Is wethouder Runderkamp (de Mepper) zelf een ‘oen’?

Uit zijn brief: ze heeft de winkeliers 'opgeruid' en de wethouder en zijn partij 'zwart' proberen te maken. Ze misbruikt de belangen van haar cliënten voor politieke doeleinden. Ze trommelt publiek op om de gemeenteraad onder druk te zetten. Ze dreigt. Ze heeft de wethouder in een positie gemanoeuvreerd om in te stemmen met een raadsonderzoek naar zijn handelen. Haar opmerkingen zijn suggestief, onnodig grievend en belasterend voor zijn persoon en in het geheel niet onderbouwd. Ze probeert bewust de democratische besluitvorming door de Raad op een negatieve manier te beïnvloeden. Ze zit zelf in de politiek, net als de echtgenote van de kaasboer aan het Europaplein. Onderzocht zou moeten worden of in dat verband sprake is van onacceptabele nauwe banden. Ze doet het eigenlijk niet zelf, maar laat zich leiden door de heer mr. drs. K. Bond. Het is nog maar de vraag of ze optreedt namens 51 ondernemers. De wethouder denkt dat het er misschien maar 7 zijn, althans die kent hij. Dat het er 51 zijn vindt hij op zijn minst zeer onwaarschijnlijk. Of en zo ja, welke ondernemers haar betalen voor haar diensten is hem niet bekend. Nadat ik de brief en de vele bijlagen had uitgelezen, heb ik een tijdje verbijsterd voor me uit zitten staren. Wat een 'oen' was mijn eerste heldere gedachte. Dat was een spontane conclusie. Vervolgens ordende ik mijn gedachten, zette de zaak op een rijtje en kwam vervolgens op een beredeneerde manier wederom tot de conclusie: "wat een 'oen'." Begrijp me niet verkeerd. Als de wethouder van mening is dat een advocaat in strijd handelt met de regels van zijn beroep, is een klacht gerechtvaardigd. Echter een wethouder die op het moment van het indienen van de klacht zelf onderwerp is van een integriteitsonderzoek, moet zijn woorden wel heel zorgvuldig kiezen. Dat heeft hij bepaald niet gedaan. De klacht is in boosheid geschreven. Zulke brieven kun je na het schrijven beter in de prullenbak gooien en dat had de wethouder moeten doen. Nu heeft hij een klacht ingediend waarvan de tekst suggestief is, onnodig grievend en belasterend. Hij heeft daarmee letterlijk zich schuldig gemaakt aan datgene wat hij de advocate verwijt. Zo voegt hij een nieuwe gebeurtenis toe aan een geschiedenis die vragen heeft opgeleverd over zijn integriteit. Het is een kinderachtige klacht. Hij is gebaseerd op het model: 'wat je zegt, dat ben je zelf!'. Het is een stomme klacht. Het is immers een klacht die laat zien wat de wethouder denkt. Hij is niet gebaseerd op wat de wethouder als wethouder weet. Het is een belachelijke klacht omdat de wethouder de indruk wekt dat er een complot tegen hem aan de gang is. Dat is bijvoorbeeld de reden waarom hij aandringt op een onderzoek naar 'onacceptabele banden' tussen de advocate en de echtgenote van de kaaswinkelier. Het is een onacceptabele klacht omdat hij de indruk wekt dat het maar om een handjevol ondernemers gaat. De tot de nok gevulde vergaderzaal waar de meeste aanwezigen een T-shirt met de tekst "OEN" droegen, verzwijgt en negeert hij. De tekst van de klacht levert een ongemakkelijk inkijkje op in het politieke denken op het niveau van het college van burgemeester en wethouders. Als je wordt aangevallen, ga je om je heen slaan. Je construeert aan de hand van subjectieve vermoedens een situatie waarin de aanvaller een laaghartig individu wordt. Hoe laaghartiger je zo'n individu portretteert des te schoner kom je er zelf uit. Althans, dat is de bedoeling. Wie dat handig doet, kan daarmee ver komen in het oproepen van vijandbeelden ten behoeve van solidaire afkeer. Maar deze wethouder is allesbehalve handig. Hij doet het op een manier die hem zelf ongeloofwaardig maakt. Hij overdrijft op een manier die vragen oproept en laat zijn gekwetste gevoelens een veel te grote rol spelen. Met zijn klacht beschadigt de wethouder niet alleen zichzelf. Hij beschadigt de partij die hem in het college heeft afgevaardigd en hij beschadigt het aanzien van de politiek. Daar is maar één oplossing voor: onmiddellijk aftreden. Peter Louter