De verbouwing van Zwaardstraat 10

 “Drie weken onder de vloer, waar je alleen op je ellebogen kon lopen”

Samen met zijn broer en vader heeft Edwin Wortel zijn woning in de oude kom van Volendam volledig opgeknapt. Een huis op een prachtige plek, maar waar veel aan moest gebeuren, eigenlijk alles. Edwin: “Mijn vader zei direct: met z’n drieën de schouders eronder en gaan!”

“Ik ben een jaar op zoek geweest naar een woning, ik wilde graag in de oude kom van Volendam blijven”, vertelt Edwin. “Dit pand was van de woningbouwvereniging en werd gebruikt als schaftruimte voor de bouwvakkers die hier aan de Julianaweg bezig zijn. Daarvoor stond het ook al lange tijd leeg. In eerste instantie wilde men deze  huizen omgooien en er nieuwe neerzetten, maar dat is niet doorgegaan. Het is een leuk huis op een mooie plek, er moest alleen heel veel gedaan worden, eigenlijk alles. Het stond hier namelijk op instorten omdat er betonrot was. Bij het zien van deze woning was ik niet direct overtuigd, maar dat gevoel kwam al snel. Mijn vader zag het meteen, die zei: we kopen het en knappen het op!” Vader Joost vult aan: “Met z’n drieën de schouders eronder en gaan!” Inmiddels is de verbouwing ruim zeven maanden onderweg, het einde is in zicht.

Kilo’s afgevallen

Edwin: “We wisten van te voren waar we aan zouden beginnen, maar het is wel zwaar geweest. We zijn 25 november begonnen met slopen. Zelf ben ik schilder en mijn broer en vader zijn bouwvakkers, we wisten dus wel waar we aan begonnen. Het viel alleen zwaar tegen. We zijn nu zeven maanden bezig. Elke dag werk ik van ’s ochtends vroeg tot drie uur in de middag voor mijn baas, daarna ben ik hier bezig, tot acht of negen uur ’s avonds. Op zaterdag de hele dag tot laat hier in huis en dat al vanaf november. Inmiddels ben ik al kilo’s afgevallen. Alles bij elkaar maakt dat het zwaar is. Hiervoor had ik helemaal niets aan mijn hoofd, nu komt alles op me af. Rekeningen betalen, duizenden euro’s investeren en uitkijken met uitgaan. Elke dag gaat de batterij helemaal leeg. Als ik straks lekker buiten zit te genieten van mijn huis, dat vergeet je dat natuurlijk wel weer. Gelukkig zijn we bijna klaar!”

Niet in paniek raken

Een van de grootste klussen die aan de woning moest gebeuren, was het aanpakken van het betonrot. Edwin: “Ik was samen met iemand anders geïnteresseerd in deze woning, die had zelfs al meer geboden. Totdat ze een offerte had laten maken voor het verwijderen van het betonrot, dat was veel te duur, want de rest moest natuurlijk ook nog gebeuren. Toen kon ik de woning dus kopen en wij hebben alles zelf aangepakt. Het betonrot moesten we volledig wegkrabben en insmeren met een speciale primer. Daarvoor hebben we wel drie weken onder de vloer gelegen om alles eruit te krijgen. Via een luik bij de buitendeur klommen we onder de vloer en dan liet je een emmertje beton zakken waarmee je helemaal naar voren moest kruipen, tot overal weer beton lag. We hebben alles direct goed geïsoleerd en dichtgemaakt.” Vader Joost vult aan: “De ruimte onder de vloer is krap 55 cm hoog, je moest dus op je ellebogen kruipen. Dat is verstand op nul en rustig blijven, vooral niet in paniek raken. Ik kon mijn hoofd zelfs niet omdraaien. We weten wat we bespaard hebben door het zelf te doen en daar gaat het om. Als je dit door een bedrijf had laten doen, was je het vijfvoudige kwijt geweest.”

Super trots!

Edwin: “Inmiddels ken je het huis echt niet meer terug! Er stonden hier alleen nog vier muren, de rest hebben we er weer tussen gebouwd. Alle balken zijn verstevigd en aan de achterzijde is een aanbouw geplaatst. Boven hebben we alles opnieuw ingericht, alle wanden zijn opnieuw neergezet. Van drie slaapkamers heb ik twee grote kamers gemaakt waarvan één met een inloopkast. Het wachten is nu nog op de tegelzetter en de keuken, daarna kan ik alles gaan schilderen. Ik ben super trots! Iedereen die langskomt, vindt het een mooi huis geworden.” Naar schatting kan Edwin met een kleine maand intrek in zijn woning nemen. “Nu woon ik nog bij mijn ouders, die wonen hier vlak achter. Ik loop de steeg door en dan ben ik er al. Ik ben dus echt in dit buurtje opgegroeid. Daarom wilde ik hier ook graag blijven wonen. Ik wilde liever niet buiten de oude kom, daarom heeft het ook zo lang geduurd. De buurt is ook blij dat het wordt opgeknapt. Dit huis springt er straks echt uit. Er komt nog een nieuwe dakgoot op en ik ga alles mooi schilderen. De buurt is straks volledig gepimpt, het ziet er erg mooi uit.” Vader Joost: “Zoek maar eens zo’n huis in Volendam, dat vind je niet! Zeker niet in de oude kom: een huis met drie verdiepingen en negen meter tuin. Dit is gewoon het mooiste plekje van Volendam.”