In memoriam: Waterlands groene geweten Willem van Rooijen 1930 - 2012 (foto)

Willem van Rooijen en Rijk van den Hoek met de bronzen penning van de provincie

Hoe zou Waterland eruit hebben gezien zonder Willem van Rooijen? Mogelijk liep de A7 dan nu door het Varkensland en was De Purmer volgebouwd. Dat die plannen niet zijn doorgegaan beschouwde hij volgens medestrijder in de Stichting Behoud Waterland, Rijk van den Hoek, als hun grootste successen.

Vorig weekeinde is Willem van Rooijen overleden. Tot vorig jaar woonde hij in Kwadijk. Lichamelijke gebreken dwongen hem te verhuizen naar Purmerend.

De geboren Rotterdammer was vanaf het begin, in 1973, betrokken bij — eerst nog de vereniging — Behoud Waterland. Willem van Rooijen bekleedde meerdere bestuursfuncties en soms tijdelijk zelfs twee tegelijk. „Hij was heel actief", zegt Rijk van den Hoek. „En altijd bereikbaar voor advies."

Begin dit jaar nog werd de Stichting Behoud Waterland door de Raad van State in het gelijk gesteld over bezwaren tegen het bedrijventerrein op de Baanstee-Noord. Willem van Rooijen zei toen: „De staatssecretaris heeft ons eerder onontvankelijk verklaard omdat we geen direct belanghebbende zouden zijn. Als dat eenmaal gebeurt, blijft het je de rest van je bestaan achtervolgen."

Dat Behoud Waterland als partij serieus wordt genomen is voor een belangrijk deel zijn verdienste. Toen hij in 2009 samen met Rijk van den Hoek en Leendert van Pelt cultuurprijs De Witte Roos ontving, toonde hij zich ook verheugd over de motivering. „Dat onze aanpak als een 'correcte manier' wordt omschreven bevalt me", zei hij toen. „Als een waardige tegenstander willen we optreden. Dat hebben we hoog in het vaandel."

Hetzelfde jaar ontving het drietal de bronzen penning van de provincie Noord-Holland, als blijk van waardering van hun inzet voor het Waterlandse landschap.