Gevulde koeken
Vorige week donderdag was ik aanwezig bij de raadsvergadering van Edam-Volendam. De raadszaal was afgeladen met belangstellende ondernemers van rond het Europlein. Daarnaast was er de nodige belangstelling uit Zeevang. Ze werden allemaal bedankt en geprezen voor hun aanwezigheid. Ik vrees echter dat beide groepen de vergaderzaal verlieten met gemengde gevoelens. Veel duidelijkheid werd hen niet verschaft.
Het was goed dat ik daar was. Ik heb één van de oorzaken kunnen ontdekken waarom de gemeenteraad zo vaak achter blijft bij de verwachtingen die de bevolking van haar heeft. Het is maar een kleinigheid die door onnadenkendheid echter grote gevolgen krijgt. Dat zit zo: raadsleden krijgen in de vergaderpauze een gevulde koek. Dat is slim bedacht van het college. Als lezer weet u dat je 's avonds trek krijgt in iets hartigs. Vooral het zout in die hartigheid helpt ons om alert en wakker te blijven. Wie eet er nou om half tien een gevulde koek? Dat is vragen om problemen. Die zoetigheid geeft je spijsvertering het signaal om te gaan dommelen. Je wordt er minder alert van, je begint lichtvaardig over problemen te denken en je hoopt dat niemand om je heen nog ergens over zanikt.
Het was dan ook geen verrassing dat ik gaandeweg de vergadering de gedachte kreeg dat daar een aantal gevulde koeken (en koekinnen) bezig waren om 'gevulde koekenbeleid' tot stand te brengen. Er was één gunstige uitzondering. Op Loek Kras had het geen vat. Van het begin tot het eind van de avond was hij alert, het zout in de pap, bij vlagen geestig en sprak hij zonder meel in de mond. Ik heb hem persoonlijk gevraagd of hij een motie wil indienen waarmee een einde kan worden gemaakt aan het in slaap sussen van de raadsleden. Ruim vier uur vergaderen in de avonduren is voor de veelal toch al overbelaste raadsleden veel en veel te lang. Loek moet in de motie om croquetten (mosterd erbij!) vragen. Dan hoeft hij niet meer zo veel moeite te doen om in zijn eentje de boel wakker en bij de les te houden. Van gevulde koeken ga je bovendien met meel in de mond praten en eerlijk gezegd zijn er genoeg raadsleden die daar al voor de pauze (met gevulde koeken) mee beginnen.
Het 'gevulde koekenbeleid' van het college heeft vooral vat op de collegepartijen. Vijf minuten het woord voeren zonder iets wezenlijks te zeggen, gaat ze uitstekend af. Maar daar betalen we ze natuurlijk geen 889 euro netto per maand voor. Die betalen we om de stukken grondig door te nemen, verstandige dingen te zeggen en knopen door te hakken. De hele avond kreeg ik de indruk dat op een enkeling na niemand zijn vingers wilde branden en daarom maar de zaken voor zich uitschoof of naar anderen toeschoof. Op het Raadsplein was het eerste anderhalf uur het gemeentelijk verkeer- en parkeerbeleid aan de orde. Natuurlijk ging het vooral over het Europaplein. Wethouder Dorus Luyckx (PvdA) vond dat hij niets verkeerds had gedaan en was enigszins verbaasd over het inmiddels uitgebreide protest van de winkeliers I rondom het Europaplein. Dat een plan op papier in de praktijk heel anders kan uitpakken dan de optimistische verwachtingen waarmee het plan gepresenteerd werd, kan hem niet echt kwalijk worden genomen.
Maar niemand in de gemeenteraad, ook de wethouder niet, durfde het aan om het plan een mislukking te noemen. Dat is het wel en niet zo'n beetje ook. De VVD en het CDA wilden het om de dorpskern aantrekkelijk te maken voor verblijfstoeristen en het dagtoerisme ontmoedigen. Daar ligt het grootste probleem. Zo werkt het niet. Voor zover er al verblijfstoeristen zijn, gebruiken die het Marinapark als uitvalsbasis voor het verkennen van Amsterdam en Noord-Holland. Het degelijke GroenLinks en de inhalige PvdA wilden vooral een auto- en busluwe stads- en dorpskern en roken hun kans. Die twee verschillende eisen hebben tot een plan geleid dat niet werkt en waar bijna niemand tevreden over is. VDI80 had beter moeten weten, maar wilde vooral de andere partijen in het college tevreden houden. Dus riepen ze maar dat die ondernemers niet moesten zeuren en dat alles wel goed zou komen. Het is al met al een opera waard en de rolverdeling heb ik al zo'n beetje in mijn hoofd. De winkeliers treden op als treurend koor.
Als ik een prijs zou moeten uitreiken voor het slechtst presterende raadslid (een lang weekend op de louteringsberg), gaat die naar Vincent Tuyp van het CDA. Hij had zijn zaakjes duidelijk niet voorbereid, bedacht tijdens de vergadering wat hij ging zeggen, bakte er niets van en vergat in de eerste ronde zelfs het Europaplein te noemen.
Peter Louter