EK ‘88
Hier dan mijn 1e en tevens laatste “stukkie” van het seizoen voor het supportersblaadje, het is moeilijk om mijn voorganger Ed Guyt te evenaren, maar ik probeer het toch!!
Als je het over het lopende EK hebt gaan mijn gedachte toch weer terug naar het EK ’88, laten we met ze allen hopen dat het resultaat wordt geëvenaard van toen, want dat wordt wel zachtjes aan tijd.
De wedstrijd tegen Engeland, die werd gewonnen met 3-1, gingen we in 1988 met zes pond paling naar Düsseldorf in Duitsland, want die had me broer belooft aan wat spelers, dus tijdens de wedstrijd de paling onder onze stoel in het stadion, lekker hoor in een graadje of 25!!, maar Nederland ging er wel beter van voetballen, en dat kwam door de paling van Smit Bokkum!!
Ik had samen met me vrouw het voorrecht om na afloop van die wedstrijd met de spelers een hapje te eten, en de generaal Rinus Michels deed vóór het eten een woordje, hij begroette de familie van de spelers en feliciteerde de mannen met het resultaat, daarna zei hij met zijn karakteristieke stem “smakelijk eten”, en zo liepen me vrouw en ik zei de gek achter de grote jongens aan bij het buffet, “neem maar hoor, allemaal van de KNVB” zei reserve doelman Joop Hiele tegen ons.
De wedstrijden tegen Ierland (mazzelgoal Kieft) en Duitsland( eindelijk!!) zat ik nagelbijtend thuis te bekijken met mijn ouders, die het ook niet meer hielden van de zenuwen, me vader viel bijna letterlijk en figuurlijk van z’n stokkie van de spanning, en mijn moeder zei alleen maar als er een speler van Nederland op de grond geblesseerd was, “het is toch niet nummer 8”? Toen de Finale tegen wéér Rusland, maar het liep, zoals iedereen weet, toen wel goed af, en schreef Nederland historie. Na afloop een feest met de spelers, maar wat betreft het feest had ik liever in Volendam geweest, want het viel daar tegen, alhoewel Ruud Gullit (een stem van kermishitfestival niveau!!) nog wel een nummer weg gaf met zijn reggae lied, maar in Nederland was het oranje wat de klok sloeg, en vooral in Volendam!!
De dag na de finale met de auto terug met het shirtje dat me broer Arnold had gedragen tijden die bewuste wedstrijd, en we moesten bij een stop om te tanken nog rennen voor ons leven om dat shirtje veilig te stellen want een aantal jongens hadden gezien dat wij het shirtje in de auto hadden liggen. Laten we hopen dat deze tijden weer terug gaan komen voor Nederland, we zijn er aan toe, en ik zit wéér nagelbijtend voor de buis!!
Alle supporters van FC Volendam een hele prettige vakantie, en gezond weer terug!!