Jitske Kuiper breekt door! (foto)

Foto Cor Kes - www.luxphotography.nl

Bestaan er ook jongensboeken voor meisjes of vrouwen? Eens in de zoveeljaar komt er een verhaalvoorbij over een enthousiaste sporter die zich plotseling mag meten met de top in zijn of haar sport en vervolgens die test met glans doorstaat! Het overkwam Jitske Kuiper, een 25-jarige studente geneeskunde, geboren en getogen in Edam, en weliswaar telg uit een sportieve familie maar tot voor kort gespeend van iedere ambitie om een sportieve carrière na te streven. Op een dag vond zij zich terug in een peloton rensters in het wielvan wereldtopper Marianne Vos…

Hoe ben jij in de wielersport terecht gekomen?

‘Misschien is het welleuk om te vertellen dat mijn basis bij AV Edam gelegd is. Daar heb ik tot en met mijn zestiende aan atletiek gedaan. Mijn specialiteit was delange afstanden, dus met het duurvermogen zat het welgoed. Vervolgens heb ik een jaar of vier niets aan sport gedaan totdat ik begon met studeren aan de Universiteit van Amsterdam enlid werd van AASR Skøll, de Amsterdamse studenten-roeivereniging. Ik heb er een mooie tijd beleefd, veelvrienden gemaakt en heelgezellig gehad. Voor mij was het geen topsport, maar enkeleleden van Skøll, Matthijs Vellinga, Annemiek de Haan en Carline Bouw, zijn inmiddels geselecteerd voor de Achten die mee gaan doen aan de Olympische Spelen! Vorig jaar was ik wedstrijdsecretaris in het bestuur en moest ik veelregelen en feestjes bezoeken maar heb ik zelf weinig geroeid. Inmiddels had ik het roeien namelijk alingeruild voor het fietsen en het schaatsen. In het voorjaar van 2010 zag iklangs de Amstelzoveelfietsers en opeens kreeg ik de kriebels en ben ik aangestoken door het fietsvirus! Ik ben dat jaar albegonnen met trainen bij SKITS, de Amsterdamse studenten schaats-, wieler- en skeelervereniging, onderleiding van Kees de Vrij.

Met SKITS werd veelgetraind in de polder enlangs de Amstelrichting Uithoorn, maar ook op het wielerparcours van Sloten, waar iedereen gewoon door elkaar heen rijdt. Jonge meiden, maar ook elite-dames en bedaagde renners als Tim Krabbé, de bekende schrijver die ook een bekend fietsliefhebber is. In de zomer van 2011 ben ik daar overgehaald omlid te worden van Alcmaria Vitrix om mij serieuzer op het fietsen toe teleggen. Zoals je weet is mijn broer Bouke een hele goede wielrenner en dus was voor mij de keuze niet zo moeilijk. Via Alcmaria Vitrix ben ik weer in contact gekomen met Jan-Willem Kessler, de ploegleider van Cycling Team Water, Land en Dijken, een regionaalteam waarin talentvolle dames van de Noord-Hollandse verenigingen BRC uit Kennemerland, DTS uit Zaandam en Alcmaria Vitrix uit Alkmaar geselecteerd zijn. Een jonge ploeg, maar alles is top geregeld en we starten in alle grote wedstrijden van Nederland.’

Heb je sinds september vorig jaar al veel wedstrijden gereden?

‘Nou nee, eigenlijk niet! In september was het seizoen almin of meer voorbij en ben ik alleen gestart met serieus trainen. Vervolgens kwam de winter en heb ik marathons geschaatst op de Jaap Edenbaan. In februari heb ik met een aantalvrienden nog de route van de Elfstedentocht gereden. Eind februari zijn we begonnen met een heus trainingskamp op Mallorca met flink veelklimmetjes en begin vorige maand heb ik pas mijn eerste koers gereden en dat was meteen een grote koers, de Ronde van Drenthe, met de hele wereldtop inclusief Marianne Vos, wereldkampioene Giorgia Bronzini en Olympisch kampioene Nicole Cooke. Na120 kilometerging bij mij hetlicht uit! Maar ik was delaatste van de ploeg, dus mocht ik in de volgauto mee terug. Een weeklater was de Omloop van Strijen en die reed ik netjes uit.

Kennelijk had ik indruk gemaakt, want prompt kreeg ik een uitnodiging van de ploeg People’s Trust om als gastrenster mee te doen aan Gent-Wevelgem, de bekende Belgische klassieker die dit jaar voor het eerst ook voor dames georganiseerd werd! Dat was een grote eer en het was echt te gek! Ik heb daar zoveelloluitgehaald want dit ging echt over hard fietsen met echt venijnige klimmetjes en zelfs stukken met kasseien. Ik heb hem uitgereden en ben uiteindelijk in de derde groep gefinished. Echt geweldig! Daarna volgde mijn eerste meerdaagsekoers met de Energiewacht Tour, die in het noord-oosten van Nederland werd gereden. Een etappekoers van vijf dagen, en ook hier stond de hele wereldtop weer aan de start. Een groot avontuur! Het ging zo hard, dat na twee dagen alle andere rensters van mijn ploegletterlijk naar huis waren en ik dus als enige over was! Ik moest in mijn eentje de ploegentijdrit rijden en mede hierdoor kreeg ik van de organisatie de blauwe trui als strijdlustigste renster toebedeeld en mocht ik delaatste etappe van de eerste rij vertrekken samen met toppers als Vos en Teutenberg. Alle meiden gunden mij die trui echt en dat was ook fantastisch!’

Wat zijn nu jouw plannen voor de toekomst op wielergebied?

‘Ik vind het allemaalheelergleuk en het is een mooi avontuur. Ik hoop ook nog veelteleren, veelmooie koersen te rijden en misschien ook eens een keertje een mooie uitslag te rijden, maar ik ben nu vierdejaars studente op de UvA,loop nu zeker tot eind mei fulltime stage bij de GGD in Amsterdam en kan daarna starten met hetlopen van co-schappen. Ik heb nu alniet veeltijd om te trainen en ik denk niet dat eenloopbaan als profrenster voor mij is weggelegd. Ik zou na deze stage even een studiebreak kunnen maken, maar dat is niet waarschijnlijk. Ik weet nog niet hoe het verder gaat met dit avontuur. Als ik meer tijd zou hebben om te trainen zou ik zeker een hoger niveau aankunnen, maar het moet vooralleuk blijven en dan kijk ik welwaar het schip strandt!’