In Memoriam Dick Brinkkemper (3): Volendams verleden
Op donderdag 29 september jl. is zeer onverwacht de heer Dick Brinkkemper op 81-jarige leeftijd overleden. De eerste keer, dat ik kennismaakte met Dick Brinkkemper was op de voormalige ULO school aan de Julianaweg in de jaren 1962 t/m 1966. Hij gaf aan onze klas de lessen in handelsrekenen en geschiedenis. Ik herinner me nog een les handelsrekenen, dat hij een uitgebreide berekening moest maken op het bord en dat de uitkomst fout was. Hij maakte niet graag fouten en toen ik hem erop attendeerde, keek hij eerst bliksemsnel naar het bord en reageerde toen met: `Juist, dat deed ik om te kijken, of jullie wel goed opletten!' Die opmerking heb ik goed onthouden!
Van alle geschiedenislessen is die over het Wener Congres (1814-1815) mij het sterkste bijgebleven. Na de val van de Franse keizer Napoleon, eerst bij Leipzig, daarna bij Waterloo, moesten de grenzen van de Europese landen worden gewijzigd, zodanig dat de macht van Frankrijk definitief gebroken zou worden. Ik zal nooit de namen vergeten van de Franse en Pruisische onderhandelaars Talleyrand en Von Metternich. En tijdens het congres werd beslist, dat Nederland en België werden samengevoegd. Ik slaagde uiteindelijk met mooie cijfers. Halverwege de jaren tachtig ontmoetten wel elkaar weer bij het onderzoek naar de geschiedenis van Volendam. Met z'n tweeën stelden we ongeveer 12 keer het boekje samen bij de jaarlijkse Premiefoto. In de weken vóór de uitgave bezocht ik dan regelmatig de Jan Sluiterstraat. Het kwam altijd gelegen, ik was altijd welkom.
Zijn vrouw Alie verwelkomde mij aan de deur en deelde mee: 'Dick zit in zijn hok!' Zij bedoelde daarmee Dick's werkkamer op de eerste verdieping. Hij had daar ook zijn archief, alles keurig uitgewerkt, geadministreerd en genummerd. Ik was daar wel jaloers op. Maar eerst dronken we koffie beneden, samen met moeder Alie. En dan ging het soms over vroeger, maar meestal over onderwijs: `Jan, hoe is het op school?' vroeg ze dan. En dan spraken we over de stand van het onderwijs en de nieuwe plannen van de achtereenvolgende ministers. Voor het samenstellen van de premiefotoboekjes bezochten we regelmatig de archieven in Purmerend, Haarlem en Amsterdam, waarin hij al enige ervaring had en mij er wegwijs kon maken.
Uit Amsterdam kwamen we een keer terug met een stapel foto's van de vroegere tolhuizen. En voor de aardigheid `pikten' we of en toe een museum, zoals het Teylers Museum in Haarlem en het Scheepvaartmuseum in Amsterdam. Na een grondige renovatie is dit museum toevallig vorige week weer heropend en moest ik denken aan ons bezoek, enkele jaren geleden. We genoten er samen van de schilderijen, schepen en andere geëxposeerde objecten. De koffie- en lunchpauzes gebruikten we in de recreatieruimte en onderdoor zaten we dan gezellig te kletsen. Wanneer Dick werd uitgenodigd voor het geven van diavoorstellingen en lezingen door historische verenigingen in Waterland was ik daarbij zijn vaste matje.
Na afloop beantwoordden we samen de vragen over Volendam. Alle samenkomsten en activiteiten samen met Dick Brinkkemper heb ik altijd als een grote eer en een groot voorrecht beschouwd en ik prijs me dan ook gelukkig, dat ik zoveel jaren met hem mocht samenwerken. Hij was ten slotte mijn leermeester en heeft mij enthousiast gemaakt voor het uitoefenen van deze hobby; daar ben ik hem zeer dankbaar. voor.
Vanaf deze plaats wil ik zijn vrouw Alie, de kinderen, aangetrouwden en kleinkinderen veel sterkte toewensen.
Jan Schilder (Vik), Pegasusstraat 25