Marco Schoone: ‘Het gaat helemaal niet zo slecht met de jeugd van Edam-Volendam’ (foto)

Aangezien ikzelf nu ook niet bepaald de kleinste ben, raak ik niet snel geïmponeerd door de verschijning van een grote knul. Maar ja, je hebt groot , groter en grootst. Toen ik mij in het stadskantoor meldde voor een interview met straathoekwerker Marco Schoone was het toch even slikken toen de sympathieke Zaandammer mij de hand schudde. Om hem in de ogen te kijken moest ik toch echt mijn hoofd richting plafond kantelen. “Op de kop af 2.09 meter en die blik van jou ben ik inmiddels wel gewend”, lacht de in het zwart gekleedde Schoone.
Nieuwsgierig naar Marco zelf en natuurlijk naar zijn huidige baan kreeg ik hem vrij snel te pakken voor iemand die veel onderweg is. De afspraak was vlot gemaakt en afgelopen week wist hij ruim tijd vrij te maken voor De Stadskrant.

Foto Cor Kes - www.luxphotography.nl

Best verstandig om een straathoekwerker uit een andere gemeente aan te nemen. Waar komt Marco Schoone namelijk vandaan?

Ik ben in 1973 geboren in Zaandam. Naast mijn ouders heb ik een broertje van ook 2.09 meter, een lieve vriendin en twee schatten van kinderen. Juist de fysieke afstand tussen Zaandam en Edam-Volendam geeft een objectieve kijk naar het werkveld Edam-Volendam. Door deze neutrale blik kan de boomlange straathoekwerker juist het verschil maken.

Heeft jouw jeugd een relatie met je huidige baan en de affiniteit voor de jeugd in het algemeen?

Mijn jeugd was zeker niet vrij van problemen. Ik was een stuiterbal en aangezien men in die tijd nog nauwelijks bekend was met het fenomeen ADHD, stond ik bekend als een uiterst druk en vervelend mannetje, waar geen land mee te bezeilen was. Ik belandde bij het Riagg om eens te laten onderzoeken wat er aan mankeerde. Dat was moeilijk te zeggen. Het enige waar ik namelijk echt rustig van werd was vissen. Dat ontwikkelde zich tot een soort passie en fungeerde als een prachtige zelfmedicatie. Ik leerde focussen en werd niet opgestart door prikkels van buitenaf.

Toch zou je nog verder gaan leren

Ik besloot mijn heil te zoeken in de detailhandel en rondde de scholen LDS en MDS af, hetgeen als een klein wonder mag worden aangemerkt. En toen? Ja, toen wist ik het even niet meer.

Verder leren of werken?

Ik was 18 jaar toen ik voor die keuze stond en trainde op dat moment zo’n 16 uur in de week karate. Op dat moment draaide ik lekker mee met de nationale top van de junioren en stond aan de poort van de senioren. Ik wilde echt graag gaan werken, geld verdienen en zocht werk dat ik goed kon combineren met mijn trainingen.

Van baan naar baan

Ik veranderde zeer regelmatig van baan zonder enig oog voor een carrière. Ik ging van bedrijfsleider in een schoenenzaak naar steigerbouwer in de bouw. Van verkoper van parketvloeren naar medewerker in een sportwinkel tot evenementenbouwer, als het maar passend was in mijn sportieve carrière.  In 2000 begon ik een pallet & kistenbouwbedrijf en dat liep fantastisch. Volop werk en een goede boterham totdat ik in 2004 abrupt tot stilstand werd gebracht; drie hernia’s en een versleten rug. Afgekeurd en eigenlijk nog lang niet toe aan een rustige ‘oude dag’, want ik was de ongedurigheid zelve. Gelukkig kreeg ik in 2006 de kans om als vrijwilliger een bijdrage te leveren aan het jongerenproject Zwerk5 in Zaandam.

Dat is?

Een project waarbij jongeren zonder startkwalificaties, door de Gemeente van straat werden geplukt waarbij gewerkt werd aan hun zelfredzaamheid met uitstroming naar opleiding of werk als doel. We hebben het dan over jongeren die langer dan twee jaar een uitkering  genoten. De door gildemeesters gedoceerde vakgebieden betroffen sport, culinair, groen, creativiteit, hout en metaal. Ik had hierin de rol van assistent-gildemeester. Rond die tijd en enige tijd later heb ik ook nog opleidingen gehad op het terrein van buitensportinstructeur en coaching. Twee jaar geleden zag ik een advertentie van de gemeente Edam-Volendam waarin zij naar een straathoekwerker op zoek waren en toen ik de functiebeschrijving las en welk profiel hieraan gekoppeld werd, was het voor mij duidelijk dat men het over mij had. Het was griezelig precies.

Wat doet een straathoekwerker?

Een straathoekwerker is iemand die voortdurend in contact probeert te komen en te blijven met jongeren. Dat kan op straat, in de sportschool, de kroeg of tijdens de kermis, werkelijk overal. Het doel is dat je voor hen een soort vertrouwenspersoon kunt zijn die ze vertrouwen en waarmee ze hun onvrede of frustraties delen. In zo’n situatie kan ik als het ware een brug slaan tussen de gemeente en haar jongere inwoners, die soms met vraagstukken zitten waar de politiek ook niet altijd een antwoord op heeft. Heeft iemand een woonprobleem? Dan kijk ik met wie we dat kunnen tackelen. Het een jongere geen inkomen? We gaan eens onderzoeken hoe dat komt en of er iets aan te doen valt. Iemand heeft een verslavingsprobleem? Ik probeer hem of haar bij de juiste instanties te krijgen waar hulp geboden kan worden.

Hoe was destijds de situatie om als straathoekwerker van start te gaan. Er was nogal wat hangjeugd

Dat laatste woord en met name “hang” gebruik ik niet zo graag. Het heeft een negatieve lading en in de meeste gevallen hebben die jongelui helemaal geen kwaad in de zin. In ieder geval waren er een aantal groepen, bestaande uit 30 tot 40 jongens en meisjes die voor overlast zorgden. Herrie, rommel en nog wel eens brutaal tegen anderen die er iets van zeiden. Door deze groepen dus regelmatig te benaderen en te laten inzien dat ongewenst gedrag niet op prijs wordt gesteld, is het momenteel relatief rustig binnen de grenzen van Edam-Volendam.

Je zult wel hebben vernomen dat er nogal wat verhalen rondgaan over drugsgebruik in Edam-Volendam. Hoe kijk jij daar tegen aan?

Wanneer je dieper graaft naar de bron van deze verhalen stuit je al heel snel op aannames en verhalen die totaal verkeerd worden geïnterpreteerd. Begrijp mij goed, er is best het nodige gaande, maar dat verschilt nauwelijks met het gedrag van jongeren in gemeenten als Purmerend, Zaandam, Hoorn of Alkmaar. Natuurlijk wordt er geblowd, gesnoven of een pilletje geslikt, alleen wordt het regelmatig zo aangedikt dat het als self- fulfilling prophecy gaat werken. Iedereen gaat geloven dat het heel extreem is, zelfs de media.

Je hebt zelf een artikel geschreven waarin staat dat het goed gaat met de ‘hang’jongeren

Dat klopt. Er is namelijk een duidelijk afname van overlast te bespeuren rond vaste hangplekken zoals De Stient, het Cruijff Court, het Mariabeeld, De Singel en basisschool de Piramide. Die overlast is zeker nog niet weg, maar wel degelijk beter beheersbaar. Samen met vrijwilligers van De Singel hebben we begin dit jaar contact gezocht met de jongeren rond het gebouw en geprobeerd hen te betrekken bij activiteiten vanuit De Singel. Er zijn nu zo’n 8 jongeren die zich dit jaar bij de Singel hebben aangemeld om als vrijwilliger te helpen bij de voorbereiding, uitvoering en opruimen van evenementen binnen De Singel. Daar zit absoluut toekomst in. Al met al ben ik blij te kunnen constateren dat de overlast binnen onze gemeente afneemt.

Toch zullen er zaken zijn die je zorgen baren

Het is mij natuurlijk wel opgevallen dat men hier van een flinke borrel houdt. En dat al op zeer jonge leeftijd. Tijdens de Kermis kon ik – en hier spreekt iemand die best wat gewend is – mijn ogen nauwelijks geloven. Beschonken tot bewusteloos aan toe. Er ligt een grote uitdaging voor deze gemeenschap, om dit gedrag om te buigen.

Wat kun je er aan doen?

Als dit gedrag voortkomt uit zaken die met gerichte hulpverlening opgelost kunnen worden, dan vorm ik een behoorlijk laagdrempelig aanspreekpunt. Men zou hier in Edam-Volendam echter ook eens de schaamte voorbij moeten om zaken bespreek- en behandelbaar te maken. Niemand is geholpen met het gedrag van de drie aapjes. Ogen, mond en oren dicht. Het lijkt lekker veilig, maar de degene die geholpen moeten worden zijn er niet bij gebaat.

Waar moet men naar toe om jou te bereiken?

Iedereen die vragen of opmerkingen heeft over jongeren gerelateerde zaken als overlast, zorg of juist iets positiefs te melden heeft, kan per email contact opnemen straathoekwerker@edam-volendam.nl Jongeren kunnen de straathoekwerker nu ook volgen via Facebook. Marco is hier te vinden als; Straathoekwerker van Edam-Volendam.