De verbouwing van Westervesting 10 (foto's)

“Dit huis had een dosis liefde en aandacht nodig!

Na ruim drie jaar te koop te hebben gestaan, heeft Westervesting nr. 10 nieuwe bewoners. In slechts negen weken hebben Arnold en Angelien Vrind hun nieuwe woning volledig opgeknapt. “Dit huis had gewoon een flinke dosis liefde en aandacht nodig.”

Toen Arnold en Angelien in verwachting waren van hun eerste kindje, kwamen zij vanuit Amsterdam terug naar hun roots in Edam. “Ik vond het tijd om terug te keren toen ik zwanger was,” vertelt Angelien Vrind. “We kochten een woning aan de Baandervesting. Inmiddels hebben we vier kinderen, onze oudste zoon is 11. Onze oude woning hebben we volledig uitgebouwd, maar het werd nu toch echt te krap. Als we allemaal zaten ging het wel, maar zodra mensen gingen lopen was het te vol.”

Vraagprijs zakte

“Hier zijn we letterlijk en figuurlijk naartoe gegroeid, ” vertelt Arnold. Angelien vervolgt: “Iedereen kent deze woning, wij natuurlijk ook. De prijs begon te zakken en we zagen het steeds dichterbij komen. Met oud en nieuw hebben we besloten dat we het wilden gaan doen. Wel wilden we eerste onze bestaande woning verkopen, dat is toch een risico dat je nu niet durft te nemen. Gelukkig was onze woning binnen 11 weken verkocht, dat was dus een meevaller. Dat gaf ook heel veel rust, zodat we echt van het nieuwe huis konden genieten.“

TLC

“We hebben de verbouwing zelf gecoördineerd, samen met een ploeg vakmensen,” vertelt Arnold. “In negen weken hebben we alles gedaan. Alles is gestuukt, geschilderd en het elektra is vernieuwd. Aan deze woning was veel werk te doen, ik denk ook dat dit mede de reden was dat het zo lang te koop heeft gestaan. Er was gewoon vier jaar niets gedaan, het huis had een goede dosis TLC nodig, Tender Loving Care. Toen we de sleutel hadden, zijn we op zaterdag met een ploeg van 11 vrienden de hele woning doorgegaan. We begonnen in de ochtend en aan het einde van de dag was het huis van zolder tot kelder gestript. Alles was eruit. Dan heb je een goede basis om mee verder te werken.”

90 meter zink

Voordat ze aan de verbouwing begonnen, hebben ze de woning laten keuren. “Het huis is gebouwd in 1926, in 1993 is het verbouwd met een aanbouw voor de keuken. Dat is technisch allemaal goed gedaan, alleen de goten moesten opnieuw met zink bekleed worden. Als het regende liep het water gewoon langs de muur, wat natuurlijk funest is voor het nieuwe stucwerk. In totaal is er maar liefst 90 meter zink opnieuw ingegaan. Je ziet het niet, maar we hebben gewoon blinkende goten.”

De indeling van de woning is niet veranderd, op de keuken na. Angelien: “Er zat een handgemaakte boerenkeuken in, mooi gemaakt hoor, maar niet meer van deze tijd. We zijn allemaal lang, dus het moest hoger worden en gewoon opgefrist.”

Gezonde kristallen

In de keuken is langs het raam een lange, leren bank gekomen. “Ideaal als je een groot gezin hebt.” De vloeren zijn blijven liggen, maar zijn wel flink onder handen genomen. Arnold: “In de folder stond dat in de keuken en hal een gecoate leistenen vloer lag. We wisten natuurlijk niet wat we daarvan moesten verwachten. Wat bleek, de vloer was geschilderd met epoxy. Dat werkte niet, want het kwam overal los. Uiteindelijk hebben er twee specialisten op het gebied van natuursteen bijgehaald. Ze zijn vier dagen aan het schuren geweest. Er zit onder deze vloer verwarming en die is nu veel beter te voelen. Nu kunnen we dus met onze blote voeten erop, en dat is goed. Het schijnt namelijk dat de kristallen vanuit de steen je lijf in trekken en daardoor wordt je lichaam in balans gebracht.”

Speciaal schuurpapier

“De houtenvloeren in de rest van de woning waren dubbel gelakt, dat is er met veel pijn en moeite afgeschuurd. Daar moesten we zelfs speciaal schuurpapier voor laten aanrukken.” Angelien vervolgt: “Dit huis werd wel door mensen Villa Kakelbont genoemd, en binnenin was dit zeker waar. Bijna alles had een kleur: rood, paars en oranje. Dus sommige stukken moesten wel drie keer geschilderd worden voordat er niets meer doorheen kwam.”

Ik ga nu door

“De reacties die we mogen ontvangen van voorbijgangers zijn geweldig,” vertelt Angelien. “Als de steiger er stond, werd er gekeken. Toen de schilder aan het werk was, hoorde ik hem regelmatig zeggen: Ja, nu ga ik door hoor! Omdat steeds mensen langsliepen en een praatje maakten, dat is toch leuk?”

Herdershof

Arnold: “Het is zo leuk om het verhaal achter ons huis te leren kennen. Zoveel mensen komen spontaan iets vertellen over het huis. Iemand vertelde bijvoorbeeld dat het vroeger De Hedershof heette, naar de pastorie van de kerk. Of de gevelsteen, daar staat de naam op van ene De Jong, misschien heeft hij of zij nog familie die meer over het huis kan vertellen, we zijn ook altijd op zoek naar meer informatie.” Angelien: “Hier gaan we voorlopig nooit meer weg! Mijn zoon van negen zei dat hij het gevoel had dat hij hier al vijf jaar woonde, nou dan zit het volgens mij wel goed.” Arnold: “De woning staat al sinds 1926, maar 2026 gaat hij gemakkelijk halen! Missie geslaagd.”