Nico Kwakman en ouders zetten zich in voor afgebrande Rainbow ranch (foto's)

‘Door het verdriet heen mooie dingen kunnen zien’

[caption id="attachment_76356" align="alignnone" width="250"] Voor de brand[/caption]

Zo jong en dan al geconfronteerd met zoveel leed. Het maakt van het gezinnetje van Jan Kwakman en Ingrid de Groot (en hun familie) een uitzonderlijk gezin. Helemaal als ze vertellen hoe ze midden in die oceaan van ellende naast de diep donkere schaduwzijde van het leven toch de zonnige kant hebben leren zien. Voor een groot deel dankzij de Rainbow Ranch in Spanje, waar psychotherapie gecombineerd wordt met paardentherapie. Drie maanden geleden legde een bosbrand er in no-time alles plat. Wrakresten bleven over, enkele dieren kwamen om. Hoe pijnlijk, want de Ranch in Figueres was juist opgezet om Volendamse nabestaanden van de Nieuwjaarsbrand te helpen tijdens hun rouwverwerking. Een deel van hun ziel lag daar, sinds ze twee keer een bezoek hadden gebracht. Zoals het gezin Kwakman. De lege flessenactie van de kleine Nico (9) illustreert hun betrokkenheid en stimuleert de betrokkenen in Spanje alles van de grond af weer op te bouwen.

Het is de band na de brand. Onzichtbaar maar zo sterk. Daarom belde Nico vanaf hun vakantieadres stiekem op de telefoon van z'n moeder toen hij hoorde van de bosbrand en het onheil op de Ranch. Naar ome Rein. Ome Rein is Reinard van Beek, de man die de Rainbow Ranch stichtte als verlengstuk van de locatie in eigen land (Putten). En het vertrouwen won van het Volendamse kind.

„Ik wilde meteen heen", zegt Nico, leerling aan 't Kofschip, groep 6. „We hadden het filmpje van de ravage gezien op SBS", vervolgt zijn moeder. „En contact met de mensen daar leerde ons dat het niet verstandig was om heen te gaan. Wat er van overgebleven was, dat zou Nico geen goed doen." Het zou Nico's derde keer worden en dat gaat er ook zeker van komen. Want er werden direct allerlei acties op touw gezet voor de wederopbouw. Nico wil er wel het liefst ter plaatse letterlijk en figuurlijk zijn steentje aan bijdragen, maar doet dat in eigen gemeente middels de flessenactie, die inmiddels al meer dan duizend euro opbracht."

[caption id="attachment_76357" align="alignnone" width="540"] Beeld na de brand[/caption]

„De eerste keer dat we erheen gingen, was ik drie jaar oud", vertelt Nico, vernoemd aan zijn ome Nico, die tijdens de Nieuwjaarsbrand overleed. „We gingen wel samen heen, naar Spanje, maar eigenlijk afzonderlijk, als individuen. Maar we kwamen als gezin terug. ", vertelt Ingrid over de toenmalige familiesituatie en helende gezinstherapie.

Wat Ingrid en Jan op dat moment nog niet konden bevroeden, was dat de opgedane ervaring in de Spaanse bergen als houvast zou dienen, toen wederom aan de wortels van hun geloof in de zin van het bestaan werd getrokken. Heel Volendam huiverde namelijk toen hun anderhalf jaar oude zoontje Cees, het broertje van Nico, overleed bij een ongeluk. Hoe kon een gezin gevraagd worden dat te dragen? Ingrid: „Psychologe Inge Umbgrove, de compagnon van Rein, heeft ons in die hele zware periode enorm gesteund", vertelt Ingrid, die daarna zwanger raakte van een meisje, Janine.

Naderhand raakte ze nog twee keer zwanger. Of het gezin nog niet genoeg had moeten verstouwen, sloeg het noodlot evenzoveel keren toe. „Ze hebben het allebei niet gehaald. De één was dertien weken, de ander vierentwintig weken. Beide baby's waren niet tot nauwelijks levensvatbaar. De eerste hebben we symbolisch begraven, het tweede kind, een meisje, gaven we de naam Inge en ligt in het graf van Cees..."

Het verhaal gaat het voorstellingsvermogen voorbij. Naderhand namen zij opnieuw een poging tot gezinsuitbreiding. „Niet om de andere kinderen te vervangen; we wilden graag levensvreugde in huis”, legt Ingrid uit. Jan junior werd geboren. En inderdaad, een bron van levensvreugde. Of-ie zo uit de film komt lopen, het boefje.

Tussentijds gingen ze terug naar ome Rein, toen Nico inmiddels zes jaar was. „Ik zat niet zo lekker in mijn vel", kan Nico zijn gemoedstoestand van toen, nu hij weer wat ouder is, verwoorden. Ingrid: „Rein stelt af en toe een vraag, maar het gaat vooral zonder woorden. Het paard voelt Nico aan en reageert op hem." Nico: „Ik mocht op het paardje Lady door de bossen rijden. De ezels voeden, ze hebben ook kippen, geiten en honden. Het paard is m'n vriend. Dan voel ik me meteen lekkerder. Af en toe moest ik wel gillen, maar ik kon ook weer blij zijn."

Ingrid: „Dat weerzien tussen Nico en ome Rein maakte zoveel emoties bij hem los. Bovendien mochten we toen iets achterlaten bij vertrek. Bij de eerste keer was Nico daar nog te klein voor." Nico: „Mochten we onze handjes en voeten in de muur zetten, boven de wc van één van de gebouwen." Ingrid: „Toen Janine werd geboren, wilden we weer een keer terug gaan, om de handjes en voetjes van zijn zusje ook in het monument te plaatsen. Dat was ons gezinsmonument en dat wilden we vergroten. Dat moet er nog een keer van komen."

Na terugkeer in eigen dorp bleek nog eens welk zalvend effect de therapie had op het gedrag van Nico. Ingrid: „Hij werd omschreven als een slecht presterende leerling die onrust stookte in de klas. Maar er werd nooit naar de achtergrond gevraagd. Voor praten is kennelijk nauwelijks tijd. Bij ome Rein laat Nico zijn negatieve gedachten achter bij het paaltje en probeert vooral te denken aan leuke dingen. Het moet een ommezwaai in zijn gedachtegang bewerkstelligen. Dan leert hij ook om van vriendjes juist de leuke kanten te zien en ruzie te voorkomen." „Zoiets lukt niet in een uurtje per week praten met de psycholoog. Hier kunnen ze nog vluchten naar computers. Door de omgeving in Spanje, de rust en eenvoud die daar van uit gaat, de kracht van het niks, raak je in jezelf gekeerd en kom je bij je positieve gedachten. Nico heeft rust en af en toe een schouderklopje nodig."

Bagage

Nico: „In groep 5 mocht ik van de meester voor de klas vertellen wat ik daar bij ome Rein heb gedaan. Vond ik heel leuk." Ingrid: „Als je zoiets heftigs meemaakt, dat is geen kwestie van twee weken rouwen. Sterfgevallen meemaken op jonge leeftijd, dat komt er op latere leeftijd uit. Ome Rein heeft hem enorm geholpen. Het verdriet is er, maar we moeten ook proberen de mooie dingen van het bestaan te zien. Dat je, je bagage dragende, toch blij kunt zijn."

„Veel mensen blijven hoe logisch misschien ook in hun verdriet hangen. Wij hebben het geluk gehad dat ome Rein en de Rainbow Ranch op ons pad zijn gekomen." Nico vindt ondertussen tevens levensvreugde in de muziek. „Gitaar leren spelen bij Tom Zwarthoed (kirrie), zingen bij juf Marjan Molenaar en dansen, dat is allemaal een uitlaatklep voor mij." Ingrid: „We hebben besloten om nog af en toe paardentherapie te volgen aan de Rainbow Ranch in eigen land, in Putten. Gaat Nico op het paard door de Veluwse bossen."

Op school is hij al bezig met woordje in de Engelse taal. „En op de leestrainer leer ik al wat het woord 'episode' betekent. Ik wil het altijd heel goed doen, wil een tien halen. Maar het mag soms ook een acht zijn hoor." Na de brand bereikte hen aanvankelijk het trieste nieuws dat hun gezinsmonumentje zoek was en verdwenen leek. Ingrid: „Werden we na enkele weken gebeld dat het was gevonden, dat bracht hier een hoop los."

[caption id="attachment_76359" align="alignnone" width="320"] Rainbow Ranch in opbouw[/caption]

 

Onlangs was er toch nog een nieuw droevig bericht. Nico: „Lady is toch nog doodgegaan. Ze was al best oud. Op de Rainbow Ranch hebben ze niets meer dan aan haar herinnert, maar dat hebben wij hier thuis wel." Ingrid: „Normaal gesproken geven ze geen spullen van de Ranch mee aan patiënten, maar omdat Nico en Cees als de kinderen van de Ranch werden gezien, kreeg hij het hoofdstel van Lady mee. Dat blijkt nu het enige overgebleven wat aan haar herinnert. Die gaan we dus terugbrengen als we de volgende keer heen gaan, want dat gaat er zeker van komen."

„Eigenlijk wil ik wel heen om te helpen met het tillen van de stenen. Ik kan er wel zeven tegelijk dragen”, spreekt Nico stoer, maar vanuit zijn hartje. „Maar we kunnen al mooie dingen doen dankzij de flessenactie. Vorig jaar is er zo'n actie gedaan voor Tim Star. Dat wilde ik ook voor de Rainbow Ranch doen en ik kreeg meteen hulp van kinderen uit andere straten, Deen wilde helpen, op het Slobbelandkamp werd actie ondernomen, mensen kwamen met losgeld en de voorstraat lag regelmatig vol met flessen. Het waren er al zoveel, daar kan ik Jan Smit's huis mee vullen. En ik wil er voorlopig mee door gaan", zegt de jonge inwoner van de Frans Halsstraat 31. Ingrid: „Het is te makkelijk om aan mama te vragen om even wat geld te storten op hun rekening. We helpen hem uiteraard, maar nu gaat het van Nico zelf uit. Hij ging zelfs met zijn skelter naar de Stient om de flessen te halen en in zijn kar te doen."

[caption id="attachment_76358" align="alignnone" width="320"] Rainbow Ranch in opbouw[/caption]

„Omdat ons monumentje met de handen en voetjes boven de wc hing, besloten we te gaan sparen voor een wc, maar inmiddels proberen we in te zamelen voor een compleet toilet. Staalconstructiebedrijf Siem Steur heeft voor een compleet nieuwe staalconstructie gezorgd, ook één waarin de monumenten aan de wand kunnen worden bevestigd." Een trotse moeder: „Als het klaar is, gaat het Nico's paleisje heten. En als de gelegenheid daar is, dan gaan we weer heen, om het met eigen ogen te aanschouwen." Nico volgt het op afstand, maar is goed op de hoogte: „Ze hebben nog een ton euro aan geld nodig om alles weer op te kunnen bouwen. Het liefst zou ik dat zelf willen verdienen voor ome Rein en de mensen daar."

Ingrid: „Die Ranch heeft zoveel impact gehad op hem, dat hij alles geeft om Rein het opnieuw te laten ontwikkelen. Daar is ons geleerd om met emoties om te gaan, om samen de wereld aan te kunnen. Als je daarheen gaat, zit je in zo'n diep dal. Nu moest Rein zelf na de brand vanuit een diep dal vechten voor herbouw, zodat hij naderhand mensen weer uit hun diepe dal kan halen. Daar willen we 'm graag bij helpen."

Donatie SSNV

Het bestuur van Stichting Slachtoffers Nieuwjaarsbrand Volendam heeft in haar bestuursvergadering na een verzoek besloten om een bijdrage van vijfduizend euro te leveren aan de opbouwkosten van de Rainbow Ranch.

[caption id="" align="alignnone" width="540"] Klik op de afbeelding voor de website van de Rainbow Ranch[/caption]