Zwaarder straffen of toch juist niet?

Strafrechtadvocaat Johan Mühren geeft een keer per maand een inkijkje in zijn beroepspraktijk. In 'Uitgesproken' deze keer: zwaarder straffen of toch niet?

De ruiten van de flat van X worden ingeslagen. X vraagt of de man wel helemaal goed bij zijn hoofd is, waar niet op wordt gereageerd. Hij geeft de man twee tikken met een stok. X constateert vervolgens dat de handen van de man opengereten zijn en hij biedt de man hulp aan. Na een half uur stormt de politie binnen en zij houden X aan voor mishandeling. Hij verblijft twee dagen op het politiebureau.

Tijdens de zitting geef ik aan dat er sprake was van een noodweersituatie. Dat betekent dat ik erken dat cliënt de mishandeling heeft gepleegd, maar dat hij dit feit heeft begaan ter noodzakelijke verdediging van andermans goed. Als cliënt niets had gedaan, dan waren er meer ruiten gesneuveld.

De officier van justitie ziet dat anders en zij eist 6 weken gevangenisstraf. De reden om een dergelijke gevangenisstraf te eisen is vanwege de (nieuwe) Wet Beperking Taakstraffen. Deze wet bepaalt dat iemand niet twee keer een werkstraf mag doen, indien diegene binnen vijf jaar voor de tweede keer voor een ‘soortgelijk’ feit wordt veroordeeld. Onfortuinlijk genoeg was cliënt 4,5 jaar eerder voor een soortgelijk feit veroordeeld.

Ik geef aan dat deze straf in geen enkele verhouding staat tot het gepleegde strafbare feit. Cliënt had namelijkgoede bedoelingen en hij heeft eigenlijk de-escalerend opgetreden. Ik geef de rechter in overweging om naast een gevangenisstraf van twee dagen - die cliënt al op het politiebureau had doorgebracht - een werkstraf op te leggen, een mogelijkheid die niet door de wetgever is verboden.

De rechter vond niet dat er sprake was van noodweer, maar hij ging wel mee in mijn strafmaatverweer. Naast een gevangenisstraf van twee dagen legde hij een werkstraf voor de duur van 60 uren op.

Deze strafzaak illustreert dat een rechter zich door nieuwe (populistische) wetgeving in allerlei bochten moet wringen om tot een passend oordeel te komen. Strenger straffen klinkt voor veel mensen als muziek in de oren, maar in de praktijk kan het tot onbegrijpelijke uitspraken leiden.