In ’Uitgesproken’ geven vaste columnisten bij toerbeurt hun mening. Vandaag strafadvocaat Johan Mühren.

X heeft een tijdelijk contract. Hij krijgt een leaseauto voor zijn werk. Met zijn werkgever is contractueel afgesproken dat de auto ingeleverd moet worden op het moment dat de werkzaamheden zijn beëindigd. Op enig moment verschijnt X niet op zijn werk. Zijn werkgever probeert X meerdere keren te bereiken, maar hij krijgt hem niet te pakken. Na een paar dagen doet de werkgever aangifte van verduistering van de auto. X wordt aangehouden. Op het politiebureau geeft hij te kennen dat hij door mij wenst te worden bijgestaan. Hij vertelt mij, dat hij nooit de intentie heeft gehad om de auto te verduisteren. Hij zegt ook tegen de politie, dat hij niet naar zijn werk was gegaan, omdat hij niet lekker in zijn vel zat. Ook verklaart hij, dat hij de auto meteen zou inleveren als hij wist dat hij hem móest inleveren. Enigszins geruststellend vertel ik mijn cliënt, dat ik het me niet kan voorstellen, dat hij hiervoor een celstraf krijgt. Echter, de officier van justitie denkt er anders over. Zij vraagt de rechter-commissaris mijn cliënt veertien dagen langer vast te mogen houden. Deze stemt toe. Binnen deze twee weken wordt de zaak van cliënt inhoudelijk behandeld. Tijdens de zitting voer ik aan, dat nergens uit blijkt dat de werkzaamheden van mijn cliënt waren beëindigd. Hij was weliswaar een aantal dagen niet op zijn werk verschenen, maar dat is onvoldoende om te veronderstellen, dat daarmee ook meteen de werkzaamheden zijn beëindigd. Deze zienswijze wordt door de politierechter gehonoreerd en hij spreekt mijn cliënt vrij. Cliënt ontvangt circa duizend euro voor de dagen dat hij onterecht in de gevangenis heeft doorgebracht. Deze zaak illustreert dat je sneller in de problemen kunt komen dan je denkt. Persoonlijk vind ik het wel flauw dat de werkgever dusdanig snel aangifte heeft gedaan. Daarnaast kan ik niet begrijpen dat de politie, het openbaar ministerie én de rechter-commissaris mijn cliënt wilden vasthouden vanwege niet (tijdig) teruggeven van een leaseauto. Deze situatie had anders kunnen worden opgelost en misschien ook wel gemoeten. Johan Mühren www.strafrechtadvocaat.tv