Edam slaapstad
“Laat het vooral niet te druk worden in Edam.”De opmerking werd gemaakt op de laatstgehouden debatmiddag in de Harmonie. Het ging over toerisme en een inwoner, tevens lid van de Contactgroep Edam, sprak deze wens uit. Misschien omdat het de laatste publiekelijke bijdrage was, bleef de zin hangen. Wordt Edam overspoeld door toeristen? En past het type bezoeker niet bij de gemoedelijke historische stad? Het antwoord was al eerder gegeven door een bestuurslid van VVV Edam. Het stadje ontvangt in de vier tot vijf zomermaanden vooral individuele bezoekers. Doorgaans uit ons land en grotendeels senioren.
Dat is niet bepaald een overlastgevende groep. De VVV-bestuurder gaf als aanvulling dat zijn organisatie niet zit te wachten op grote busmaatschappijen. En daar zit feitelijk niemand op te wachten, ook de lokale ondernemers niet. Maar voor de weinige winkels en diverse horecagelegenheden is toeristisch bezoek, hoe beperkt de tijdsspanne ook is, belangrijk om te functioneren, vaak zelfs nodig om te overleven. Edam wordt, op een achttal ochtenden (zomerse kaasmarkten) na, absoluut niet overspoeld door bezoekers. En dat zal ook niet snel gebeuren.
De stad heeft wel potentie om meer tot bloei te komen. Iets wat economisch (denk bijvoorbeeld aan werkgelegenheid) gezien ook belangrijk is. Daar wijzen alle rapporten van de laatste vijftien jaar ook steeds op. Met kleinschalige initiatieven kan het toeristische product ‘Edam’ versterkt worden. Goed voor de neringdoenden en culturele instellingen in het stadje, goed voor de levendigheid in zijn algemeenheid. Edam wordt altijd geprezen om de leuke evenementen. Die worden voor een deel gevoed door de lokale ondernemers. Zij zijn, direct of indirect, de motor voor de lokale leefbaarheid.
Dezelfde Edamse inwoners die een extra terras(je) aan de waterkant afwijzen, zijn de eersten die, op bezoek in een mooie Europese stad, een veel te dure kop koffie nuttigen op de mooiste plek van hun bestemming. Daar wel. Het zijn ook vaak dezelfde mensen die hun eigen stad het liefst zien als een slapend monument: wonen op de mooiste locatie zonder pottenkijkers. Wie zich ook maar een beetje verdiept in de status van de gemiddelde lokale binnenstad ondernemer, weet er een enorm gevecht geleverd wordt om bovengenoemd beeld niet werkelijkheid te laten worden.
Een stad zonder initiatieven (economische en cultureel) is ten dode opgeschreven. Nietszeggend, hoe mooi de geveltjes ook zijn. Hopelijk blijven er voldoende inwoners knokken om het hier levendig te houden. Om het ook echt te laten bloeien is in Edam sowieso een wonder nodig.
Redactie de Stadskrant