De cirkel is rond
In de jaren ’80 reed ik vaak naar thuiswedstrijden van AZ mee met Pier Tol, en altijd ging vader Thames ook mee om trots de verrichtingen van zoon Kees te aanschouwen, wij waren dan wel vroeg in de Alkmaarder Hout, maar dan mocht de pret niet drukken.
De successen van AZ’67 waren vooral aan de gebroeders Molenaar te danken, want met geld kun je nu eenmaal veel doen. Iedereen die als supporter van AZ dit heeft meegemaakt kan beamen dat het een geweldig elftal was en je kunt zo de opstelling voor de geest halen die trainer George Kessler wekelijks het veld in stuurde, met o.a. Nygaard, Hovenkamp, Spelbos, Arntz, Peters, Kist, Metgod en natuurlijk top spits Pier Tol, die vaak moest wisselen met Kurt Welzl want die andere spits Kees Kist was onomstreden bij de gebroeders Molenaar.
Het was voor mij in die tijd onbegrijpelijk dat pier maar 6 interlands speelde voor het Nederlands elftal, want met zijn kwaliteiten had hij er wel 60 kunnen spelen, Pier had alles wat een spits moest hebben: sneller op de eerste meters was er niemand, spelers vielen bij bosjes om als Pier ging kappen en draaien en altijd koel met afronden.
Ik kan me nog een wedstrijd herinneren van AZ tegen MVV op 1 november 1980, en Pier begon op de bank, omdat zo nodig Kurt Welzl weer moest spelen, het liep niet bij AZ en het publiek begon te morren, na 30 minuten begon het roepen om Pier, trainer Kessler zwichtte en bracht de spits in de 2e helft in. Zwaar teleurgesteld om zijn reserve beurt, maar ook super gemotiveerd om er wat van te maken, zag hij na 10 min. de ietwat zwaarlijvige doelman van MVV Peter Gerards een meter of 5 voor zijn doel staan, Pier bedacht zich geen moment en schoot vanaf 30 meter over de doelman, en het stadion ontplofte!! Na afloop van de wedstrijd op het veld een interview met Harry Vermegen en Pier stond bijna te huilen van emotie omdat trainer Kessler het weer niet “aandurfde” om Pier in de basis te zetten, maar nu kon de trainer niet meer om de spits heen!!
Nu is Pier spitsentrainer bij FC Volendam en laten we hopen dat hij dit in lengte van jaren blijft doen, en als de spitsen van de FC hem niet hebben gekend als spits, neem van mij aan dat het in “zijn” tijd een grote was.
Nu rijd ik wéér met Pier mee, maar nu naar uitwedstrijden van FC Volendam,
De cirkel is dus rond!!