Tranendal
As The World Turns. Voor wie nu denkt. `Wat is dat in Godsnaam?' Dat was de langste lopende soap ter wereld. Meer dan 56 jaar konden de Amerikanen en later ook de Nederlanders en Zuid-Afrikanen het lief en leed delen van de families Hughes, Snyder en Walsh in het fictieve plaatsje Oakdale in Illinois.
Negen jaar geleden haakte ik aan. Ik keek het af en toe mee en wist globaal wat er speelde. Sinds we samen een blad begonnen werd het serieuzer. Iedere avond rond half 11 klonk het vanuit de voorka1 mer naar de achterkamer. 'Ed, As The World Turns begint'. Dat was voor mij het moment om het werk het werk te laten en mezelf niet zelden met een lekker wijntje van mijn vriend Albert Pink naar de voorkamer te begeven. Na een avond voorstellen uitwerken en teksten en mails beantwoorden, plofte ik dan neer op de bank met een hersenactiviteit alsof ik de finale van het WK voetbal herleefde. Na vijf minuten voelde ik mijn hersenactiviteit dan terugzakken tot normale proporties.
Na een kwartier kwam ik op het niveau van Regilio Tuur en na een half ik uur was ik Britt Dekker. Mijn hersenactiviteit was dan niet eens meer meetbaar. Nog voordat ik mijn hoofd op mijn kussen lag, sliep ik al. Dit is overigens best frustrerend voor iemand die twee uur nodig heeft om in slaap te vallen. Concluderend kan worden gesteld dat As The World Turns vaak het enige uurtje op een dag was, waarop ik echt even kon ontspannen. Groot was dan ook het verdriet toen ik hoorde dat ATWT ermee zou stoppen. Gelukkig liepen we zoals met wel meer dingen een jaartje achter op Amerika, dus het verwerkingsproces kon langzaam beginnen.
Voor de echte fans (waaronder ik) was er zelfs een heus As The World Turns Farewell Event georganiseerd in Studio 21 te Hilversum. Peter van der Vorst ontving daar verdeelt over een aantal dagen 7199 vrouwen en één man. En ja, die man was ik. In het begin kwamen de acteurs een voor een het podium op. 2000 vrouwen en een man schreeuwden hun kelen schor voor Dusty, Holden, `oude Lily' (ze was al vervangen), Brad, Kathy en Henry. Daarna gingen we de op een na laatste aflevering bekijken van de populaire soap.
Toen bleek dat niet Jack maar Dusty de vader was van het kind van Janet barstte de zaal in snikken uit. Dusty die samen met de andere acteurs een en ander overzag vanaf een ander podium balde zijn vuisten, waarop het gesnik overging in een euforisch gejuich. Na de pauze kwamen de acteurs het podium op, waarna het publiek vragen mocht stellen aan de acteurs. `Mag ik een kind van je?' "Wil je met me zoenen?" en `Heb je al eens nagedacht over een one night stand in Holland?', waren de meest gestelde vragen aan Dusty.
Dusty Donovan is ook wel een echte bink. Als ik dan toch met een man moest gaan, dan maar met Dusty Donovan. Toen Peter de vraag stelde: wil er een filmkus van Dusty', ging mijn arm in een reflex (meegezogen in de massahysterie) ook omhoog. Gelukkig werd deze net zo snel weer naar beneden getrokken door mijn vrouw die met me mee moest naar dit spektakel. Daarna keken we naar de allerlaatste aflevering en brak het tranendal pas echt los. Ter afsluiting kwamen de acteurs nog een keer het podium op.
Ik stond klaar met mijn fototoestel toen er een cameraploeg (RTLXL, gaat het zien!) op me afliep. En dat is echt waar! 1k heb hem niet opgezocht! Ze wilden natuurlijk graag even weten wat de enige man in dit gezelschap hier te zoeken had. `Ga je het missen?', was zijn eerste vraag. Hoe het kon weet ik nu nog niet, maar ik kreeg waterige ogen en moest even slikken. Dit was de verslaggever helaas niet ontgaan. `Je hebt het er moeilijk mee he?'.
Ontkennen was geen optie meer. `Ja, best wel', vervolgde ik. Lisette zag het ook gebeuren en moest bijkans aan de zuurstof van het lachen. Een minuut later stond het al op haar Facebook. Na een glaasje water te hebben gedronken voor de schrik, was het nieuws van de "huilende" mannelijke fan inmiddels ook bij de acteurs aangekomen. Door een security man werd ik backstage gehaald, waar ik als 'fan aller fans' op de foto mocht met alle sterren. Dusty begreep er niets van dat een oud-Best Player of the Pius X Tournament zo'n softie was geworden. Sindsdien heb ik er vaak over nagedacht, maar het is het mij ook nog niet helemaal duidelijk... P.S.: Voor meer emotionele hoogtepunten check zaterdag 10 maart the B6 Band (Kees Kos en kornuiten) in de Pius X!