Zelfmoord beste vriend en stempel van ‘moeilijke jongen’ vormden voetballer Henk Veerman (foto)

Of hij het stempel van 'moeilijke jongen' ooit kwijtraakt? Voetballer Henk Veerman (21) haalt zijn schouders op. Het maakt hem niet uit. Gesterkt door groot persoonlijk leed is de inmiddels volwassen spits hard op weg naar het betaald voetbal. „De dood van Jan veranderde alles."

Je kunt er niet omheen. Wie vraagt naar de stormachtige ontwikkeling van de voetballer Veerman, komt automatisch terecht bij 'de mens' Veerman. Zo'n drie jaar geleden pleegde zijn beste vriend Jan Schilder zelfmoord. In het dorp begon het fluisteren. De vrienden van Jan hadden het gedaan. De drugs, het gokken; het had Jan tot zijn daad bewogen, beweerden boze tongen. „Mensen hebben zelfs gezegd: 'Jij bent één van de redenen dat Jan zelfmoord heeft gepleegd'. Nu kan ik het weglachen. Want ik weet hoe het zit. Ik heb kritisch in de spiegel gekeken en weet van mezelf dat ik er helemaal niks aan heb kunnen doen."

Het zijn volwassen woorden voor een zi-jarige. Het zal menig oud-jeugdtrainer van FC en RKAV Volendam verbazen dat Veerman zich heeft gevormd tot de persoon die hij nu is. Het stempel van lastige jongen is hij nog steeds niet kwijt. Want ja, een voetballer met een mening is al snel 'vervelend'. Hij zucht en lacht als een boer met kiespijn. Hij herinnert zich Marcel van Marsbergen nog. Veerman was vijftien jaar oud en zijn trainer Van Marsbergen vond dat hij achterliep in zijn ontwikkeling. „Maar dat vond ik eigenlijk ook van hem. Dat heb ik hem dus verteld. En ja, dan word je weggestuurd."

Uiteindelijk werd het zelfs zo erg dat de getalenteerde Veerman zowel bij de zaterdag- als zondagtak van RKAV Volendam niet echt welkom was. „Ik werd gezien als probleemkind. Maar dat was ik niet. Ik zei gewoon wat anderen dachten. Binnen een groep spelers leeft op een gegeven moment iets, alleen er zijn er maar een paar die iets durven te zeggen. En dat zijn altijd dezelfden. Dus dan krijg je al snel een slechte naam."

Uiteindelijk belde Ronald Dooijeweerd, trainer van de selectie van de zondagtak. „Ik ging er al van uit dat ik moest stoppen met voetbal. Maar Ronald wilde het wel met me proberen." Het jaar bij de zondagamateurs werd een succes. Als centrale verdediger speelde de lange Veerman lekker mee en nog belangrijker: het vormde hem. „Er zaten oudere jongens in de selectie, die al langer voetbalden dan ik leefde. Dus daar moest ik me wel aanpassen."

Twee gebeurtenissen brachten zijn voetballoopbaan in een stroomversnelling. De eerste had plaats op het veld. De centrumverdediger werd in zijn tweede seizoen spits bij de senioren. „Ik zei tegen de trainer: 'Dit kan toch niet, die kansen die wij missen'. Zet mij een keer voorin." In zijn eerste wedstrijd scoorde Veerman drie goals en uiteindelijk werd hij topscorer.

De tweede gebeurtenis die zijn carrière beïnvloedde was de zelfmoord van zijn vriend. „Hij had altijd een mening, ook op het voetbalveld. Dat botste met trainers en zodoende viel zijn droom om prof te worden in duigen. Daar zat-ie mee. Daar had ik het over met zijn vader Kees. Die zei: 'Het zat in zijn kop, dat Jan geen prof meer kon worden. Toen zei ik: 'Onzin, dat kan zelfs ik nog redden, dus hij kon het ook'." Maar ik speelde bij de zondagamateurs en hij zei: 'Dat red je nooit'. Toen heb ik Kees beloofd om een serieuze poging te gaan wagen." Dat waren geen loze woorden. Veerman ging meer geven voor het voetbal en verkaste naar de zaterdagamateurs, uitkomend in de hoofdklasse.

Ook daar werd hij direct topscorer onder het bewind van de nieuwe trainer Edwin Keizer. En warempel, daar hing Berry Smit aan de lijn. „FC Volendam had geen budget om een 'gok' te financieren. Want dat was ik natuurlijk. Ik speelde één jaartje goed bij 'de zaterdag'. Maar hij beloofde me zo tot 25 procent beter te maken als voetballer. Dat wilde ik wel."

Zo werd de belofte die hij deed aan Kees Schilder — Veerman bezoekt nog wekelijks de familie Schilder — steeds meer realiteit. Veerman ging door met waar hij al twee jaar lang mee bezig was: doelpunten maken. Momenteel is hij topscorer van het beloftenteam van FC Volendam. Tijdens de uitwedstrijd tegen Helmond Sport was het debuut in het betaald voetbal binnen handbereik. „Ik liep 48 minuten warm. We liepen tegen een rode kaart op, dat kostte mij een invalbeurt denk ik." Maar de kenners weten het zeker: Veerman gaat dit jaar zijn minuten maken.

De goaltjesdief heeft maar één doel voor ogen: een contract verdienen bij FC Volendam. Hij wordt dit jaar voor de derde keer op rij topscorer van zijn team en heeft daarmee aangetoond een garantie voor doelpunten te zijn. En volgend jaar zal Jack Tuijp wellicht vertrekken bij de eerstedivisionist. „Maar ik kijk alleen nog maar naar de korte termijn. Eerst dat contract krijgen. Verder vooruitblikken heeft weinig nut."

Wat maakt Veerman nou tot zo'n efficiënte doelpuntenmachine? „Ik zie het spelletje anders dan de meeste mensen", beweert de aanvaller. „Ik heb wel een beetje een rare kijk op voetbal. Ik zie overal ruimtes. Ik weet precies in welke gaten ik moet lopen in de verdediging van de tegenstander. Dat is mijn voordeel", is de messcherpe analyse van zijn eigen spel. Daarnaast heeft hij nog een voordeel: hij is, zeker voor zijn lengte, ontzettend snel.

Ja, voetbalkwaliteiten heeft Henk Veerman wel. En ook mentaal is hij gehard. „Soms hoor ik mensen nog praten over mij en dan hoor ik: moeilijke jongen. Nu denk ik: als je me niet moet, dan niet. Dat laat ik zo van me afglijden."

Om nog maar eens aan te geven over wat voor karakter Veerman beschikt: hij is de enige speler binnen de selectie die een fulltimebaan combineert met dagelijks trainen. Als schilder verricht de aanvaller overdag al flink wat lichamelijke arbeid. „Dan kom ik om kwart over vier thuis, pak ik een Mars uit de koelkast en haast ik me richting het trainingsveld. Het komt dan ook wel eens voor dat ik te laat ben."

Werken is belangrijk voor hem. „Ik kan nog niet alles opzij zetten voor het voetbal. Dat zou natuurlijk anders worden met een contract op zak."