'In de swingersclub smeer ik de toastjes’
Bridget zoekt in een nieuwe serie naar spanning om haar leven te verrijken. En ze is al zo gelukkig. ‘Misschien ben ik niet zo ambitieus.’ Het dak van het vers opgeleverde hoofdkwartier van Endemol in Amsterdam Zuidoost lekt. De spetters in de emmer slaan terug op de wang van Bridget Maasland, die op een bank in de lobby zit te wachten tot de cameraploeg haar mee kan voeren voor een volgende reportage voor haar programma Hoe hou ik het spannend? Ze luistert naar het geklater: ‘Dit is best een nieuw gebouw, volgens mij.’
Ha, zo kennen we haar weer: de tv-akela van de onderkoelde observaties. Ze is een paar uur terug uit Beiroet, waar ze twee nachten het hete mediterrane uitgaansleven registreerde, en ze is net hersteld van een avondje draaien op een hitsig swingersfeest in Villa Roompot in Volendam: ‘Die naam alleen al: De Roompot.’ Nu met zichtbaar lachje: ‘Het was een van de weinige keren dat ik niet zelf participeerde in een reportage. Ik smeerde de toastjes, terwijl er om mij heen vrolijk werd gefist.’ De scène is morgenavond te zien in de eerste uitzending. (Wie niet weet wat ‘swingers’ zijn en/of wat ‘fisten’ is, moet even googelen – let wel – niet op je werk).
Ze vertelt over de Volendamse seksorgie zonder enige vorm van gene en dat is best een prestatie. ‘Iedereen moet lekker doen wat hij zelf wil’, zegt ze droog. ‘Het is niks voor mij, maar ik had ook niet het idee dat het stel dat we volgden problemen hadden met partnerruil. Ik moet wel zeggen dat ze erg veel bezig waren met seks. Ik geloof dat zoiets ook wel een beetje een voorwaarde is om zo’n leven te leiden.’
Haar eigen liefdesleven is een stuk conventioneler – ‘ik ben meer een 1- op-1-type’, zij het dat De Blaadjes haar alweer hebben gekoppeld aan een blonde lang-gelokte advocaat die tien jaar jonger is. Cynisch knikje: ‘Ja, hij heeft heel erg mooi haar. Zullen we het daarbij laten?’ Pesterig: ‘Ik probeer mijn vriendjes ook een beetje uit te zoeken op niet bekend zijn. Al is me dat niet altijd gelukt’ , zegt ze, refererend aan haar ‘gezellige’ periode met ‘feestbeest’ Johnny de Mol.
Hoe hou ik het spannend? is een vijfde variant op een beproefde Bridget-gaat-op zoek- format. Na Hoe word ik een Gooise vrouw?, Hoe word ik een New Yorkse vrouw?, Hoe word ik mama in Amsterdam-Zuid? en Hoe vind ik een vent? is Hoe hou ik het spannend? het volgende reportage-programma dat zich stort op een existentiële kwestie uit het leven, van deze, zoals ze zelf spottend zegt, ‘megasuccesvolle A-ster’. Dan serieus: ‘Maar ik ben er nu wel een beetje doorheen’, zegt ze. ‘Ik weet niet wat ik hierna nog zou moeten doen.’
Maasland, die het programma ook produceert, werkt ondertussen gelijktijdig aan een vervolg van Wie isde reisleider?, dat ze samen bedacht met groepsreisaanbieder Fox. Ze prijst zich gelukkig met al het werk. ‘De televisie-industrie verkeert behoorlijk in crisis’ , zegt ze, terwijl achter haar de emmer vrolijk voldruppelt, en baas Laurens Drillich in gedachten naar buiten stiefelt met een hond achter zich aan. ‘De budgetten worden minder. Sponsors staan niet meer zo makkelijk in de rij.’
De blondine uit Den Haag merkt er privé (nog) niets van, maar ziet dat er zakelijk wordt gekreund. ‘Ik wil niet zeggen dat het vroeger allemaal vanzelf ging, maar het is nu soms knokken. Gelukkig kan ik als producent van dit programma zelf bepalen welk team ik erop zet. Ik kan werken met de beste mensen.’
Ooit was ze een dartel TMF-meisje, daarna samen met Katja een brutale BNN-babe die Balkenende al dan niet tongzoende en nu een routinier die zich soms verbaast over de smaak van het volk. ‘Je ziet tegenwoordig programma’s van mensen die je niet eens kunt verstaan’, knipoogt ze naar de Oh Oh Cherso-crew. ‘Veel draait om seks’, recenseert ze The Villa. ‘Het lijkt of het steeds erger wordt.’ Maar ze is ook hyperrealist: ‘De kijker heeft altijd gelijk. Als het scoort, dan zal er wel vraag naar zijn. Dan moet je jezelf afvragen: wil ik het maken?’
Moet ze niet een tikje radicaler en gewetenlozer worden met haar programma’s om nog succesvoller te worden? ‘Nee’, zegt ze. ‘Ik ben tevreden zoals het gaat.’ Ze heeft geen neigingen om zich in de montagekamer met alle details te bemoeien, zoals John de Mol dat bij zijn producties doet of zoals wijlen Steve Jobs deed bij Apple. ‘Nee, op woensdag haal ik graag zelf mijn kind uit de crèche.’ Bijna verontschuldigend: ‘Sorry hoor, zo ambitieus ben ik kennelijk niet.’