Naar de inhoud

'Ik vind het belangrijk om je hart te gebruiken' (foto)

Bron: Waterland Welzijn


Algreet neemt elke dag een kijkje tijdens de zwemlessen. (Foto: Han Giskes)

De zomervakantie staat voor de deur. Basisschoolleerlingen hebben nog een paar schooldagen voor de boeg voordat zij zich enkele weken in vrijheid mogen hullen. In die zes weken vakantie kun je een hoop leuke dingen doen. Bijvoorbeeld zwemmen.

Het Leeghwaterbad is een uitstekende plek waar vakantiegangers in alle rust kunnen ronddobberen. Maar ook voor het 'actievere werk' kun je hier goed terecht. Jaarlijks bezoeken zo'n 445.000 mensen het zwembad. Onder de bezielende leiding van Algreet Spiegelaar, Hoofd Zwemzaken, stelt het team van het Leeghwaterbad alles in het werk om het zwembad zo aantrekkelijk mogelijk te maken voor een zo groot mogelijke groep. Reden genoeg voor deze redacteur van Waterland Welzijn om mee te lopen in dit Purmerendse waterparadijs.

Algreet Spiegelaar is sinds anderhalf jaar Hoofd Zwemzaken van het Leeghwaterbad. Na met succes het CIOS te hebben doorlopen en enkele jaren als docent op deze opleiding les te hebben gegeven, besloot de destijds 21-jarige Spiegelaar haar geluk te beproeven op Bonaire. 'Mijn zus woonde daar en toen ik eenmaal de videofilmpjes van haar zag, was ik op slag verliefd. Ik heb alle schepen achter mij verbrand en ben direct op het vliegtuig gestapt.'

Op het Antilliaanse eiland vond de jonge Nederlandse al snel werk. In totaal tien jaar heeft zij als zwemlerares en bewegingsagoog voor mensen met een verstandelijke beperking gewerkt. Ondertussen startte zij een eigen (sport)bedrijf, met een fitnesscentrum, turnafdeling en zwemschool. Verder organiseerde Algreet in opdracht van de overheid diverse bewegingsactiviteiten. 'Op Bonaire is er geen groot zwembad waarin zwemles gegeven kan worden. Daar werd les gegeven in de zee. Middels lijnen bakende ik een terrein af waarin de lessen gaf..'

'Geen dag is hetzelfde'

Nog steeds heeft zij een sprankeling in haar ogen als zij vertelt over haar tijd op Bonaire. Maar liefst 24 jaar bracht zij op dit paradijs door. Tot haar vriend naar Nederland terug wilde en haar dochter op het vaste land wilde studeren. Spiegelaar besloot om met haar gezin terug te keren naar haar vaderland. 'Op Bonaire kwam ik de vacature van het Leeghwaterbad tegen. De sollicitatiegesprekken waren precies op het moment dat ik in Nederland was. Alsof het zo moest zijn!'

Na enkele goede gesprekken werd Spiegelaar aangenomen als Hoofd Zwemzaken. Een functie die haar op het lijf geschreven lijkt te zijn. 'Geen dag is voor mij hetzelfde en dat maakt het werk ook zo leuk. Ik kan in deze functie bovendien mijn liefde voor water, sport en contact met mensen combineren.. Ik wil wel benadrukken dat ik het niet alleen doe. Ik ben natuurlijk niets zonder de inzet en vakkundigheid van al mijn collega's.'

'Kinderen worden voorbereid op calamiteiten'

De dag van het hoofd Zwemzaken start meestal om 9.00 uur met het doornemen van de e-mail. Vaak zitten hier mailtjes van ouders tussen die een vraag hebben over de zwemles van hun kind. 'Ik vind het leuk om probleemoplossend te handelen. Ik bewaak de service naar de klant toe. En dus ga ik direct met de vragen aan de slag en leg deze bij de coördinatoren neer. Ik vraag ook altijd om terugkoppeling zodat ik de ouders goed kan informeren over de stand van zaken.' Als om 10.00 uur de deuren van het zwembad open gaan, maakt Spiegelaar een rondje over de vloer. Even een praatje maken met iedereen. Vervolgens wordt er veel met de subgroepen overlegd. In de middag worden er zwemlessen gegeven. Elke week volgen ruim 1600 kinderen in het Leeghwaterbad zwemles, verdeeld over zes dagen per week en over 32 zweminstructeurs. 'Tijdens de lessen loop ik langs het zwembad, coach de zweminstructeurs, spring in het water als een instructeur een moeilijke groep heeft of val ik in als het nodig is. Ik ben een soort vliegende keep.'

De kinderen moeten zeven badjes doorlopen voordat zij examen mogen doen voor hun A-diploma. En waar deze redacteur vroeger zeven meter moest zwemmen en een paar minuten moest watertrappelen om het zwembewijs in ontvangst te nemen, wordt er tegenwoordig heel wat van die kleintjes verwacht. Borstcrawl, rugcrawl, onder water door een gat in een zeil zwemmen en als een 'sterretje' enkele seconden in het water drijven. Uw redacteur weet niet of zij heden ten dage nog voor een A-diploma in aanmerking zou komen. 'De kinderen worden voorbereid op eventuele calamiteiten in het water. Stel dat je in het water een verwonding aan je been hebt, hoe houd je jezelf dan drijvende? Het is een soort survivallen', zo legt Spiegelaar uit.

'Service vind ik zo belangrijk'

Verwoed proberen de kinderen in het water de hoofdjes boven water proberen te houden, trappelend of hun leven er vanaf hangt. Ondertussen krijgen de kleine waterratten aanwijzingen van een instructeur. Langs het bad lopende met Algreet Spiegelaar valt het op dat de kinderen weten wie zij is en meteen op haar reageren. Toch bijzonder voor een vrouw die hier 'pas' anderhalf jaar werkt en alleen zwemles geeft als er een instructeur onverwachts is uitgevallen. 'Ik vind mensen heel interessant, ben geïnteresseerd in wat hen beweegt. Ik heb ook echt een klik met kinderen, zij trekken naar mij toe.'

Het Leeghwaterbad biedt meer dan recreatief zwemmen en zwemles. Op speciale tijden de gehele dag door kan men hier terecht voor banenzwemmen en doelgroepzwemmen. Daarnaast worden er veel activiteiten gehouden voor jong en oud, van aquadisco's tot aquafun. Er is altijd wel iets in het water te beleven. Ook gedurende de zomervakantie, want dan doet de Purvak van 20 augustus tot en met 31 augustus het zwembad aan. Er gebeurt al heel veel, maar als het aan Spiegelaar ligt, gaat er nog veel meer gebeuren. 'Eén van mijn persoonlijke doelstellingen is om een goede service te verlenen. Dat vind ik zo belangrijk! Ik vind het belangrijk om je hart te gebruiken, om niet alles zo zwart/wit te stellen. Mensen moeten zich hier fijn voelen. Verder moet het hier bruisen, wat mij betreft mag er nog meer reuring komen!'

1 reactie

Nog 1000 van de 1000 tekens

Je e-mailadres wordt niet getoond en alleen gebruikt om je op de hoogte te houden van antwoorden.

  • Toch denk ik dat het anders kan. Als leek zou je denken, het is gewoon een kwestie van haaietanden verplaatsen. Ik zou weleens willen weten hoe oud de onderzoeken zijn die rondom de rontondes zijn uitgevoerd. Als uit recente onderzoeken blijkt dat het op deze manier veiliger is, dan leg ik mij daar uiteraard bij neer.

    Dan is het alleen een kwestie van kinderen uit groepen 4 en 5 zeer goed voorlichten, door zowel ouders als (externe) voorlichting op scholen! Of alternatieve duidelijke fietsroutes door de nieuwbouw aanleggen (een mogelijkheid die mij ook verteld is)...ik vind het overigens wel leuk dat er een aantal mensen op deze site reageert....maar ik zou ook wel eens nieuwe reacties willen zien!