun achterste over de rand van het nest te hangen en dan is een afdakje wel handig.
Of zwaluwen zich nu vestigen bij een `gelukkig' huis of dat je gelukkig wordt van zwaluwen bij je huis, vermeldt het spreekwoord niet. Wij werden er in ieder geval gelukkiger van. Het was een plezier om die nijvere beestjes aan het werk te zien. Het nest dat ze vorig jaar hadden gemaakt, had de winter niet overleefd. Dit jaar begonnen ze dus weer van voren of aan. Het duurt wel een paar weken voor zo'n nest klaar is. Ze voeren kleine klontjes klei aan en metselen om zo te zeggen met de bek. Ze beginnen met de onderkant van het nest en bouwen dat steeds wijder lopend naar boven uit. Af en toe rusten ze even uit. Een van hun favoriete plekjes was het raamluik en dan zaten ze soms niet meer dan een meter bij je vandaan. We hebben er prachtige foto's van gemaakt. Als we gingen eten zaten ze vaak op dat plekje en kwetterden er in hun zwaluwentaaltje op los alsof ze deel uitmaakten van het gezelschap. Dit jaar hadden ze een nest met vier jongen.
De vliegkunst van zwaluwen is onovertroffen. Ze komen met grote snelheid aanvliegen en parkeren toch met schijnbaar gemak op de rand van het nest. Het mooiste vliegwerk was te zien als ze hun territoir onder het dak boven de waranda tegen andere zwaluwen verdedigden. Met acrobatische achtervolgingsvluchten verjoegen ze de grensoverschrijders net zo Lang tot die het opgaven. De snelheid en wendbaarheid die ze daarbij laten zien, leverden een fantastisch schouwspel op. Bij zwaluwen gaat eigenlijk alles vlug. Ze bouwen in een paar weken een huis. Een paar weken verder zijn er jongen en weer een paar weken verder verlaten die op eigen wieken het ouderlijk nest. Dat gaat stukken vlugger dan in de mensenwereld. Het meest verbazende is de snelheid waarmee de jongen groeien. In een paar weken tijd groeien ze tot een volwassen omvang.
Alleen de staart is nog wat korter. Terwijl ze nog in het nest verblijven, zie je ze al hun vleugels oefenen. Een paar dagen daarna staan ze al op de rand van het nest en beginnen ze aan hun eerste vliegtochtje van een paar meter. Die eindigden nogal eens op een van de terrasstoelen. Soms wisten ze dan niet goed hoe het verder moest en duurde het even voor ze op het idee kwamen om terug naar het nest te vliegen. Na een paar dagen zijn het echter volleerde vliegers. Terwijl ze al hun energie stoppen in het onder de knie krijgen van het vliegen, keren ze regelmatig terug naar het nest. Daar sperren ze de mond wijd open om zich door de ouders te laten voeden.
Dit jaar was er sprake van dubbel geluk. Nadat de jongen waren uitgevlogen, bleven de ouders regelmatig het nest bezoeken en poetsen. Half augustus bleek ineens dat ze nog een liefdesbaby hadden geproduceerd. Geen jong dat moest concurreren met zijn tegelijk uit het ei gekropen broers en zussen, maar het rijk alleen had en alle aandacht van zijn ouders kreeg.
Een echt verwend jong. Geen ouders met allerlei hobby's, sociale contacten en arbeidsverplichtingen. Ze waren 24 uur per dag samen bezig met hun taak om hem klaar te maken voor de grote trek naar het zuiden. Daar begint voor zwaluwen de grote lange vakantie. Een volgend Leven als zwaluw is een overweging waard. Al was het alleen maar om zo te kunnen vliegen.
Peter Louter