Talentvolle turnsters Uit Volendam en Oosthuizen op weg naar de top (foto)

De vier jonge turntalenten hopen de top te bereiken. (foto: Cor van Bruggen)

Ze weten maar al te goed dat de weg naar de top in de turnsport met vallen en opstaan gepaard gaat. Beau Pijlman (11), Anne Kamphorst (12), Christine Tol (11), allen in Volendam woonachtig, en Sanna Veerman (Oosthuizen) zijn ambitieus, namen in 2011 bewust afscheid van St. Mauritius Volendam, en hopen nu via het Amsterdamse Turnz de top te bereiken. ,,Ik wil er bij de Olympische Spelen in 2020 bij zijn", laat de net 10 jaar geworden Sanna Veerman weten.

Het gesprek met de vier talentvolle turnsters, die met uitzondering van Beau Pijlman ook deel uitmaken van Jong Oranje, vindt plaats in de Ookmeerhal. De Waterlandse meisjes zijn hier bijna kind aan huis. Ze trainen wekelijks ongeveer 16 tot 24 uur, rijden zes keer in de week met een busje vanuit Volendam naar Amsterdam en allemaal voor dat ene doel: de nationale top zien te bereiken.

Beau, Sanna, Christine en Anne kwamen al op jonge leeftijd via de combinatie ouder en kindgym met gymnastiek in aanraking. Christine lachend: 'Ik had teveel energie, daarom ging ik op gym.' De rest knikt instemmend.

Bij Mauritius werd het allemaal wat serieuzer. Al snel bleek dat de vier over aardig wat talent beschikte. Het vertrek van trainster Sarah Klouwer naar het Amsterdamse Turnz (voorheen Turnschool Turning Spirit red.) zette de boel volledig op zijn kop. Klouwer kon haar ambities niet kwijt bij Mauritius, maakte de oversteek naar Turnz, dat over een ultra moderne turnhal beschikt, en in haar kielzog gingen tien meisjes mee, onder wie Beau, Sanna, Christine en Anne. Beau: 'Ik wist niet wie de vervangster van Sarah zou worden in Volendam, daarom ben ik met haar meegegaan. Ik heb veel vertrouwen in haar.' Sanna vult aan: 'Daarbij komt dat de turnhal in Amsterdam heel veel groter is dan die van St. Mauritius.'

 

Extra stapje

 

Trainster Monique Zwarthoed- de Boef (48) hoort het verhaal van haar pupillen met interesse aan. Ook Zwarthoed- de Boef maakte de overstap van St. Mauritius naar Turnz. 'Wij denken dat we in deze turnhal een versnelde groei kunnen doormaken. We kunnen hier extra momenten creëren, maar daar hangt wel een kostenplaatje aan vast. Het bestuur van St. Mauritius kon ons daarin niet faciliteren, wilde niet op die trein stappen. Hier kunnen we dat extra stapje naar topsport wel maken.'

 

Bij topsport horen goede randvoorwaarden (lees vervoer/trainsters) en daarom werd eind 2011 de Stichting Facilitering Topturnen Edam-Volendam (SFTEV) opgericht. Een gericht sponsorplan moet de ambities van de meiden nog meer gestalte gaan geven. Aan de meiden ligt het in ieder geval niet. Naast school en huiswerk is er nauwelijks tijd voor een sociaal leven. Alle beschikbare tijd gaat bijna op in trainingen. Sanna: 'Na school is het direct trainen. Alleen op donderdag heb ik tijd voor vriendinnetjes.' Christine: 'Ik speel nooit, train alleen maar.' Beau: 'Ik wil hoog komen, daarom train ik veel. Dat vergt veel.'

 

Zwarthoed- de Boef, docente in het onderwijs en vanaf 1981 al trainster, legt uit dat in turnen niets komt aangewaaid. De vele trainingsuren zijn noodzakelijk om de moeilijke elementen te perfectioneren. In de turnsport ontbreekt het aan tijd, want de top wordt niet zelden bereikt rond het 16de levensjaar. 'Turnen is een coördinatieve sport', legt ze uit. 'Turnen is op zich niet zo moeilijk. De balans en de fundamenten moeten in orde zijn. Kracht, lenigheid en uithoudingsvermogen vormen de basis. Als je meer doet, kan je ook meer. Op je 12de moet je bepaalde dingen wel kunnen en aan het eind van de rit moet je scoren. In Nederland kiezen we vaak voor de geleidelijke weg. Heb je talent, ga je door en als je geen talent hebt doe je een stapje terug. Ik vind het wel jammer dat veel meisjes rond hun 16de stoppen. We hebben helaas in Nederland geen turncultuur.'

Spiegel

De vier talenten, die allen meerdere NK-titels achter hun naam hebben staan, blinken ieder op een bepaald onderdeel uit. Sanna op de brug, Anne en Christine op sprong en Beau op vloer en brug. Sanna: 'Ik vind het leuk om veel trucjes te leren. Dat vind ik zo leuk aan turnen.' Anne: 'Bij mij liep het de laatste tijd wat minder. Ik viel een paar keer van de balk.' De vier lopen weg met hun trainster Monique. Beau: 'Ze is streng, maar wel goed.' Christine: 'Ze is gefocust op alles, houdt het allemaal goed in de gaten.' Zwarthoed-de Boef lachend: 'Ik sta zelf voor groep 8. Ik ben gedreven, kan genieten van het bewegen van kinderen, en als ik zie dat kinderen een doel hebben, wil ik ze daarbij helpen en sturen. Je hebt er niet altijd invloed op, denk aan de fysiek. Je moet kinderen een spiegel voorhouden. Ik ga zelf voor goud. We leggen de lat bewust hoog. Je moet proberen om het optimale eruit te halen. Als je een kans hebt, moet je hem pakken.'

Trainer Wolther Kooistra laat zijn gezicht ook even zien. De meiden stralen van oor tot oor. Ze weten precies wat er van hen gevraagd wordt. Beau: 'Als het goed gaat, is het niet zo moeilijk.' Sanna: 'Ik heb nog niet verloren. Ik wil naar de Olympische Spelen in 2020.' Christine: 'Ik kan goed omgaan met teleurstellingen. Als het niet lukt, jammer, maar dan heb ik wel mijn best gedaan.'

Zwarthoed-de Boef denkt dat Sanna ver kan komen. 'Sanna laat zich niet zo snel uit het veld slaan, maar ze zijn allemaal heel gedreven. De één heeft soms een duwtje nodig, de ander een aai.'