'Dyslexie en touwtjespringen' (foto)
Het lijkt weinig met elkaar van doen te hebben. Dyslexie en touwtjespringen. Toch blijken leesproblemen en 'speelse' handelingen als touwtjespringen en jongleren meer met elkaar te maken te hebben dan menigeen denkt. De titel van het boek dat Marijke van Vuure schreef is niet willekeurig gekozen. Bovendien wilde de Edamse vooral een vrolijke en uitnodigende tekst op de cover van haar boek. 'Dyslexie en touwtjespringen' is een praktisch en toegankelijk hulpboek voor ouders van kinderen die lezen lastig vinden.
Toen Marijke van Vuure nog als juf in de onderbouw werkte kwam ze al veelvuldig in aanraking met jonge kinderen die het leren lezen niet gemakkelijk oppakten. 'En het was niet direct duidelijk waarom een intelligent kind soms zoveel moeite had met lezen. Over dyslexie was toen, eind jaren tachtig, nog niet heel veel bekend. Ik bezocht de schoolbegeleidingsdienst, maar kreeg vooral het advies de betreffende leerlingen maar goed te laten oefenen. Ze moesten zogeheten leeskilometers maken.'
Haar boek is zeker geen aanklacht tegen hardwerkende leerkrachten. Integendeel. Marijke weet immers veel te goed hoe het werkt in het onderwijs. 'Het protocol is afkomstig uit Den Haag, daar worden de meeste regeltjes gemaakt. Van hogerhand wordt leerkrachten opgelegd hoe te handelen in bepaalde situaties. Daar kun je als leerkracht niet tegenop boksen.'
Vandaar dat Marijke ruim twintig jaar geleden het onderwijs vaarwel zei. Ze besloot zelf op onderzoek uit te gaan. Ze las boeken over het onderwerp dyslexie en volgde vele opleidingen en cursussen. In 1991 startte ze haar zelfstandige praktijk voor hulp aan kinderen met dyslexie, genaamd 'O, zo lezen', al weer enkele jaren gevestigd aan het Jan Nieuwenhuijzenplein in Edam. 'Niet om mezelf op de borst te slaan, maar in de afgelopen twintig jaar heb ik heel veel kinderen aan het lezen gekregen. De manier waarop ik dat deed heeft zich in de loop der jaren ontwikkeld.'
Marijke haast zich te zeggen dat er geen standaardmethode is. 'Ieder kind verdient een eigen en unieke begeleiding. Maar ik ben me met name gaan richten op het traject vóórdat kinderen daadwerkelijk gaan lezen. Niet alle kinderen zijn op hetzelfde moment toe aan lezen. De hersenen moeten daar aan toe zijn. Eerst moet er voor gezorgd worden dat de samenwerking tussen de linker- en rechterhersenhelft en de voor- en achterzijde in orde is. Pas dan kan een kind aan de slag met het oefenen van letters en het lezen van woorden en dan zinnen.'
Vandaar dat Marijke met de kinderen uit haar praktijk niet direct begint met lezen. 'Het belangrijkste is eerst de oorzaak te achterhalen van de leesproblematiek. Door ervaring heb ik geleerd dat bijna alle kinderen met leesproblemen baat hebben bij tweehandige motorische oefeningen. Voordat kinderen echt letters gaan oefenen, gaan we aan de slag met allerlei teken- en doeopdrachten om zintuigen als kijken en luisteren beter te ontwikkelen. En daar hebben ze wel plezier in. En als ze dan merken dat na een paar maanden het lezen ook beter gaat, zie je deze kinderen opfleuren.'
Het handboek 'Dyslexie en touwtjespringen' is het resultaat van twee jaar keihard werken. En Marijke is ontzettend blij dat het boek er eindelijk is. 'Het is een begrijpelijk handboek voor ouders die door het doen van dagelijkse oefeningen en het volgen van het 10-stappen plan een goede basis kunnen creëren waarop het kind op school verder kan bouwen.' Marijke richt zich niet voor niets met name op de ouders. 'Het belang van een goede ontwikkeling van de motoriek en een goede samenwerking tussen de verschillende hersengebieden in verband met leren lezen, is al lang geleden aangetoond, maar is eigenlijk nooit opgepikt door het onderwijsveld. Om die reden heb ik besloten het boek te schrijven voor ouders. Ik hoop van harte dat ouders er hun voordeel mee kunnen doen. Daarnaast heb ik de wens dat door mijn boek het balletje gaat rollen en een discussie op gang komt.'
Voor meer informatie zie www.ozolezen.nl