Column Nick & Simon Symphonica in Rosso

Nick en Simon schrijven columns over het spannende avontuur dat Symphonica in Rosso heet. Vandaag aflevering 3: Bijgeloof en pre-concert rituelen. U kent het wel, de verhalen over voetballers die dwangmatig eerst hun linkersok aantrekken om vervolgens als zij bij de schoenen zijn aangekomen dan weer de rechter als eerste te strikken, en dat al 12 seizoenen lang iedere wedstrijd, zowel uit als thuis! Want oh jee als je per ongeluk de formule doorbreekt, dan is je carrière praktisch ten einde en komt er never nooit meer een goede bal van je schoen.

Ook veel vakgenoten van ons schijnen een dergelijke tik te hebben en vaak stellen journalisten ons ook de vraag of wij voor een concert bepaalde verplichte rituelen, een yell, dansje of groepshug hebben, of juist vanuit bijgeloof iets niet mogen doen. Zo gaat het verhaal dat je voorafgaand aan een optreden in een theater nimmer fluiten mag, want anders zit je in de toekomst zonder werk. Tja, dat wil je ook niet!

Om voor eens en voor altijd iedereen duidelijkheid te geven: wij doen hier echt niet aan, dus ook niet bij Symphonica In Rosso. Wat overigens niet wil zeggen dat wij ons een aantal zaken in het GelreDome niet laten welgevallen: voorafgaand aan de Rosso concerten laten wij ons maar wat graag in de watten leggen!

Tot in de puntjes heeft de organisatie het voor ons geregeld, of het nu de parking, catering, styling, tot zelf een ontspannende massage toe is. Je kunt het niet zo gek bedenken, er is echt overal aan gedacht om het ons zo makkelijk mogelijk te maken om geheel ontspannen het Symphonica In Rosso podium te kunnen klimmen. En neem van ons aan, na zo’n massage ben je zo fris als een pasgeboren baby. Dat is werkelijk de ideale voorbereiding om ons dan vervolgens te kunnen laten schitteren.

Dus gaan we dat ook vanavond zeker doen, en dat doen we ontspannen en vol overgave.

Nick & Simon