Schout-bij-nacht Klaas Visser zwaait af op Marken (foto)

Klaas Visser tussen zijn trotse ouders. (Foto: Pieter Peereboom)

Na veertig jaar bij defensie te hebben gewerkt, is Klaas Visser afgezwaaid. De gemeente Waterland gaf de schout-bij-nacht onlangs een afscheid op zijn geboortegrond, Marken. Daar is hij geboren, getogen en getrouwd met Yvonne, eveneens van Marken. Trots zijn ze op het voormalige eiland op 'hun zoon', die het zo ...

Ik tref het echtpaar Visser op Marken bij 'Land en Zeezicht'. Het gezin woont in Gouda, maar komt regelmatig naar Marken toe voor familiebezoek. 'Het voelt hier als thuiskomen. De Marker heeft wat met water en het koningshuis en ik ook. Mijn grootvader en vader voeren beiden op een schip. Ik was 18 toen ik het eiland afging om de interne marine officiersopleiding in Den Helder voor drie jaar te gaan volgen. En daarna begon het avontuur. Ik werd officier van de technische dienst op de onderzeeboten. Ik wilde altijd graag met mensen en techniek werken.'

Wereldwijd werd Klaas Visser van 1978-1993 ingezet op de onderzeedienst, maar daar kan hij niks over vertellen. In de tussentijd trouwde hij met Yvonne op Marken in uniform en kregen zij vier kinderen, twee zoons en twee dochters. 'Dat was geen gemakkelijke tijd. Zo moest ik een week na de geboorte van de oudste dochter al weg. En van de oudste twee kinderen heb ik van de eerste tien jaar van hun leven veel gemist. De reizen waren altijd voor vier tot acht maanden. In die tijd had je ook geen mobiele telefoons of andere communicatiemiddelen, dus je schreef brieven naar elkaar. Als we dan weer in een haven waren, konden we contact zoeken.'

Operaties

Na de onderzeedienst maakte Klaas de overstap naar een geleide wapen-fregat en tenslotte naar een spiksplinternieuw amfibisch schip, de Hr. Ms. Rotterdam. Hij kreeg de verantwoordelijkheid als hoofd technische dienst en de wapentechnische dienst. Met deze schepen was hij betrokken bij de operaties in de Balkan, op de Adriatische Zee.

Na de actieve periode op zee brak voor Klaas meer een bestuurlijke periode aan. 'Defensie is één grote dynamische wereld. Hoe ouder je wordt, hoe meer taken je erbij krijgt. Erg leuk om te doen. Zo ben ik in Den Helder directeur geweest van het marinebedrijf en ben de laatste vijf jaar Directeur wapensystemen voor de hele defensieorganisatie geweest. De rang schout-bij-nacht draag ik sinds 1 januari 2008. Een rang die uit de zeventiende eeuw stamt en afhankelijk is van de verantwoordelijkheid die je draagt. Van de 60.000 medewerkers bij defensie zijn er vier met deze rang.'

Promoveren

Bij het bereiken van de leeftijd 55 en negen maanden was de tijd daar om af te zwaaien. 'Dan ga je met pre pensioen bij de defensie en maak je plaats voor de nieuwe garde. Zo hoort dat ook. Met de kennis en ervaring die ik heb opgedaan wil ik wat gaan doen voor de samenleving. Me verdiepen in een bepaald wetenschappelijk onderwerp en daarop promoveren lijkt me leuk. Of in het bedrijfsleven mijn kennis inzetten. Maar ik ga ook meer tijd thuis doorbrengen. Niet achter de geraniums zitten, maar nieuwe wegen inslaan. Ik laat een fantastische organisatie achter en ga me verder inzetten voor de maatschappij.'