Matthäes Passion doet de paaskoude snel vergeten

Zo'n duizend mensen genieten op goede vrijdag van de uitvoering van de Matthäes Passion in de Grote Kerk van Edam. Het is er kil, maar de kaarsen en het gedimde licht creëren een aangename sfeer. De volle, warme klank van koor en orkest en de onovertroffen compositie van Johann Sebastian Bach doen de koude vergeten.  Dirigent Stephen Kavelaar heeft de vroege passies en daaronder de Matthäus grondig bestudeerd. Zo kon hij tot een goed onderbouwde uitvoering komen. Hij laat de muziek dan ook prachtig tot leven komen met indrukwekkende en ontroerende koralen, perfect geïllustreerd door het orkest. Twee gemengde koren, gescheiden door kinderkoor, en twee orkesten met de continuo-instrumenten in het midden zorgen bij samenspel voor een volle, goed gemengde klank. Mede door galmende echo's of aanvullende partijen uit verschillende hoeken is het geluid verrassend ruimtelijk.

De leden van het orkest The Northern Consort spelen op authentieke instrumenten. Daarmee proberen zij de muziek, zoals Bach die gekend moet hebben, zo dicht mogelijk te benaderen. Opvallend is dat de leden van Kinderkoor Musicanti allen meisjes zijn. In Bachs tijd bestond dit deel van het koor juist louter uit jongens. Maar ook de meisjesstemmen versterken de sopraanpartij prachtig, tot de laatste noot. Ze maken met hun frisse stemmen de klank meer onbevangen en lichter. In tegenstelling tot de hen omringende volwassen zangers, zingen zij zonder bladmuziek in de hand. Kavelaar laat de solisten soms plaatsnemen in het orkest dat speelt. Zo komen zang en instrument(en) letterlijk en figuurlijk nader tot elkaar. Tijdens enkele aria's trekt Kavelaar zich terug om de meer vrije uitvoering geheel aan de musici over te laten.

Van naast het orgel zingt Robbert Overpelt de Bijbelteksten als de evangelist. Hij trekt de luisteraars de geschiedenis in met zijn verhalende manier van zingen. Daarbij legt hij de nadruk op Bachs ondubbelzinnige toonschilderingen. Ook Pierre Mak (Christus), Lauren Arminshaw, die de sopraansolo op het laatste moment overnam van de door ziekte gevelde Maja Roodveldt, Jan Kullmann (countertenor), Christian Dietz (tenor) en Robbert Muuse (bariton) doen recht aan de tekeningen van de componist. Tijdens de prachtige, meeslepende aria's houdt het publiek de adem in. Hoorbaar klinkt daarop telkens een massale diepe zucht.