Deel 4 serie over De Meermin Edam - Kees Kraaij: ‘Krantje lezen en voetbal kijken’

Foto Cor Kes - www.luxphotography.nl

In deze editie deel 4 over hoe de bewoner het leven in de Meermin beleeft. Een gesprek met de 91-jarigebekende Edammer Kees Kraaij.

In een wat kleine, maar knusse kamer gevuld met foto’s van vroeger en van kinderen en kleinkinderen ontmoet ik Kees Kraaij, 91 jaar oud. Drie jaar geleden is hij in de Meermin komen wonen. Hij is actief lid van zowel de cliënten- als keukencommissie en wonen in de Meermin bevalt hem goed.

Sigarenwinkel

Ruim vierenveertig jaar werkte Kees Kraaij met veel genoegen als chef van de debiteurenafdeling in de Electrozuur en waterstoffabriek te Amsterdam Noord. Samen met zijn vrouw Mies Gorter had hij in de beginjaren van hun huwelijk sigarenwinkel ’T Hoekje in een prachtig pand aan het Groot Westerbuiten, tegenover Het Hof van Holland. “Toen we wilden trouwen, konden we geen woning vinden behalve dit winkelpand. Ik werkte toen al in Noord dus mijn vrouw stond in de winkel, wat ze overigens perfect deed.”

Het ging niet meer

In 1964 werd het pand onteigend omdat het moest wijken voor de weg die werd aangelegd en kochten ze een woning in de Osterlinghstraat. In 2010 verhuisde het echtpaar naar de Meermin. Kees Kraaij: “Het ging niet goed meer met mijn vrouw. Al een tijdje had ze thuishulp van de Meermin en op een gegeven moment beviel dat niet meer. Ze zei: jij kan niet meer, ik kan niet meer, we moesten maar naar de Meermin gaan.”

Na 65 jaar huwelijk alleen

Het echtpaar kreeg een tweepersoonskamer op de derde etage. “Het was raar om je woning achter te laten nadat je er zo lang hebt gewoond, maar als het moet, sta je er anders tegenover. Dan heb je er vrede mee dat het gebeurt.” We waren erg blij dat we hier zijn komen wonen en we hebben nog een mooie tijd samen gehad.” Mei dit jaar is Mies Kraaij overleden. “Nu ben ik na 65 jaar huwelijk alleen en dat is nog steeds wennen. Ik mis mijn vrouw nog elke dag.”

Weer actief

Al na een maar maanden werd meneer Kraaij gevraagd voor de cliëntenraad. “Ze wisten dat die Kraaij nog goed bij de tijd is en zijn mond opendoet als het hem niet bevalt!” Een tiental bewoners komt eens per twee maanden samen met de directie om eventuele klachten en algemene lontwikkelingen te bespreken. Een blik op de agenda voor de volgende vergadering leert dat het een vol programma is.

Maaltijden

De bespreking van de maaltijden is een vast terugkerend onderwerp: “Persoonlijk vond ik het vlees niet goed, een ander juist de worst niet en een derde vond de jus niet lekker, dat soort klachten kunnen we dan bespreken. Naar aanleiding van deze gesprekken is het eten ook zeer verbeterd, want de laatste anderhalf jaar eet ik elke dag goed, elke dag!” Er worden ook zaken van algemene aard besproken zoals financiën. “Ons wordt precies uitgelegd hoe alles gaat en onze mening wordt overal in gevraagd, dat vind ik erg interessant.”

Grandioos

Meneer Kraaij heeft nu een kamer op de tweede etage, die hij zelf heeft uitgezocht, met uitzicht op het parkeerterrein. Het wonen in de Meermin bevalt meneer Kraaij erg goed. “Ik ben heel dankbaar dat ik hier nu woon, anders had ik in mijn eentje gezeten in een groot huis zonder verzorging. Hier komen ze met koffie, thee en maaltijden naar de kamer, dat is toch grandioos! De verzorging is ontzettend liefdevol, ik ben aardig voor hun en zij aardig voor mij. Ze vinden het natuurlijk ook niet leuk als ik chagrijnig tegen ze doe, dus dat doe ik niet.”

Meneer Kraaij gaat niet ’s ochtends naar beneden om gezamenlijk koffie te drinken, hij duikt dan liever in de twee ochtendbladen waarop hij geabonneerd is. “Ik ben erg blij dat ik nog goed bij de tijd ben en nog kan lezen.” Aan het begin van de middag gaat hij naar de zaal om gezamenlijk te lunchen en doet regelmatig mee met een activiteit. Zijn vier kinderen, tien kleinkinderen en vier achterkleinkinderen komen regelmatig op visite.

Voetbal kijken

Toen hij samen met zijn vrouw intrede deed in het verzorgingstehuis, hebben zij zichzelf getrakteerd op een nieuwe televisie. “Daar ben ik nog steeds ontzettend blij mee! Ik heb een abonnement op Eredivisie Live want ik kijk graag naar voetbal.”

Ontroering

Meneer Kraaij is dan ook een echte voetballiefhebber. Vroeger werkte hij als een scheidsrechter op de amateurvoetbalvelden en was hij twaalf jaar lang rapporteur van scheidsrechters in het betaalde voetbal. Een paar weken geleden werd meneer Kraaij samen met een aantal bewoners van de Zorgcirkel door voetbalclub Volendam uitgenodigd voor een wedstrijd. “We werden opgehaald door de spelersbus en mochten vanuit de VIP-room onder het genot van een warm – en koud buffet de wedstrijd kijken. Alle bestuursleden kenden mij nog van vroeger en die kwamen allemaal naar me toe om me de hand te schudden. Ik kan het nu met droge ogen vertellen, maar de eerste dagen stonden de tranen in mijn ogen van ontroering. Dat mensen dit doen, is in één woord geweldig!”