Sibbele

Ik had een hele column geschreven over de Kermistoppers. Over hilarische danslessen met Jennifer Nannings, over een avond doorzakken met Gerard Joling nadat we samen de nummers hadden ingezongen en over keiharde onderhandelingen met Boettie, Vincent, Marc en Bram over de gages van onze optredens.

Maar uiteindelijk heb ik besloten er een streep doorheen te zetten. Mijn gedachten bij al die kermisjolijt gaan toch steeds weer uit naar Wim `Sibbele' Westendorp. Ik weet niet eens wanneer ik hem voor het eerst heb ontmoet. Wim was er gewoon altijd al.

Een dorpsfiguur die iedereen wel ergens van kon. Veel mannen kennen hem als de stadionspeaker die vrijwel geruisloos de legendarische Pé Mühren durfde op te volgen. Zonder Pé te imiteren trad hij toch een beetje in zijn voetsporen met ludieke opmerkingen, die zelfs het uitpubliek kon waarderen.

Bij de lokale omroep was Wim ook decennialang een drijvende kracht. Een supervrijwilliger voor en achter de schermen. Het troetelkindje van Wim was het hele kermisgebeuren. Samen met onder andere (Map de Bok, stak hij al zijn spaarzame vrije tijd in het produceren van de kermis-cd's die ons ieder jaar weer in de stemming brengen voor het ultieme dorpsfeest.

Natuurlijk waren er altijd weer mensen die hem vroegen of bepaalde nummers het wel waardig waren om op een cd te worden geperst. Maar Wim geloofde in de Olympische gedachte. Iedereen mag meedoen zolang er niemand wordt gekwetst. Zo zei hij. "Wie ben ik om te oordelen wat wel en wat niet goed genoeg is?" Het tekent de persoon Wim Westendorp.

Wim was een vrolijke, positief ingestelde man, die het de mensen graag naar de zin maakte. Zijn grootste geluk vond hij dan ook in zijn optredens. Of het nu was met zijn kermisliedjes, zijn Sinterklaasnummers of met zijn band, hij straalde zichtbaar van de vreugde die hij teweeg bracht.

Wim was `mensen-mens'. Een Fries die zich als een vis in het water voelde in Volendam. Met Tim Douwsma heb ik hem wel eens onverstaanbaar Fries horen babbelen. Daar genoot hij zichtbaar van, want Wim was trots op zijn afkomst.

Mijn mooiste moment met Wim was een warme zomeravond waarop ik met Gerard en Grob van de 3G's ons nummer `Kerremus, Kerremus' bij hem mochten opnemen. Het werd een onvergetelijke avond. Wim was gastvrij, behulpzaam en geduldig. Nadat de opnames erop zaten hebben we nog uren gelachen, muziek gemaakt en genoten van het leven. Het l ven dat voor Wim veel te kort was...

Wim, het ga je goed. De hemel is een mooiere en zeker meer gezellige plaats geworden met jou.

100% Groeten,
Eddy Guyt