Het 3e Klaphekfestival: een lofzang op de vrijwilligers!
Als iemand van buiten Volendam leest ‘het 5e 3e Klaphekfestival’, denkt hij waarschijnlijk, vrij naar Asterix: “Rare jongens, die Volendammers!” Eigenlijk is het echter heel simpel. Deze naam is verzonnen toen Edam 650 jaar bestond. Men vond het toen tijd worden om iets ludieks te doen. Volendammers moesten hiervoor echter wel naar het ‘andere eind van de wereld’ om er te komen, namelijk helemaal door het 3e klaphek. In nauwe samenwerking tussen het CBW Edam-Volendam, Kaaspop Edam en het Singelfestival Edam werd het festival dus simpelweg ‘3e Klaphekfestival’ genoemd.
Op 9 mei 2013, Hemelvaart, was alweer de 5e editie van het 3e Klaphekfestival. Het festival had als thema “Festival De La Muerte”. Met dit thema werden overleden grootheden uit de muziekgeschiedenis geëerd. Iedere band speelde dus alleen maar muziek van artiesten die overleden waren. Denk hierbij aan o.a. The Doors, Queen, Michael Jackson, Jimy Hendrix, Elvis, Bob Marley, Buddy Holly, Amy Winehouse, James Brown en Nirvana. Heel divers dus. De naam van het festival is afgeleid van ‘Dia de los Muertos’ (de dag van de doden), een Mexicaanse feest- en herdenkingsdag. Men gelooft dat de zielen van de overledenen dan terugkeren naar de aarde en er wordt daarbij uitbundig feest gevierd. Het is dus alles behalve een droevige gebeurtenis en dat was het ook zeker niet in Volendam. Integendeel, het was gezellig in het park. Het festival werd op onnavolgbare wijze, met veel humor, aan elkaar gepraat door ‘doodgraver’ Kees Parre. Zonder ook maar één biertje te nuttigen zag hij moeiteloos kans om de overgangen tussen de diverse bandjes tot een aparte belevenis te maken. Ook voor de kinderen was er van alles te doen: sjoelen, stokvangen, doelschieten, springkussens, schminken, enz. Alles werd prima begeleid door vele vrijwilligers.
Het festival werd gevuld met de bands: ‘Roundhouse’ (jong en enthousiast), ‘Yo Highness’ (dit wordt echt een topband in Volendam en misschien zelfs wel voorbij het 3e klaphek), ‘The Brand Needles’ (een pittig gevarieerd optreden), ‘Edam All Stars’ (erg goed afwisselend repertoire, de ene keer swingend dan weer gevoelig), ‘Nanz On The Grill’ (nieuw, een prima ‘samenraapsel’ van allerlei bandjes en gewoon leuk om Nancy Guyt en Jack Jozef weer eens op het podium te zien), ‘Sister Ray’ (alleen een echte top band kan ‘A Day In The Life’ van The Beatles zo schitterend live spelen), ‘The Midlife Crisis Blues Band’ (een wal van geluid met o.a. gitaarvirtuoos Dick de Boer), ‘Funkaholic’ (een groot feest, bruisend, spetterend en heel erg goed), ‘Teek Dead’ (kippenvel bij ‘Acid Queen’ van Lenny Guyt) ‘Blue Velvet’ (een van de hoogtepunten van de dag) en ‘Caravan Whorehouse’ (nieuw, divers en verrassend). Des te later het werd des te verder schoof het publiek, dat met duizenden aanwezig was, richting podium. Voor de dranghekken werd er volop gedanst. Het publiek was los (total), maar hield het vol tot het einde, tot 22:00 uur dus.
Uiteraard een woord van dank aan de sponsoren (Rabobank Waterland, Boon Edam, Molenaar & Zwarthoed Adviseurs, Smit Elektrotechniek, Mick Kraanverhuur, Garage Molenaar, Jan de Bok, De Buffetkoning.nl en Johan de Wit Media) die er voor zorgden dat het allemaal betaalbaar bleef. Verder nog een bedankje aan de Kennedyschool en de Nicolaasschool (EHBO, stroom, water) en de NIVO voor de ruimte in de krant. Het publiek, dat zich prima gedroeg, verdient ook een bedankje. Uiteraard vielen er, dankzij Bacchus, gewoon een paar toeschouwers om, maar vervelende dingen of vechtpartijen zijn er niet geweest. De sfeer was ontspannen en zonder enige wanklank. Waar een klein dorp groot in kan zijn! Het grootste dankwoord is echter voor de vrijwilligers. Zonder deze mensen zou zo’n dag echt niet gehouden kunnen worden. Op maandagavond 6 mei waren 8 vrijwilligers van het CBW al bezig om kruisen te timmeren en kleurig te schilderen. Woensdag 8 mei waren tientallen vrijwilligers de hele dag bezig met het opbouwen en op Hemelvaartsdag zelf waren de vrijwilligers ‘s-morgens al vanaf 07:00 in touw. Tientallen stonden er achter de bierpompen, schonken frisdrank, verkochten broodjes en munten, stonden bij de speeltoestellen, ruimden op, enz. Niemand mopperde en men stond er gewoon de hele dag. ‘Schijt’ aan de ARBO! Er werd gewoon gewerkt tot het afgelopen was, onder het motto: “Het is wel vrijwillig, maar niet vrijblijvend.” De organisatie bestaande uit Jaap Schilder, Bianca Vos, Johan de Wit, Frank van den Berg, Piet Slegt, Jacco Laan en Peter Hoogland, had maanden aan voorbereiding in het festival gestopt. Neem b.v. ook de vrijwilligers van de LOVE (die een t.v. registratie maakten). Ze waren ’s-morgens al om 07:00 uur aanwezig en gingen pas na middernacht naar huis. Klasse! In de 2e wereldoorlog zei Churchill, nadat de (lucht)slag om Engeland was gewonnen “Nog nooit in de geschiedenis van de oorlogvoering hebben zovelen zoveel te danken gehad aan zo weinigen”. Ook hier gaat dit verhaal op, al was het gelukkig geen oorlog, maar ‘love & peace’ in het park. Dankzij de tientallen vrijwilligers hadden echter duizenden mensen een topdag.
Vrijdagochtend 10 mei, toen bijna heel Volendam nog op één oor lag (op 2 oren is overigens erg moeilijk), waren al heel vroeg 35 vrijwilligers aanwezig om in het Boelenspark, dat nu meer weg had van een vuilnisbelt, alles af te breken en op te ruimen. Waar vind je dat tegenwoordig nog? Eigenlijk ben je gewoon gek om veel geld uit te geven aan een duur festival met klinkende namen. In Volendam hadden we ook topkwaliteit en klinkende namen, maar kon het publiek wèl gratis genieten. Het was gewoon een groot feest, vooral door de inzet van tientallen vrijwilligers. Hulde en bedankt voor een schitterende dag!
Joop Gijzen
