Edamse Celine Koorn: Passie voor paarden (foto)

Foto Cor kes - www.luxphotography.nl

Wat is dat toch met jonge meisjes en de interesse voor dieren? Als we het over paarden hebben komt de term ‘paardenmeisjes’ al snel om de hoek kijken en over deze groep meisjes zijn er zelfs sociologen aan te pas gekomen en zijn er complete proefschriften aan besteed waar studenten op gepromoveerd zijn! Er wordt dan gesproken over een ‘meisjessubcultuur’ die men vooral aantreft bij meisjes van negen tot veertien jaar en die al bestaat sinds de jaren 1960-1970. Aan de 14-jarige Edamse Celine Koorn zijn deze wetenschappelijke onderzoeken niet besteed. Zij is al sinds zij zich kan herinneren gek op dieren en besteedt sinds een jaar of zes menig vrij uurtje op maneges om paarden te verzorgen.

Toen Celine een jaar of acht was kwam zij voor het eerst in aanraking met pony’s en paarden toen zij door een jarig nichtje werd uitgenodigd voor een zogenaamd paardenfeestje en zij op de rug van een pony haar eerste rondjes reed. Celine vertelt: “Ik zat met mijn tweelingzus Lesley op judo maar was daar net mee gestopt. Ik vond dat ponyrijden zo leuk dat ik van mijn ouders mocht gaan lessen bij Manege Purmerbos aan de Westerweg, vlakbij de wijk Purmer-Zuid.”

Tobias

“Daar heb ik twee jaar gelest en met verschillende pony’s gereden en daar heb ik ook mijn eerste wedstrijdjes gereden. Na twee jaar ben ik vertrokken naar de manege van Deun in Zuiderwoude, waar ik een verzorgpony kreeg. Dat werd Tobias. Hij was drie jaar oud toen ik met hem begon. Een echt donderstraaltje, geobsedeerd door eten! Hij deed alles om eten te krijgen. Ik heb eerst gewoon met hem gereden en na ongeveer een jaar ben ik begonnen hem wat kunstjes te leren.”

Vrijheidsdressuur

“Dat wordt ook wel vrijheidsdressuur genoemd, omdat de paarden worden getraind allerlei commando’s in vrijheid op te volgen. Die training wordt ook wel ‘clickertraining’ genoemd omdat je gebruik maakt van een clicker om het paard positief te belonen als hij een oefening goed heeft uitgevoerd. In het begin gaf ik dan altijd een snoepje in de vorm van een stukje wortel of appel na een click, maar na verloop van tijd vormt de click alleen al voldoende beloning voor het paard om een oefening te doen. Zo heb ik Tobias geleerd om op een ton te staan met zijn voorbenen en ook om een buiging te maken, te steigeren, zijn bovenlip omhoog te doen net alsof hij lacht, kusjes te geven en ook om te ‘spiegelen’, dat is als het paard de ruiter nadoet. Dat heb ik hem zelf aangeleerd, soms uit een boek en soms bedacht ik zelf een oefening. Het ging zo goed dat ik met Tobias zelfs een keer een prijs gewonnen heb tijdens Horse Event, een grote paardenshow in Deurne.”

Don Bosco

Bijna iedere dag is Celine te vinden bij de stallen van boer Deun. Zij zit nu in de derde klas VMBO-T van het Don Bosco College in Volendam en soms gaat zij rechtstreeks vanuit school en een andere keer eerst naar huis om vervolgens met de bus of met één van haar ouders naar de manege te gaan. Sinds een ruim maand is de familie de trotse eigenaar van een heus Spaans raspaard, namelijk Zafiro, een witgrijze PRE (Pura Raza Espanola) Andalusiër. Zafiro is een vijf jaar oude ruin met een schofthoogte van 1,64 meter en met lange manen, kenmerkend voor het ras.

Grote plannen

Ook met Zafiro heeft Celine grote plannen. “Zafiro is heel lief en enthousiast. Dit najaar blijft hij nog op stal want hij is nog geen half jaar geleden vanuit Spanje naar Nederland overgekomen en hij weet nog niet wat sloten zijn. Bovendien wordt het straks te koud om hem buiten te laten lopen. Maar hij leert heel snel en hij vindt spelletjes heel leuk. Ik ben begonnen met voetje geven, wat ook wel ‘jambette’ genoemd wordt, en als dat goed gaat gaan we verder met de Spaanse pas. Ik heb vorig jaar mijn Ruiterbewijs gehaald, een soort rijbewijs voor ruiters, waarbij je ook veel over paarden leert. Met dat Ruiterbewijs kan ik volgend jaar ook met Zafiro langs de openbare weg rijden, bijvoorbeeld naar de Volgermeerpolder in de buurt van de boerderij of op de dijk langs het IJsselmeer. Misschien dat ik met Zafiro ook aan wedstrijdjes ga meedoen, maar niet te ver weg want het moet voor zowel mij als voor Zafiro wel leuk en gezellig blijven!’