Rosamunde, lalalalalala
Er is weer veel gebeurd sinds mijn laatste column. We hadden bijna een Volendamse minister-president, de zomer lijkt te zijn begonnen en ik heb het feest der feesten gemist, omdat ik voor mijn werk naar de Toppers moest. De eerste oranje vlaggetjes hangen ook alweer aan de gevel, dus het is tijd voor de EK gekte. Op de Julianaweg heeft iemand zelfs zijn voordeur oranje geverfd! Ik wil geen namen noemen, maar laten we hem voor het gemak Jaap Nol noemen. Straks zit ik daar achter die oranje voordeur weer 10 jaar van mijn leven te vergooien. Mij kan namelijk niet zo goed tegen die spanning. In 2000 ben ik onder penalty's tegen Italië uit het achterraam gevlucht. De boenders hadden de deuren namelijk op slot gedaan na eerdere ervaringen in 1998.
Bijna had ik het EK echter helemaal niet meegemaakt. Op de tribune bij de Toppers werd ik met mijn matrozenpetje op, een beetje melig tijdens een door Paul de Leeuw gezongen Duitse Schlager hit. Omdat wij door onze goede vriend Wolfgang Schwalbe alle Duitse krakers kunnen meezingen, leek het me leuk een polonaise te beginnen. En waarom ook niet. Laat ik eens beginnen met mijn buurman. Mijn buurman die volgens mij iedere dag in de sportschool uit de annabooltjes pot loopt te snoepen en de hele avond al keek alsof de zonnebanken vanaf morgen verboden zouden zijn. Drank in de man wijsheid in de kan, zeggen ze dan wel eens. Op het moment dat ik mijn buurtje van achter bij zijn schouders pakte , draaide hij zich wild om en zag ik de aders kloppen in zijn rood aangelopen stierennek. Uiteindelijk waren er drie mensen voor nodig om te voorkomen dat hij mijn matrozenpetje ergens in duwde, waar normaal gesproken alleen maar `dingen' uit vandaan komen.
Hoewel, als ik zo om me heen keek, was dat niet bij iedereen het geval. Uiteindelijk besloten we wijselijk een ander plekje op te zoeken, want dit kwam niet meer goed. Misschien had ik bij het zien van die witte - het lijkt wel of ik oliebollen heb gegeten - snor, moeten weten dat ik deze meneer even moest overslaan. Maar goed, ik heb het weer overleefd. De volgde dag kon ik dus nog alles horen over het feest der feesten van de online soccer managers, dat ik had gemist. Een aangetrouwd familielid moest wakker worden gemaakt door twee politiemensen in het steegje naast de Vrijheid. Dat had ik mooi weer gemist. Wie wil er nou niet wakker worden gemaakt door oom agent in een steegje?
Misschien word ik daar wel te oud voor. Sinds ze me in 't Gat boven Dutroux hebben genoemd, mijd ik jongerenkroegen. Het is tijd voor 't Praathuis. Daar zie je me binnenkort de polonaise lopen. Dat spreken we bij deze af. Als Nederland Europees kampioen wordt, doen we een aanval op het wereldrecord polonaise lopen op de dijk. Tijdens het vorige WK beloofde ik in de rust tegen Brazilië dat ik het dak van mijn auto zou zagen als we de finale zouden halen. Dat werd een duur grapje achteraf. Saab is er nooit meer bovenop gekomen...