Bromet in Waterland: de bloemetjes en de bijtjes
Vlak bij mijn huis ligt de Herenweg, dat weet ik sinds er pasgeleden een bordje bij is gezet want ik dacht dat het de Winsweg heette. Maar daar gaat dit stukje niet over. De Herenweg is een klein weggetje in de Purmer vlakbij Ilpendam. Het is een rechte weg met aan beide kanten een sloot en aan beide kanten weiland. In de lente doet zich hier een opmerkelijk fenomeen voor.
De weilanden aan de linkerkant zijn van een biologische boer die al jaren geen koeien meer heeft. Er wordt geen mest op het land uitgestrooid of in geïnjecteerd en het gras wordt een keer per jaar gemaaid en afgevoerd. Het weiland is niet alleen groen van het gras, maar in de lente ook rood van de Zuring, geel van de Boterbloemen en paars van de Pinksterbloemen. Een paradijs voor vlinders, libellen en bijen. Het weiland aan de andere kant van de weg is van een andere boer die er zijn koeien laat grazen en het in de winter bemest. Dit weiland ligt er bij als een biljartlaken. Groen sappig gras, eiwitrijk waarschijnlijk, zodat de koeien die ervan eten veel melk geven. Zo goed bemest dat het gras alle andere begroeiing heeft verdrongen. Geen bloemetje te bekennen.
Van de Nederlandse biodiversiteit is 85% verdwenen. Er resteert nog slechts 15%. Niet veel mensen liggen hier wakker van, al zou dit eigenlijk wel moeten, want de natuur is de basis van ons leven. Zonder bloemen geen bijen, zonder bijen geen voedsel voor mensen. Maar biodiversiteit kun je niet zien. Het is abstract begrip en bovendien: wie mist die dieren en planten die ooit hun thuis vonden in Nederland. Een fietstochtje door Waterland maken we niet alleen voor de natuur, maar vooral om te genieten van het landschap. En dan valt dat groene weiland niet eens zo heel erg op als je niet weet dat het ook een bloemenzee had kunnen zijn.
De bermen in Waterland worden ook niet bemest en daarom bloeien hier talrijke bloemen. Ik kijk er naar als ik naar de bushalte fiets. Hondsdraf, Vergeet-me-niet, Dovenetel en Fluitekruit, het bloeit er op los in de berm. Door mijn oogharen probeer ik me de situatie voor te stellen als niet alleen melkproductie, maar ook biodiversiteit belangrijk werd gevonden. Weilanden vol bloemen maar veel groter dan de smalle wegberm. Het is prachtig. Ga maar eens kijken naar het weiland aan de linkerkant van de Herenweg.
Laura Bromet
laurabromet@gmail.com