Roetman en De Man delen passie voor inline-skaten (foto)
Ze hebben beiden op het gebied van inlineskaten/skeeleren al heel veel gewonnen. Nick Roetman (Oosthuizen) en Yorick de Man (Purmerend) kunnen zich in hun leeftijdsklasse meten met de besten van Nederland. De 22-jarige Roetman is misschien wel aan zijn beste seizoen ooit bezig, de 18-jarige De Man krabbelt na langdurige ...
We spreken de regionale toppers in Schaatshuis De Bierkaai in Edam, waar Nick Roetman een paar dagen in de week bijklust. Ondanks het leeftijdsverschil van vier jaar kennen de twee elkaar goed. De wereld van inlineskaten/skeeleren, simpel gezegd hardrijden op de skate, is in Nederland niet zo groot. Beiden hebben net drie drukke weken achter de rug, waarin het NK (weg/baan/marathon) werd verreden. Roetman won op zijn favoriete langere afstanden twee keer brons: op de aflossing met zijn ploeg Maple-2 en op de afvalkoers, waarin hij net achter de schaatstoppers Jan Blokhuijsen en Koen Verweij eindigde. Verder pakte de Oosthuizenaar nog een vierde, vijfde en negende plek. Roetman kijkt tevreden terug. 'Ik ging voor een podiumplek en die heb ik gepakt. Verder wilde ik op de marathon bij de eerste tien eindigen, daar werd ik negende. Ik ben redelijk tevreden en heb aan mijn eigen verwachtingen voldaan. Het is jammer dat tijdens de afvalkoers alle aandacht uitging naar Blokhuijsen en Verweij, aan de andere kant lieten de echte skeeleraars zich daar piepelen.'
De Man, ook een man van de lange adem, heeft andere zorgen. In het voorjaar van 2011 reed hij nog ijzersterk, reed internationaal een paar keer bij de eerste tien, maar plots was hij niet meer vooruit te branden. Later bleek dat de Purmerender aan de ziekte van Pfeiffer leed. 'Ik dacht dat het wel goed zou komen. Daarna kreeg ik last van motivatieproblemen, omdat ik geen vooruitgang zag. De ziekte werd in september 2011 geconstateerd, sinds eind februari train ik weer en heb ik weer wat ritme in het leven. Ik heb uiteraard mijn doelen voor dit seizoen moeten bijstellen. Eind april reed ik in Duitsland misschien wel mijn slechtste wedstrijd ooit. Tijdens het NK ging het door onvoldoende training ook niet goed. Ik werd nog wel 8e op de afvalkoers en pakte zilver op de aflossing met mijn team Ricoh. Dan komt er iets magisch over je heen, waardoor het plots wel loopt.'
Extreem
De goede prestaties van Roetman waren voor hemzelf geen verrassing. 'Ik ben in december een maand lang in Florida geweest, daar heb ik met een paar jongens van Maple hard getraind: 2x per dag. Dat heeft zich uitbetaald, al had ik misschien nog wel iets meer verwacht. Amerika was trouwens een bijzondere ervaring. Ik houd wel van die mentaliteit: no-nonsense. De mensen waren heel open, misschien wel te open. Je kunt daar iets bereiken, als je wilt. Dat boeit me wel. Ik houd van uitdagingen en fysiek mijn grenzen op te zoeken. Skeeleren is mijn passie: ik wil altijd meer en beter. Ik ben in sport in alles heel extreem. Daarom wilde ik ook bij het Korps Mariniers, maar ik viel door de bezuinigingen net af. Ik heb propedeuse HBO sportmanagement en ga daar binnenkort mee verder. Ik heb al zoveel sollicitaties gedaan, maar het lukt niet. Dat is wel heel frustrerend.'
De Man werkt een paar uur bij Albert Heijn. 'Ik heb een half jaar Johan Cruijff-University gedaan, maar dat was niet mijn ding. Ik vond het te commercieel. Ik weet nog niet wat ik wil doen.' Voorlopig telt maar één ding: skeeleren. De Man: 'Het is een tactische sport met veel snelheid en strijd in het peloton. Het is duwen en trekken en dat trekt me meer dan het schaatsen.'
Roetman denkt serieus na over zijn toekomst. 'Ik wil aan de ene kant nog beter worden, maar de realiteit is dat ik 22 jaar ben en nog niets heb: geen huis en geen werk. Ik wil mijn kansen nu gaan benutten en ga nu echt werken aan mijn maatschappelijke carrière.'