Brian Bout: “na het megasucces weer terug gegaan naar de basis” (foto)

Foto Cor Kes - www.luxphotography.nl

Waar Volendam al jarenlang uitblinkt in muzikaliteit, moeten wij het in Edam vooral hebben van mensen met artistiek, zakelijk en organisatorisch talent. Dat kleine plaatsen in de regio’s Waterland en Zeevang veel succesvolle mensen huisvesten is overigens niet verwonderlijk. Wie in Nederland boven het maaiveld uitsteekt en een bekend gezicht heeft kan direct afscheid nemen van levensbehoeften als ‘rust’ en ‘respect’. In de dorpen en stadjes zoals Broek in Waterland, Middelie of Edam kunnen deze celebraties probleemloos over straat en worden meestal niet door nieuwsgierige aagjes aangeklampt. Daar gaan ze meestal probleemloos op in de massa. Zo ook Brian Bout. De jonge succesvolle ondernemer, die met enorme danskrakers als Mystery Land en Dance Valley de toon heeft gezet in muzikaal Nederland, heeft geen last van glurende Edammers die in zijn achtertuin staan om een kijkje in zijn huis te nemen. Dat is wel zo prettig. Ik spreek Brian op verkiezingsavond in zijn huis aan het Oorgat. Een straat waar hij en zijn gezin zich helemaal op hun plaats voelen. “Er is hier altijd wel wat te doen.”

Is Brian Bout eigenlijk wel een echte Edammer?
Officieel niet, maar ik voel mij wel Edam-Volendammer. Mijn ouders waren vanuit Amsterdam naar Edam verhuisd toen mijn moeder van mij in verwachting was. Mijn moeder kende een problematische zwangerschap. Zij was - zoals ze dat noemen -  ‘medisch’ en moest in Amsterdam bevallen. Zodoende ben ik dus een Amsterdammer die er maar heel kort heeft gewoond. In Edam ben ik uiteindelijk heel wat straten en buurten door gegaan. De Waardmeerhof, Jan Huibrechtszstraat, Voorhaven, Claes Boesserstraat en nu dus het Oorgat.

Kom je uit een groot gezin?
Ik ben tot mijn grote spijt enig kind. Als ik om mij heen zie hoe fijn het is om een flinke familie om je heen te hebben, begrijp ik maar al te goed wat ik heb gemist. Maar ja, moeder natuur laat zich niet dwingen en mijn ouders en ik hadden het maar te accepteren dat we met z’n drieën bleven.

Kwam jouw organisatietalent er op jonge leeftijd al uit?
Wat is jong? Ik doorliep vrij simpel de Molenakker waar meester Hans Siebrecht de scepter zwaaide. Mijn vrienden zaten op ’t Twiske, maar deze school zat aan zijn maximaal aantal leerlingen en ik was aangewezen op de Molenakker. Ik had er een prima tijd en daarna volgden MAVO, HAVO en de HEAO. De laatste school heb ik niet af kunnen maken, omdat ik toen al tot mijn nek in het werk zat met mijn bedrijf.

Een puber als ondernemer, een zeldzaamheid
Het was de tijd waarin we naar de Movies gingen in Volendam en daar hoorde je dan weer dat er ergens op geheime locaties in Amsterdam houseparty’s werden georganiseerd. Daar wilde ik naar toe. Dat was spannend, magisch, intrigerend en inspirerend. Samen met andere Edammers, waaronder Sander Groet, stroopte ik deze feesten af en eigenlijk vanaf het eerste feest dacht ik al bij mezelf; “Dit wil ik ook. Ik ga ook dit soort feesten organiseren.” Sander en ik zagen geen enkel beletsel of gevaar  wat zoiets in de weg zou kunnen staan en gingen onbevangen van start met Mystery Land. Ik ben er, naast Dance Valley, nog steeds zeer trots op.

Jongens met lef
Dat wij, om dit te kunnen organiseren, bij ‘Jan en Alleman’ geld moesten lenen was een risico wat wij op de koop toe namen. We hadden de houding van “ach, dat komt wel goed” en wonder boven wonder kwam het uiteindelijk ook wel goed. Dat wij hierbij door diepe dalen zijn gegaan valt niet te ontkennen. Als je een hypotheek op je huis moet nemen om de aanloopkosten van een feest te kunnen betalen, zegt dat denk ik wel genoeg. Dan kunnen storm, regen en wind je maken of breken.

Het succes is je dus niet aan komen waaien?
Veel mensen denken van wel, maar de werkelijkheid is toch geheel anders. In het begin moest er flink geld bij en beleefden wij de nodige benauwde momenten. Maar ja, van de fouten die je maakt leer je ontzettend veel en met die extra kennis ben je beter in staat een sterk evenement neer te zetten. Zo rond 1997 hadden wij alles goed op de rit en begonnen onze evenementen mega goed te lopen. Vanaf die tijd werden de evenementen ook alsmaar groter en groter. Bezoekersaantallen van 110.000 bij de editie Dance Valley 2001, zeggen denk ik wel genoeg.

Met Sander vormde je TNT (The Nations Top), daarna fuseerden jullie met ID&T
Duncan Stutterheim en zijn compagnons hadden ook al ervaring met het opzetten van feesten zoals Thunderdome en het leek ons een slimme zet om de krachten te bundelen. Het succes bleef aanhouden en ID&T groeide uit tot een organisatie waarin ruim 100 mensen hun brood verdienden. We zaten op een gegeven moment in evenementen, kleding, radio, een muziekuitgeverij en kregen zakelijke adviezen van de zogenaamde ‘mannen in de pakken’. Meestal niet gehinderd door enige kennis van zaken kwamen die met ideeën aanzetten waarmee wij ook wel eens een flinke zeperd scoorden. Het was niet telkens goud wat er blonk.

Het rebelse was er intussen wel van af
Dat vond ik dus ook en ik kreeg er op een gegeven moment ook genoeg van. Mijn focus lag op het organiseren van evenementen en die nevenactiviteiten boeiden mij helemaal niet. Ik besloot dan ook om zelfstandig verder te gaan en mij uit te laten kopen. Tijd om terug te gaan naar de basis.

Je startte UDC (United Dance Company)
Ik was weer terug bij af en kon mij weer concentreren op het organiseren van evenementen. Het team was en is een stuk kleiner dan dat bij ID&T en dat voelt goed. Momenteel run ik samen met een compagnon een bedrijf met 18 medewerkers. Naast de gewone medewerkers werk ik ook met mijn familie aan het succes van UDC. Mijn ouders en mijn zoon zijn er als werknemer zeer nauw bij betrokken en dat voelt heel goed. Sidney heeft hier een prima leerschool. Hij moet van ons vanaf de bodem beginnen en heeft er ontzettend veel lol in. Als het aan hem ligt volgt hij mij op en dat is natuurlijk iets waar wij als ouders heel erg blij van worden.

Hoe blijf je succesvol in deze business?
Door te luisteren naar de jonge mensen om je heen. Ik ben nu 39 en maak al lang geen deel meer uit van de doelgroep. Je moet dus je oor te luister leggen bij hen die op dit moment de feesten bezoeken. Wat vinden ze leuk, wat niet, waarmee kun je ze verrassen? De jongeren van 2012 hebben de sleutel naar het succes voor ons bedrijf. Je moet er echter wel voor open blijven staan. Hard werken en op je gezicht durven gaan zijn ook bouwstenen op weg naar succes.

Wat zijn de gevolgen voor je gezin als je een succesvol ondernemer wordt?
Het heeft zijn leuke en minder leuke kanten. Het leuke is dat je makkelijker dingen voor elkaar krijgt. Zo ben je in staat om goede artiesten naar je bruiloft te halen. Het liefst hadden wij op ons feest Martin Morero er ook bij gehad, maar die zag zichzelf nog te veel als acteur en belde af. Gelukkig konden wij met artiesten als Waylon, Gerard Joling, Ferry Corsten en Froger moeilijk klagen en werd het een fantastisch feest.

Naast dit soort dingen heb je natuurlijk ook het materiële aspect. Wij wonen hier fraai, ik heb de beschikking over een mooie boot en we hebben het gewoon goed. Om auto’s geef ik nu niet meer zo veel, dat was als kleine jongen wel anders. Toen had ik mij voorgenomen, dat als ik er ooit het geld voor zou hebben, ik een Porsche zou kopen. Toen dat geld er ook daadwerkelijk was, kocht ik hem. Het gevolg hiervan brengt mij direct op de minder leuke ervaringen die ik door ‘het succes’  heb  opgedaan.

Er is niemand die je feliciteert met je nieuwe aankoop, je krijgt het gevoel dat mensen je met andere ogen bekijken en er gaan plotseling praatjes rond waar je niet vrolijk van wordt. Om maar eens een voorbeeld te geven. Ik stond bij Gorter in de winkel om taartjes te kopen toen een vrouw voor mij hardop verkondigde dat Brian Bout zijn Porsche wel betaald zou hebben met drugsgeld. Hoe kon hij anders in een doorsnee eengezinswoning wonen en evengoed een Porsche voor de deur hebben staan? “Die Brian Bout waar u het over heeft staat achter u hoor en ik kan u vertellen dat u onzin uitkraamt”. De mevrouw in kwestie wist niet waar ze moest kijken en had een kleur als een tomaat.

Het geeft maar weer aan dat Nederlanders in het algemeen moeite hebben met mensen die succesvol zijn. Op weg naar de top moedigen ze je aan, maar zodra je die hebt bereikt hopen ze dat je het ravijn in stort. Jaloezie en afgunst krijgen dan de overhand. Succesvol ondernemen is in Nederland een vies begrip. Ik vind dat jammer en ik word er ook naar van. Gestraft worden omdat je iets goed doet. Hoe idioot wil je het hebben

Je bent een druk man, heb je nog tijd voor ontspanning?
Ik probeer zeker tijd vrij te maken voor ontspanning en mijn gezin. Het eerste bestaat uit sporten in de sportschool en stappen met vrienden. Met ons gezin zitten we ook graag op het water en gaan regelmatig naar Amsterdam om er door de grachten te varen. Dat vind ik een heerlijke manier om mij te ontspannen.