'Nieuwjaarswensen van een verdachte'
Het nieuwe jaar ga ik in als verdachte van een misdrijf.
Een paar figuren bij de gemeente hebben aangifte gedaan van smaad, laster en belediging en de Officier van Justitie in Haarlem heeft mij gemeld dat ik een verdachte ben. Mijn advocaten zullen voor mijn verdediging nog een moeilijke keuze moeten maken. Als ik harde woorden heb gebruikt voor daden die niet zo fraai zijn, kunnen ze om vrijspraak vragen. Als echter zou blijken dat ik zo maar wat uit mijn nek heb gekletst, wordt het een stuk lastiger. Alhoewel, wie zoiets zonder begrijpelijke reden doet, moet als ‘ontoerekeningsvatbaar’ worden aangemerkt.
Én, ik heb een zware handicap: ik ben behept met het syndroom van kijk, de keizer loopt zonder kleren’ (‘kdklzk’, voor kenners). Ik vind het maar wat moeilijk om mijn mond te houden als ik zie dat er iets niet klopt. Nou niet roepen dat ik weer iets uit mijn duim zuig. De bekende professor Tricky Staple MSCD, heeft er pas nog een beroemd geworden studie aan gewijd. Als evolutionair bioloog heeft hij bewezen dat ‘kdklzk’ voortkomt uit een genetisch mutatie die de strijd om het bestaan heeft overleefd, omdat het een nuttige verworvenheid is. De samenleving heeft behoefte aan die mutatie.
Maar de studie van Tricky Staple MSCD is vooral beroemd geworden, omdat hij tevens heeft aangetoond dat er een predator (dominante prooizoeker) is. Om de aanwezigheid en invloed van ‘kdklzk’ klein te houden, heeft de evolutie een andere genetische variant heeft voortgebracht met de naam ‘ldlzmh’ (‘Laat die lummel zijn mond houden’). Wie de wereld in al zijn gecompliceerdheid wil begrijpen, kan die het beste zien als een strijd tussen ‘kdklzk’ en ‘ldlzmh’. Zo simpel is het meestal.
Toch beschouw ik 2012 niet als een slecht jaar. Ga eens even na. Als ‘verdachte’ heb je het recht dat niemand je schuldig mag noemen. Heel gewoon in dit land. En als ik even nadenk, is er nog veel meer om me gelukkig mee te prijzen. Met mijn ‘handicap’ ziet het er in een aantal landen slecht voor me uit. Had ik zo maar kunnen verdwijnen, naar Siberië kunnen worden verbannen, gemarteld, in een stinkende gevangenis gegooid om weg te rotten of opgehangen. Allemaal niet gebeurd. Daarom is dit een geweldig land, al zijn er nog altijd mensen die niet goed raad weten met mensen met een ‘handicap’ als de mijne.
Voor volgend jaar vrees ik echter het ergste. Voor mij is dat het eerste jaar waar het getal dertien in voorkomt. Nou ben ik wat dat betreft niet echt de enige, maar met predators in de lucht als mensen met het syndroom ‘laat die lummel zijn mond houden’, weet je het maar nooit. En daar zit een gigantisch probleem. Stel je voor dat ik mensen met dat syndroom een gelukkig nieuwjaar ga wensen. Wat wens ik dan eigenlijk? Die kun je niet gelukkiger maken dan zich vanuit de hoogte op me te laten storten. Dat doe ik dus maar liever niet. Wat voor jaar kan ik ze wel wensen? Daar heb ik lang over nagedacht. Ik wens ze alvast veel oliebollen, dat stilt de honger. Die kraam aan de Zeestraat moet dus wel open blijven.
Nee, het komend jaar dat op dertien eindigt, zit me niet echt lekker. Klinkt typisch als een noodslotjaar waarin blijkt dat de Maya’s zich toch nog een paar weken hadden vergist. Veel ergers kan ons trouwens niet overkomen en daar zie ik toch ook wel weer troost in. Het einde van alles heeft ook wel weer wat aantrekkelijks. Hoef ik me eindelijk niet meer af te vragen waarom we volgens de statistieken hardstikke gelukkig zijn en tot de rijksten in de wereld behoren, terwijl de kranten vol staan met litanieën over hoe slecht het gaat. Als de wereld komend jaar echt niet vergaat, dan zullen we daar toch echt wat aan moeten doen.
Misschien moet ik daar zelf maar mee beginnen. Ik ga mezelf een gelukkig jaar wensen. Kan dat niet? Waarom eigenlijk niet? Misschien is dat wel het allerbeste begin. Vervolgens wens ik iedereen die zich heeft voorgenomen om de economie een beetje te stimuleren en een hand uit te steken naar iemand die het net wat tegen zit, een geweldig 2013. Wat overblijft zijn doemdenkers die je fronsend aankijken als je ze een gelukkig nieuwjaar wenst. Bij hen helpt het niet. 2013 moet het jaar worden waarin we verwachten dat alles weer beter gaat en we alleen een beetje geduld nodig hebben. Laat 2013 een maar rot jaar worden voor doemdenkers, graaiers en lui met het syndroom van ‘ldlzmh’ (laat die lummel zijn mond houden).
Peter Louter
Update: oorzaak verwarring over titel:
